gerçek demokrat: MUSTAFA NEVRUZ SINACI

inkâr'a reddiye ve terör-tedhiş mutfağı AB.,

2012-01-23T02:25:00.000-08:00

TERÖR-TEDHİŞ MUTFAĞI VE LOZAN‏
Mustafa Nevruz SINACI
Türk düşmanı dâhili ve harici bedhahların kirli işlerini gördürmek, ezel-ebet haset edip hasım belledikleri asil antiemperyalist TC’ni akamete uğratmak ve nihayet; Satılık kirli beden ve beyinleri kullanmak amacıyla kurdurdukları organize suç örgütü; Sahibi batılı vampirlerin eşgüdümünde, (daha düne kadar) ülkemizden kopardıkları küçük lokmalarla yetiniyordu..
Rantiyelerini “Kürt Sorunu” kisvesiyle maskelemeyi başarmaları üzerine, gördükleri uluslararası destek sayesinde, nispi de olsa kesintisiz adımlarla ilerlemeye başlamışlardı. Bu süreçte, iğfal edilmiş beyinler, maşa ve kuklalar ile her milletten maceraperest lejyonerlerden müteşekkil lâğım fareleri, vahşi batının (AB) diplomasi, pis işler ve istihbarat merkezlerinde hazırlanan programlar dâhilinde koordine ve işbirliği içinde gelişme kaydediyorlardı...
Bu uyum ve ilerlemenin temelinde, menfur eşkıyanın yurt içinde uygulamaya koyduğu her faaliyetin, batıda yapılan ön hazırlıkları yatmaktadır. Özellikle son dönemlerde, en yetkili resmi ağızlarca, itiraf ve pek çok somutla ispat edildiği üzere; Başta, daha Lozan’ı tanımamış olmak gibi bir alçaklık ve küstahlığın zanlısı ABD olmak üzere, İngiltere, Fransa, Yunanistan, Macaristan hariç bütün AB ülkeleri ile Ermenistan maddi-manevi himaye ve lojistik destekleri ile (mezkür örgüt nezdinde) topyekun Türkiye aleyhine seferber olmuş bulunmaktadırlar..
Türkiye’de mukim kriptolarca silâhlı kuvvetlerin baş edemeyeceği değerlendirilen bu anarşist, faşist ve terörist çıkışın “mutfak çalışması”; Aslında daha önce batıda yapılmış bir projenin yurt içindeki uzantı ve uygulaması olup; Tatbikatta ilk adım, malum menfur örgütün 3. Bülent Ecevit hükümeti eliyle dönme-devşirme memurin’e (7 Kasım 1978) kurdurulması ile başlatılmıştır. Meselâ iki binli yılların başında fırtınalar koparan eşkıyanın, Kürtçe isim ve yer adlarının kullanılması taleplerinin zemini de batıda hazırlanmıştır.
Anadilde eğitim, özerklik ve günümüzde dile getirilen ayrılıkçı taleplerin gerekçeleri, batının doğu araştırmaları, AB Üniversiteleri ve Kürt enstitülerinde belirlendi. Ondan sonradır ki, içeri havale edildi ve “em zımanê xwe dıxwazin-dilimizi istiyoruz” kampanyaları başladı. Akabinde, “bu anayasa ile asla, 1982 faşist ve antidemokratiktir” teraneleri ve ağababaları AB domuzlarının dayatması ile “yeni ve sivil anayasa” teraneleri yükselmeye başladı.
Yeni ve sözde sivil Anayasa’dan maksat 1961’de açılıp, 1982’de “milli devlete” dönüş ile tekrar kapanan “bölme ve parçalama” yolunu açmak. AB’ye katılım süreci bile bu amaca hizmet edecek biçimde hazırlanıp ("Presidency Conclusions", Md: 23. "..müzakerelerin yalnız Türkiye'yle değil, diğer devletlerle de yapılabileceğini... Müzakereler sırasında Türkiye birkaç devlete bölünürse veya güneydoğu bölgesinde bir Kürt devleti kurulursa, yeni bir karara gerek olmaksızın onlarla da müzakere yapılacağına...; Brüksel Zirvesi Sonuç Bildirisi'nin "Türkiye" başlıklı bölümünden…) biçiminde düzenlendi…
Aynı şekilde Alevilerin geçmişi, günlük hayatları, inançları ve devletle ilişkileri didik didik edildi. Dernekler kurduruldu. Kıvam tutunca yurt içinde Dersim Soykırımı yalanı ortaya atıldı. AK ve AP dönemsel Türkiye raporlarında, Lozan’da attıkları imzaları bir kenara ittiler ve Fener patriği ekümenik, Kürtler azınlık sayıldı. Ayrı millet olma özelliklerini bünyesinde toplayan anadilin anayasa ya girmesi halinde, Kürt azınlık süreci hukuken başlayacak; Asuri, Pontus, Laz, Çerkes yalanlarına da hukuk temeli oluşacaktır. Ermeniler, dünyanın büyük bir bölümüne yalan ve iftiralarını kabul ettirmiş bulunuyorlar. Diğerleri de bu yolu izleyecektir.
Tehdidi görüp, harekete geçilmezse yakın bir gelecekte ülke ve devletini seven Türk, Kürt, Zaza, Laz, Çerkes, Asurî başını eğip, esaret hayatı yaşayacaktır.. Ermeni yaftalı Etnik -terörist (sözde) Kürtçü hareket; Hükümetin acz ve müsamahası sayesinde uluslararası hukukta kendine azınlık yeri açmaya çalışıyor. Bu konudaki delice hayallerini Sudan, Ömer el Beşir ve Ruanda yargılanmaları, AİHM, Uluslararası Ceza Mahkemeleri, Uluslararası Adalet Divanı, (Russell Mahkemeleri), BM anayasası ve sözde Kürt soykırımı süslüyor. Ne var ki; Paris’te, San Remo’da şeklen elde ettikleri azınlık statüsünü tekrar kazanmalarının önünde sadece Lozan engeli bulunuyor.

“Hepimiz Ermeniyiz” Feryadı ve Dink Furyası
Mustafa Nevruz SINACI
“Dinkçilere soruyorum!” Katılın veya katılmayın, sokaktaki vatandaş bakın ne diyor: “İnsan olarak Hrant Dink'in öldürülmesine karşıyım. Ama Dink’in arkasından gözyaşı döken ve “hepimiz Ermeni’yiz” diyenlere aklımdan hiç çıkmayan şu soruları yöneltmek isitiyorum:
1. Dink’in; “Türk’ten boşalacak (akacak) o zehirli kan’ın yerini dolduracak temiz kan Ermeni’nin Ermenistan ile kuracağı asil damarında mevcuttur…” dediğini;
2. Katıldığı televizyon programlarında “1915 tehciri soykırımdır” diyerek, Türkleri soykırımcılıkla suçladığını bilmiyor musunuz? Biliyorsanız, ne çabuk unuttunuz? “Hepimiz Ermeni’yiz” diyenler, ASALA diplomatlarımızı alçakça, haince, kalleşçe katlederken ayni tepkiyi gösterdiler mi? Hayır!.. Asla göstermediler.
Öyleyse, bu çifte standart neden?,
İkiyüzlülük ve “vatana ihanet derecesine varan” fanatik tarafgirlik neden?”.
ESKİ HİKÂLER VE DOĞUM LEKESİ!..‏
Aslında Dink üzerinden yürütülen tartışmaların bir anlamı, bir değeri yok. Tarafgirler Hrant Dink'e birazcık saygı duyuyorlarsa, haklı ve hukuki ‘Ermeni Tehciri’ sonucu Türkiye'de müthiş ölçekte zenginliklere el koyup, büyük hanedan oligarşilerine dönüşen, gerek toprak ve gerekse finansta, doğuştan tekelci bir gücü elde eden kapitalist ailelere baksınlar.
Bir yanda Topyekün bütün millet katillikle suçlanırken, herhalde çok yoğun bir delil araştırması yapmak lâzım. Elbette bu anlamda dedelerimizin hepsini tenzih ediyorum ve bunu zaten kabullenmiyorum. Eğer, ‘Ermeni tehciri’ ve sonrasında yaşanan mukatelelerde, sorumlu arıyorlarsa kapitalist hanedanları büyüteç altına koysunlar.
Ciddi, objektif ve tarafsız bir araştırma yapıldığında açıkça görülecektir ki; Patronlar kulübü TÜSİAD'ın en önemli ve ileri gelen isimleri Ermeni çiftliklerine, Ermeni topraklarına, Ermeni servetlerine el koyarak bu duruma gelmişlerdir.
İşte, şimdi ülkeyi haraca, mezata çıkaranlar da bunlar.
Bu yapıyı iyi analiz etmek lâzım… Belli basitleştirmeler içerisinde "bu bir tarih görevidir, bunu tarihçiler yapsın" demekle olmaz. Tarih en zehirli ve en ideolojik bilimdir. Hangi tarihçiler neyi yapacaklar, neyi tartışacaklar? Ki bunlar politik meseleler. Politik olduğu ölçüde de sınıfsal meselelerdir. “Ermeni Tehciri” meselesini niye tarihçilere bırakacağız? Çünkü bu meselenin dediğim gibi başka yönleri de var. Bu meselenin, Türkiye kapitalizminin semirmesiyle, görülmedik ölçüde tekelci bir güç olarak daha başlangıçta doğumuyla, gelişmesiyle ilgili yanları var. Bu noktada tutup da koskoca bir halkı siz nasıl suçlarsınız? Bu kadar basit mi? Buradaki düzeneğin başka yönlerinin iyi araştırılması lâzım...
    Emperyalist güçlerin bu olaylardaki rolünün iyi incelenmesi lâzım...
    Bu böyle kendiliğinden gelişen bir trajedi değildir. Bu mesele, 19. yy itibaren gelişen kapitalist birikim süreciyle yakından alakalıdır. Sömürgecilikle, emperyalizmin yerleşme, insansızlaştırma ve yok etme süreçleriyle yakından alakalı bir meseledir. Dolayısıyla, burada Hrant Dink üzerinden tartışma yapılacaksa, işin bu boyutlarına girmenin herhalde en azından belki bir saygı borcu olduğu da söylenebilir. Hrant Dink'in aklına bunların ne ölçüde geldiğini ya da gelmediğini bilemem. Hrant Dink’in Yazılarını takip etmedim. Ama işin bu boyutu da çok önemlidir. “Ermeni Tehciri”, Türkiye kapitalizminin "doğum lekesi"dir. Türkiye kapitalizminin “doğum lekesi”, nedense Türkiye kapitalizminin en büyük servetlerine sahip olan sermaye gruplarının televizyonlarında tartışılmadı. Hiç biri cüret edip de, bunu sormadı. Ne ilginçtir ki, bu büyük televizyon gruplarının başında bulunan isimler de, “Ermeni Tehciri”nin en yoğun yaşandığı bölgelerden gelen insanlardır. Türkiye kapitalizminin “doğum lekesi” tartışılmadan, bu meseleyi ancak üzerini örtmek için ele almış olurlar.
Tekrar başa dönersek; bir "derin sistem" var ve o derin sistem meselelerin çok açık ve uyarıcı bir biçimde tartışılmasını istemiyor.
Onun dışında kalanlar da, zaten işin polisiye yönleridir...
İNKÂR’A REDDİYE VE TBMM
Mustafa Nevruz SINACI
Fransa Meclisi’nden geçirilen “Soykırımın İnkârının Reddine Dair Yasa Tasarısı”nın, büyük bir ihtimalle 23 -24 Ocak tarihlerinde Senato gündemine getirilmesi bekleniyor.
Fransa, yangından mal kaçırma; Sarkozy, Donkişotluk ve seçim telâşında...
Yanı sıra, geçen hafta Bulgaristan’da prova edildiği biçimde menfur yasanın bütün AB ülke Meclislerinde kabul ettirilerek, nihayette bir “AB Parlâmentosu kararı”na dönüştürülmek istendiği apaçık ortada… Gerçi, Hocalı Soykırımı’nı parlâmento gündemine taşıyan Türk Hun devleti Macaristan olmak üzere; Halihazır AB üyesi 27 ülkenin bu furya kapsamında gaflet ve dalâlete düşmesi pek de mümkün görülmemektedir.
Ancak, Dışişlerinin bu süreçte çok akil, uyanık, ilkeli, onurlu ve sorumlu olması şart...
Hakeza AB müktesebat müzakerelerinin de askıya alınmasında zaruret vardır.
Zira Türk Milleti adına, özgürce ifa ve icra edilecek ilkeli, onurlu ve sorumlu bir dış politika; Bilumum düşmanlıklar ve her türlü misillemeye karşı ‘mukabele-i bil misil (misliyle karşılık vermeyi) zorunlu kılar. Hükümranlık hakkı ve milli meşruiyetin olmazsa olmaz şartı budur. Aksi takdirde özgür, hâkim ve hükümran bir dış politikadan bahsedilemez... Şahsiyetli, haysiyetli, onurlu ve sorumlu, meşru bir dış işleri bakanından ise asla!...
Bilinen ve belli olan, binlerce yıllık Türk dış politikasının icabı ve şiarı budur.
Şu hale nazaran; Cari “mülkiyette mütekabiliyet” esasının kaldırılması için uğraşan ihanet şebekelerinin menfur uzantıları “tedip ve terbiye edilerek” TBMM ve Türkiye Millet Vekillerine;, Mukabele-i bil misil istikametinde çok hızlı, doğru, isabetli, istikrarlı ve kararlı hareket etmek; Dönem itibarıyla şartların, tarih, tabiat ve kader’in yüklediği görevi, hakkıyla ve lâyıkıyla yapmak düşer... Bundan kaçmak veya kaçınmak, şüphe ve şaibe nedenidir.
Düşmanın açık tehdit, adalet, hak ve hukuku tahdit, yalan-dolan ve menfur iftiralara istinaden misillemesine, misliyle karşılık vermemek; Ya düşmandan yana olmak veya özgür irade yoksunluğu, yahut koza, kripto, alçak, sünepe, dalkavuk ve korkaklık anlamına gelir..
İşte buna çok dikkat edilmeli; Bütün Türk âleminin geleceğini karartmaya ve istikbali ipotek altına almaya yönelik Ermeni-Fransız kalkışması, kalleş, âdi, ahlâksız, küstah tehdidin, aleni saldırı, düşmanlık, kahpelik ve kancıklığın def-i ve diğerlerine gözdağı verebilmek için; Mutlaka mukabele-i bil misil yapılmalıdır.
HEDEF KİTLE VE STRATEJİ NE OLMALI?.. MESELÂ!..
ABD’nin Kızılderili Soydaşlarımıza ve İngiltere Krallığının 1788 -1938 tarihleri arasında Avustralya`da yerleşik Aborjinlere karşı sistematik olarak uyguladıkları soykırım;
Almanların 1891 Güney Batı Afrika (Namibya) Herero ve Nama katliamları;
İkinci Dünya Savaşı bitimi Rus Ordusunun önünden kaçan 250 bin Alman mültecinin, Danimarka`da, “tel örgülerle çevrili toplama kamplarında” jenoside edilmelerini;
Almanların, 1933-45 yılları arasında mükemmel Alman ırkını yaratmak hedefiyle 21 milyon insanı kurşuna dizerek, yakarak, gaz odalarında zehirleyerek uyguladıkları soykırımı;
Dresden’e sığınan Alman göçmenlere, 3 gün süreyle havadan 3 bin 900 ton tahrip gücü yüksek bomba ve 200 bin napalm bombası atılarak yapılan soykırımı;
1700 yılından itibaren Avrupa ülkeleri ve Çarlık Rusya’sı tarafından, 200 yıl süreyle ve sistematik olarak uygulanan zorunlu tehcir; 1909–1915 arası Anadolu’da alçakça, kahpece, haince uygulanan Ermeni soykırımı, vahşet ve katliamı sonucu “Bir Milyon 650 Bin” Türk ve Müslüman’ın yok edilmesini; Hiroşima, Nagazaki ve Fransızların Cezayir katliamlarını;
İngiliz ve Rum-Yunan’ların 1912 -1974 döneminde Kıbrıs Adası ENOSİS ve EOKA tehcir, katliam ve sistematik soykırımlarını; Nihayet, Postmodern insanlık suçu ve soykırım diyebileceğimiz Srebrenica, Hocalı +abd ve ortaklarınca işgal edilen Irak`ın Felluce kentinde 1 milyon 500 Türk’ün sokaklarda vurulup çürümeye terk edilmesini; Dahası Irak’ta 1.600.000 katliam ve kadınların % 75’ine tecavüzle uygulanan vahşet, insanlık suçu ve soykırım’lardan “her hangi birisi veya tamamı” yasal olarak kabul, tescil ve ilân edilmelidir!..

gönüller hep mahzun!.......

2012-01-06T01:22:00.000-08:00

Hayretüllezi minel garaib!.?..

REZİLLİK VE KÜSTAHLIK
Mustafa Nevruz SINACI
Prof. Dr İsa Kayacan, “Türkiye’de, Millet-vekil’leri her bakımdan hep asıl’larının önünde yer almışlardır. (!)” İsim ve konulu makalesinde; İlmi, resmi ve kurumsal kaynakları esas alarak “millet vekil’liği” kavramının öz’ünü ve özne’sini açıkladı. Buna göre: “Türk Dil Kurumu’nun Türkçe sözlüğünde Vekil: “Birinin işini görmesi için, yerine bıraktığı veya yetki verdiği kimse”, olarak açıklanırken; Milletvekili: “Anayasaya göre, millet meclisine seçimle giren millet temsilcisi, mebus, parlâmenter, vekil..,” olarak ifade edildiğini” yazıyor.
Toplumbilimci Prof. Dr. Özer Ozankaya (Aşırı yüksek ödenekler, millet vekil’liğini arpalığa, semirme yerine döndürür! Ticarete dönüşen kitle yayıncılığı, demokrasiyi savunmak yerine yıkmak için kullanılabilir!) ile Prof. Dr. Nurullah Aydın (Milletvekili nedir?, ve ne iş yapar?)’ın özgün makalelerinde konu; tarihi, tabii, ontolojik, sosyolojik ve mukayeseli siyaset bilimi yönünden incelenmiş ve irdelemiş...
MESELE NEDİR?..
En başta; İnsan hakları, adalet, hukuk, Rönesans ve hümanizm gibi ulvi kavramların, yıllardır pişkinlik, utanmazlık, aymazlık ve menfur bir yalancılık derecesinde atıf, ithaf ve ilzam edildiği, Fransız halk meclisinde; Müttefik mezalim güruhu müstebit ve müfterilerce tezgâhlanan “Ermeni soykırım” yasasının onaylandığı gün TBMM’nde, tıpkı farmasonlar gibi, alçaltıcı bir utanca, istismar, suiistimal ve ağır bir yolsuzluğa, yüzkarasına imza atıldı!..
Yolsuzluğun adı: Mevcut ve emekli (sözde) milletvekili ücret ve özlük hakları!..
Daha açık bir deyimle: Kıyak emeklilik, ayrıcalık, küstahlık ve imtiyaz tertip’i…
Artı; Kültür ve Turizm bakanı Ertuğrul Günay’ın “Bir milletvekilinin, aynı zamanda emekli maaşını kesintisiz olarak almasını, genel uygulamaya aykırı sayarım…” açıklaması..
O gün ki, TBMM yerine, AB üyesi Hun/Macar Parlâmentosuna ‘Hocalı Soykırımı’ hakkında yasa tasarısı sunulan bir gün!.. Ar, hayâ belâsına adına millet-vekili dedikleri; İnsan hakları, adalet ahlâkı ve (evrensel değil) yerel hukuka dahi temelden aykırı “kıyak emeklilik”, ayrıcalık, imtiyaz ve gaspları katmerleştirme, mevcut maaşları iyileştirme” kararı almaları ne kadar utanç verici, yüz kızartıcı, ayıplı!.. Hatırlanacağı üzere, bu talihsiz ve kamu vicdanının nefretine sebep vakıadan birkaç hafta önce de danışman adı altında parlamento’da müstahdem (istihdam edili) akraba, hemşehri, eş-dost ve sadık bendelerinin maaşlarına % 170 - % 185 dolayı haksız, hukuksuz ve adaletsiz düzeyde zam yapmışlardı.
BUNLAR “MİLLET VEKİLİ” FALAN DEĞİL!...

düşün., düşün!..?..

Yukarda kaynak gösterilen resmi tanımlar ile pek çok değerli bilim insanının konuya dair yayınlarında yer alan tarif ve izahlara bunların durumu kesinlikle uymuyor. Üstelik mer’i 82 Anayasası, ettikleri yemin 1924-28 ve 961 ile de örtüşen yanları yok. Başta medeni kanun, siyasi partiler ve seçim yasaları olmak üzere hiçbir hukuki tanımla da eşleşmiyor halleri!....
PEKİ, KİM BUNLAR?..
Kendilerini utanmadan “milletvekili” olarak tanımlayan; Parti sahibi, vesayet ve sulta tarafından atanmış; Dünyanın “ileri demokrasi, adalet ahlâkı, hak-hukuk normları ile evrensel standartları”na ters, emsallerine göre çok aykırı ve farklı bu tür’e ‘parlâmenter’ denilmekte!..
İstihdam edildikleri yer de parlamento!
Parti sahibi, sulta, vesayet, dikta ve cunta tarafından atanmış; “özgür irade mahrumu mütegallibe” için bu, son derece olağan ve doğal!... Çünkü bunların milletle bir ilgi, imtizaç ve alâkaları yok. Halktan yana her hangi bir kaygıları da!... Son derece pişkin, gamsız, aymaz ve benciller… Bunlara “millet-vekili” demek, bilime ve bilimsel gerçekliğe de aykırıdır.

İsterseniz, malum şahısların eylem, fiil, hattı hareket, hak-hukuk ve halk adına velev ki özgürce inisiyatif kullanma; Yerine göre milli, ilmi, insani, hukuki, ekonomik, sosyal, siyasi ve medeni sorunlar karşısında ki tavır-tutum, etki, tepki, davranış ve söylemlerini; Muhterem Hoca’larımızın, Anayasa ve yasalarımızın tanımları, özgür bilim ve objektif bilincin açılım, tasvir ve sıra dışı, (milli falan değil) olağan ve sıradan siyasetin yüklediği sorumluluk ve anlamlarla karşılaştırın….

Eğer!,

gerçek “Millet Vekili” olsalardı!..

Mustafa Nevruz SINACI
Burada bir “beyin fırtınası” yapalım.
Mevcut hâl-vaziyet ile en fazla 50 yılı mücavir, analitik bir “zamanda yolculuk” ve “mekânı muhasebe (ortam muhasebesi), mütalâa, mukayese” turuna çıkalım.

Velev ki, şahsında âlemi İslâm ve cihan Halife’liği mündemiç; Adalet güneşi, emniyet ve huzur iklimi Osmanlı’nın bakiyesi, varisi, hamisi Cumhuriyet’in kurucusu, Gazî, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde ‘üye’ sıfatı taşıyanlar (milletvekili denilenler) gerçekten;..

İnsan hakları, adalet ahlâkı, parti içi demokrasi, fırsat eşitliği ve hukuk ilkelerine sahip ve saygılı; Dikta, sulta, cunta, sınıf-zümre, menfaat, ticaret şirketi, organize suç örgütü, illegal mafya falan değil; Gerçek bir kitle partisine kayıtlı, aidatlarını muntazam ödeyen, vecibelerini yerine getiren; Mensup olduğu siyaset kurumunun; Eğitim, bilinç geliştirme vs, aktivitelerine düzenle katılan, hakiki ve samimi üyelerin; Namuslu, dürüst, demokrat ve helâl oyları ile aday gösterilip, genel seçimlerde seçmenin şaibesiz ve şerefli onayı ile “Millet Vekili” olsalardı!....

ACABA NE OLURDU?

BAKALIM:

1, Millet, yasama faaliyetlerinden dolayı, vekâlet şartları dâhilinde vekil ettiğine hesap sorabilir; yetki alanı ve sorumluluğu ile bağdaşmayan fiil ve tasarruflarından dolayı, icabında vekâletten azletme hakkını kullanabilirdi. Şimdi hesap soramamakta ve azledememektedir!..
2, Kürsü masuniyeti dışında, asillerin sahip olmadığı hak, dokunulmazlık, ayrıcalık ve imtiyazlara sahip olamaz; Asil’in rıza ve muvafakati hilâfına, milletin sırtından fahiş ücret ve kıyak emeklilik gibi, insanlık, hukuk ve ahlâk dışı gasp ve iktisaplara teşebbüs edemezlerdi…
3, Devlet bütçesi, ithalât ve ihracat denk olur; Cari açık verilmez; Tüm makam, maaş, memuriyet ve ücretler ‘kıdem, ehliyet, liyakat/objektif norm ve standart birliği’ esasına uygun olur; İnsanlık dışı “yüzdeli zam” yerine, insanca ve adil “seyyanen zam” uygulanırdı…
4, “Emek-yoğun, zorunlu altyapı, iktisadi, sanayi ve ticari yatırım, kalkınma, gelişme faaliyetlerinde kullanım” harici dış borç alınmaz; Şaibe, kısır döngü, kayırma, haksız, yolsuz edinim unsuru iç borca asla tevessül edilmez; İşsizlik ve yoksulluk önlenir;, Vergide adalet ve tahsilât sağlanır, çifte vergilendirme şerefsizliğine düşülmez, dolaylı vergilerle halk soyulmaz, fahiş fiyat, ahlâksız ve sınırsız kâr hovardalığına asla ve kesinlikle izin verilmezdi.
5, Bedeli her ne olursa olsun hak-hukuk, huzur, Milli güvenlik ve adaletten asla taviz verilmez; İnsan hakları, eşitlik, akıl-mantık, kamu vicdanı ve kanun hükümlerine aykırı karar, edinim, izin, istisna, müsamaha, af-atıfet tasarruflarıyla, Yüce meclis, cüce meclis durumuna düşürülmez;, Sivil-Asker, bütün kamu ve özel sektör, aleni ve örtülü ödenekler “tam disiplinle sıkı denetlenir” bütün hesaplar hakkıyla ve lâyıkıyla sorularak “devletin namusu” ile tüyü bitmemiş yetimin hakkı korunur; Haksız edinim, yolsuzluk ve fahiş kazanç önlenirdi...
6, Gazetecilik ve yayıncılık, (medya) asla “genel (basit/sıradan) piyasa tacirliği, sanayi ve kamu müteahhitliği (taahhütçülük) alanı”, siyasi şantaj, baskı aracı, yağdanlık, yalakalık, yardım ve yataklık vasıtası olarak kullanılamaz; Sözde kitle yayıncısı, akredite kartel medyası tertip ve teşekkül ettirilemez;
Bir yanda ıstıraptan kıvranan, rencide edilen, acı çeken, sızlayan kamu vicdanı, halka ve hak’a tercüman olmak varken; ‘4.kuvvet’ olarak bu ayıp, derin utanç, yüzkarası, gasp, irtikap, rezillik ve küstahlığa ortak olunamaz ve seyirci kalınamaz;, Bu günkü medya nam sahibinin sesi kemikçiler; Demokrasi, adalet, ahlâk ve hukuku savunmak yerine; Yıkmak, yok etmek, hâtta 1950 öncesi koyu dikta, istibdat ve despotizme davetiye çıkartıp, bölünme ve parçalanmaya çanak tutmak, katkı sağlamak adına ne lâzımsa yapamazlardı...
7, Hükümetler devletin sınırlarına hâkim olur, dağları tutar, dâhilde ABD, Rus, İngiliz, Fransız, İsrail casuslarının fink atmasına, elçi nam “harici bedhahların” devlet işlerine dûhul etmesine izin vermez; Ezeli düşmanların dayatması ile “yeni anayasa” yapmaya kalkışmazdı.
SONUÇTA:
Hakiki Millet Vekilleri; Mutlak surette “namuslu, dürüst ve demokrat” olur; Kendilerini hakkaniyet öznesi, eşitlik ilkesi, adalet ahlâkı ve hukuk temelinde “küresel adalet, evrensel barış ve ebed-müddet Türkiye” idealine adarlardı….

Ve biliniz ki tek çare: “Mahalli Kongreler” ve “Milli Delege” sistemidir.

YORUM, ELEŞTİRİ VE KATKILAR:

Date: Tue, 10 Jan 2012 00:56:19 -0800 //From: matamer2003@yahoo.com //Subject: Re: VE HANGİ MİLLET VEKİLİ?..............
RE: Hangi Devlet //To: gercek.demokrat@hotmail.com

Değerli dost Mustafa Nevruz Sınacı bey,

Yazınızı benimle paylaştığınız için teşekkur ederim.

Bu ülkede "gerçek Milletin vekillerinin temsil edildiği" bir Meclise hasret gideceğimizi düşünmekteyim.

Onun bunun adamları Meclisi işgal etmekte ve onların yapttığı "sivil darbe" olmamakta; bağnazlığa, irticaya, yurdunu savunmak için hizmet veren insanları ''tarikat ve tekkelerin'' talimatları ile zanlı sayıp, tutuklamakta olan bir idarenin; Kime ve neye hizmet ettiğini anlamamak icin aptal olmak gerekir.
Ülkem şu veyahut bu şekilde parçalanmakta, kamplara bölünmekte.
Bölücü örgütünj başı imralıdan örgütü yönetmekte, devlet olarak buna çanak tutmaktayiz, buna karşın benim vatanımı korumakla sorumlu insanlar tutuklanmakta!...

Dağdan inen eşkiya'nın ayağına Hâkimleri götüren idare, onları serbest bırakmakta;
Saygın insanları ise tutuklamakta.... Bu ne biçim adalet? bu ne biçim hak? bu ne biçim cumhuriyet? bu ne biçim demokrasi?.. Utanıyorum.... Sevgiler,

Metin Atamer

Atatürk'ün ölümünden sonra, TBMM'inde, Milletin vekili olduğunu iddia eden kişilerin, aralarına tesadüfen girmiş olan ve bir elin parmaklarını bile geçmeyen şahısların dışında, 2400 civarında ailenin temsilcileri olduğunu ve zaten birçoğunun da, biribiri ile akraba olduklarını ve bu konuda kapsamlı bir araştırmanın yapıldığını, bu araştırmayı yaptıran çok yetkili bir ağızdan bizzat dinlemiştim...
Osman ŞAHİN,
Date: Mon, 9 Jan 2012 20:10:19 +0200 // From: osahin46@gmail.com

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Sayın Sınacı merhaba.
Öyle bir "genelleme" yapmışsınız ki, korkarım , sizi milletvekili düşmanı olarak tavsif edeceğim neredeyse?. Benim ,istifade edin diye, gönderdiğim bir basit uyarıyı bu kadar çarpıtmanızı anlamak için bilmem ki hangi referansları araştıralım;. Pesss doğrusu!!!. Saygılarımla,
Ali Eser,

Yük. Gemi İnşa ve Mak. Müh.
18. ve 19. Dönemler Samsun Milletvekili
From: aeser1@ttmail.com, Date: Mon, 9 Jan 2012 11:47:28 +0200

soykırım müfterileri ve Hocalı!...

2011-12-27T03:37:00.000-08:00

HOCALI SOYKIRIMI,

"TBMM'DE DEĞİL!.."

MACAR PARLÂMENTOSU'NDA

Mustafa Nevruz SINACI

Hani ne demiştik?, “Fransız’dan dost, domuzdan post olmaz” konulu makalemizde:

“OYSA; Türkiye’yi idare edenlerin, velev ki Türk olmasalar bile, en az Macaristan’ın Milliyetçi Parti Başkanı Vona Gabor kadar Türk ve insan olabilip, güncel Hocalı, Srebrenika ve Irak soykırımını, yasal olarak tanımaları gerekir ve beklenirdi. İşte mesele bu!.. Sonuçta, şu parlâmenterlerin tamamı bir araya gelseler, bir “Vona Gabor” etmeyecekler!..

Ülkemizin politik-ACI'ları kahrolsun. Yazıklar olsun onların tamamına ki; "mukabele-i bil misil" yapmaları şart olmuşken demagoji yapıyor ve Sarkozi kadar bile olamıyorlar.

Bari şunu bilseler: “Ayı’dan post olmaz, domuzdan dost olmaz.”

ATTİLÂ’NIN GERÇEK VE ASİL TORUNLARI

Türkiye’den yana hiç bir kaygı, kuşku ve korkusu olmayan Ermenistan, Macaristan’da olup bitenler karşısında şokta: Çünkü hiç umulmadık bir zaman ve beklenmedik bir biçimde; "Hocalı Soykırımı" özgür ve egemen Macaristan parlamentosunda. Macaristan’da, Milliyetçi Parti JOBBİK ve onun genç, kadirşinas, dürüst, demokrat ve karizmatik Başkanı Vona Gabor, Türk’lerden sevgiyle bahsetmekte, “atalarımızın bir olduğuna” işaretle “hepimizin Attila’nın torunlarıyız" diyor. JOBBİK’in lideri Vona Gabor, bunun yanı sıra "Hocalı Soykırımını" bir AB üyesi olan Macaristan’ın Parlamentosu’na taşıyarak, Ermenileri çok şaşırttı ve bir AB üyesinden hiç ummadıkları bir şekilde kazdıkları kuyuya düşürdü.

SÜRPRİZ BİR HAMLE

Dünya genelinde 1915 olaylarının 'soykırım' olarak tanınması için propaganda yürüten Ermenilerin bu arzularının aksine Macaristan ani ve sürpriz bir hamle ile Hocali Katliamını parlamentosuna taşındı. Meydanı boş bulduğu için, sözde Ermeni soykırımı furyası, yalan ve iftiralarıyla dünya parlamentolarında Türkiye’yi her fırsatta hain tuzaklara düşürüp, parçalama ve bölme uğruna köşeye sıkıştırmaya çalışan Ermenistan, bu kez kendi oyununa geldi.

Ermenistan, 1963’den bu güne tüm dünya genelinde 1915 olaylarının 'soykırım' olarak tanınması için lobilerini yürütürken, Türk hükümetlerinin aksine Macaristan'dan çok ilginç bir tepkiyle karşılaştı. Macar Parlamentosu, "Ermenilerin Dağlık Karabağ’da Azerbaycanlılara karşı toplu katliam gerçekleştirdiğini" tanıyan bir karar tasarısını gündeme aldı.

Habere göre, tasarı çok yakın bir zamanda oylanacak. Tasarı Ermeni cephesinde şok etkisine neden oldu. Ermenistan hükümeti tasarıya tepki göstererek, kabul edilmesi halinde ‘Macaristan’ın uluslararası imajının sarsılacağını’ savundu. Öte yandan Macaristan’ın attığı bu olumlu adımı Türkiye’de ve birçok uluslararası medya organında yer aldı ve memnuniyetle karşılandı. Dağlık Karabağ’da 26 Şubat 1992’de Ermeniler tarafından gerçekleştirilen Hocalı katliamında 613 çocuk, kadın ve erkek hunharca öldürülmüştü.

Tasarıyı gündeme getiren Jobbik ve Vona Gabor:

Son zamanlarda Orta Avrupa’dan, AB üyesi Macaristan’dan bir dost sesi yükseldi.

Macar (Hungarya) Milliyetçi Partisi JOBBIC’in Başkanı Vona Gabor, “Türkler ile Macar’ların aynı kökenden geldiğini” ileri sürdü. Macaristan’da son seçimlerde yüzde 17 oy alarak ülkenin 3’üncü büyük partisi olan milliyetçi, sağcı Jobbik’in lideri Gabor Vona, "Türkiye ile yakınlaşmalıyız" deyince Avrupa’daki ırkçı fanatik ve primitiflerin hedefi oldu. Macar lider, kendisini eleştirenlere "hepimizin Attila’nın torunlarıyız" sözleriyle yanıt verdi.

2002’de sağ eğilimli öğrenciler tarafından kurulan Macar Jobbik (daha iyiye) Partisi, katıldığı ilk seçimlerde yüzde 2 gibi düşük bir oy almasına rağmen, 2010’daki son seçimlerde adeta patlama yaparak yüzde 17 ile ülkenin 3’üncü büyük partisi haline geldi.

Meclise 47 vekil sokan partinin genç lideri Gabor Vona, AB üyesi Macaristan ve Avrupa’nın en gözde politikacılarından biri oldu. Mitinglerinde milliyetçi görüntüler veren, taraftarları tek tip üniforma ve kol bandı takan Jobbik, faşist olduğu konusundaki eleştirilere, "Biz sağcı bir parti bile değiliz. Sadece vatanseveriz" diye yanıt verirken seçim sloganı olarak da kendine, "Macaristan Macarlarındır" sözlerini seçmişti. (23.12.2011, Ajans ve Gazeteler)

Ulusal "ANAYURT GAZETESİ" soykırım müfterileri...

2011-12-26T01:58:00.000-08:00

Fransız’dan dost, domuzdan post olmaz..

ANAYURT & Mustafa Nevruz SINACI 26 Aralık 2011 Pazartesi

Mustafa Kemal Atatürk’ün Cumhurbaşkanlığı sırasında, günümüz (UN) Birleşmiş Milletler Teşkilâtının atası sayılan Cemiyet-i Akvam (1919 -1946); Türkiye’ye “belirli şarları yerine getirmesi koşuluyla üyelik başvurusunda bulunabileceğini” bildirir. Akabinde, ABD’li bir gazeteci Atatürk’le röportaj talebinde bulunur.

Bu röportajda Atatürk’e “Cemiyet-i Akvam’a üye olmayı düşünüyor musunuz?” diye sorulduğunda, “Şartlarımızı koyarız, kabullerine bağlı. Biz müracaat etmeyiz üye olmak için, davet gelirse düşünürüz” dediğini, bunun üzerine Cemiyet-i Akvam yasasının değiştirildiğini ve üyeliğe davet edilen tek ülkenin Türkiye Cumhuriyeti olduğunu biliyor musunuz?...

Peki, ya Türkiye Cumhuriyeti’nin fevkalâde onurla başlayan 31 Temmuz 1959 tarihli AET (Avrupa Ekonomik Topluluğu) Ortak Pazar’a rica, minnet ve davet üzerine gerçekleşen resmi başvurusu; 1960 (1963) sonrası ne kadar rezil, aşağılık ve iğrenç bir sürece dönüştü!..

Bu şerefli ve şanlı yakın tarihten, şu geldiğimiz noktaya bakın..

Tek kelimeyle rezalet, felâket ve utanç verici..

İKİYÜZLÜ AMERİKA

Fazla değil, daha geçen yıl bu sıralar, henüz TC’nin tapusu ve hukuk-u düvel tescil belgesi “LOZAN” ı tanımayan, ikiyüzlü, kalleş ve leş kargası Amerika’nın “Ermeni Tasarısı” derdine düşmüştük. Millet ayağa kalkmış, ortalığı bir panik sarmıştı. Eşbaşkanlık rica minnet, el pençe divan havalarına girmiş, melânet Yahudi lobileri dolar yağmuruna tutularak himmet etmeleri istenmiş, rüşvet ve iltimasla kirlenen iğrenç bir furya yaşanmıştı. Her yıl Nisan ayına doğru tekrarlanan bu utanca rağmen mesele kapanmaz; Demokles’in kılıcı misal, ağırlıklı bir tehdit, kâbus, melânet musibet, belâ ve pislik kabilinden tepemizde asılı kalır...

1971’den bu güne defalarca yazdık, binlerce kişiye söyledik, onlarca sözde Mebus, namı diğer parlamenter ile de mutabık kaldık… Zuhuru toplu mezarlar, resmi belgeler ve canlı şahitler ile sabit; 1908 – 1919 dönemi Ermeni komitacıları Taşnak ve Hınçak tarafından “BİR MİLYON 500 BİN” Türk-Müslüman’a uygulanan kalleşçe ve alçakça soykırım olmak üzere:, Amerika’nın Kızılderili, İnka ve Aztek; Günümüz domuzlarının Azerbaycan Karabağ, Hocalı ve Bosna-Hersek katliamlarını yasayla tanıyıp, “soykırım” olarak ilân edelim diye…

Mümkün olmadı. Kamuoyuna açıklandığına göre teklif tasarısı hazırlanmıştı.

Sonra ne oldu bilinmez? Akıbet belirsiz!... Demek ki bizde Millet Vekili yokmuş..

KANCIK VE KALLEŞ FRANSA

Şimdi bu, tarih boyu hamisi olduğumuz bu domuz nesli başımıza belâ. Keferenin derdi Ermeni falan değil; Haçlı seferleriyle başlayıp, İstiklâl Savaşımızla noktalanan hezimetlerinin kuyruk acısı. Dahası, ezel-ebet rakibini AB kapılarında pinekletip, soykırım iftirası üzerinden, dâhili bedhah, dönme ve devşirme Valeri Boyer’i kullanarak öç almaya çalışarak keyfetmek..

Üstüne üstlük, muhatap bile almadıklarının ‘naçiz’ önleme çabalarına karşı; 23 Aralık 2011 günü Fransa Cumhurbaşkanı N. Sarkozy, ‘soykırımı inkâr yasası’ hakkındaki görüşlere ‘karşılıklı saygı gösterilmesi gerektiğini’ söyleyerek;. Açıkça, küstahça Türkiye’nin 49 sapık müfteriye saygı göstermesini istiyor ve: “Türk dostlarımızın inançlarına saygılıyım, büyük bir ülke, büyük bir uygarlık, inançlarımıza saygı göstermeliler, Fransa kimseye ders vermiyor, ama Fransa ders almak da istemiyor. Fransa egemen şekilde siyasetini belirliyor” diye apaçık meydan okuyor ve “Fransa izin istemiyor, Fransa’nın inançları, insan hakları, hatıraya saygısı var” diyerek, ülkemizde “yeni Osmanlıcılık” oynamaya kalkışanlara rest çekiyor, gerçek bu…

OYSA; Türkiye’yi idare edenlerin, velev ki Türk olmasalar bile, en az Macaristan’ın Milliyetçi Parti Başkanı Vona Gabor kadar Türk ve İnsan olabilip, güncel Hocalı, Srebrenika ve Irak soykırımını, yasal olarak tanımaları gerekir ve beklenirdi. İşte mesele bu!.. Sonuçta, şu parlâmenterlerinin tamamı bir araya gelse, JOBBİK’in lideri bir Vona Gabor etmeyecek..

Ülkemizin politik-ACI’ları kahrolsun. Yazıklar olsun onların tamamına; “mukabele-i bil misil” yapmaları şart olmuşken polemik yapıyor ve Sarkozi kadar bile olamıyorlar.

Bari şunu bilseler: “Ayı’dan post olmaz, domuzdan dost olmaz.”

2011, vaziyet!...

2011-12-14T05:41:00.000-08:00

SORUN KİMLİK DEĞİL; KİŞİLİK!..

Mustafa Nevruz SINACI

Tartışma “dijital kimlik” haberleri üzerine başladı; Ülke’nin sorunu kimlik mi, yoksa kişilik mi noktasına geldi. Aslında konu kimlik ve kişilik kavramlarından ne anlaşıldığı ve ne kastedildiğine bağlı olmakla; Bu tartışma, ‘kimlik ve kişilik ikileminde’ yıllardır devam eden sürece eklenerek enine boyuna tartışılmaya başlandı. Aslında bir zamanlar ortalıkta böyle bir sorun yoktu. Milli Devlet’i esas alan Kanun-u Esasi (1924 Anayasası)’nin çöpe atılmasıyla tartışma başladı. İleri sürüm, iddia ve istekler önce masum bir maskelemeyle başladı. Sonrası menfur bir süreçle zıvanadan çıktı.

Kimlikler, etniklere, etnikler ana dil, din nesep (soy/boy), mezhep ve hızla sosyolojik bir yozlaşma, çürüme evresine dönüştü. Kalite bitti. Ahlâk iflâs etti. Siyaset fazilet olmaktan çıktı. Tam da hak-adalet, hüküm-hikmet, hukuk kavramlarının içi boş ve anlamsızca telâffuz edildiği, ana dil ve etnik kimlik tartışmalarının yoğunlaştığı bir dönemde konu gündeme geldi.

Oysa sorun, şöyle veya böyle kimlik değil, kişilik zafiyeti idi.

Kişilik olmadıktan sonra kimlik; Dijital olsa ne yazar, defter olsa ne yazar?...

Güncel resme bakıp, dosdoğru okuyacak olursak eğer;

En başta, günün konusu ve gündemin utancının ‘şike’ meselesi olduğunu görürüz.

Tam anlamıyla iğrenç, kokuşmuş, nitelikli dolandırıcılık ve kalleşlikle özdeş yalancı-talancı, hırsız bir zihniyetin kirli uzantısı lehine bir kalkışma.. Üstelik mürekkebi kurumamış bir yasal düzenlemenin tashih ve tekzibi mahiyetinde. Olacak şey değil, büyük utanç, tam bir yüzkarası, çok ayıp! Ama oldu işte, hem de adaletsizlik ve kayırmacılıkta işbirliği yapılarak!..

Buna rağmen birileri “dijital kimlik” tasarlamakla meşgul!...

Kimin için ve niçin?...

Bir yanda 444’lü hatlar soygunu; Kredi kartı aidatları vurgunu;. Elektrik faturalarında ayan beyan, ahlâka mugayir hukuk dışı ‘nitelikli gasp’ kayıp-kaçak, elektrik dağıtım, hizmet, sayaç okuma ve sistem kullanma bedeli ile enerji fonu, TRT payı ve daha ne olduğu belirsiz hak ve adalet kavramıyla taban tabana zıt, rıza ve izne aykırı, kullanım bedeline endeksli Deli Dumrul soygunu… Cebri soygun, namı diğer ‘yasalara uydurulmuş vurgun’un kullanıcıları çileden çıkartan ve çıldırtan ‘inadına tahrik, ince alay ve derin istihza-küçümseme’ içeren bir küstahlık uygulaması da var. Bilboard, radyo, gazete ve TV reklâmları!…

İnanılır gibi değil, ama maalesef güncel gerçek. Sanki halk’a görücüye çıkmış rakipler gibi “elektrik dağıtım şirketleri” reklâm veriyor… Utanç verici, yüz kızartıcı bir tasarruf bu. Elektrik fiyatlarını, hukuk ve ahlâkdışı, haksız pahalandırıp, insanlık ve medeniyet düşmanlığı yapanları şiddetle lânetliyor ve nefretle kınıyorum…

Peki, sabit ve seyyar telefonlar bundan farklı mı?

Ya doğalgaz, akaryakıt, su fiyatları ve faturaları!..

Bu rezaletin faili’nin “kimliği ve kişiliği” ne?..

Zira ‘milli kimlik’ evrensel kişiliğin aynasıdır...

Ama sorarlar: Hangi yüz’le?..

Yıllarca sınır geçişlerinde Türk vatandaşı olarak maruz kaldığınız çirkin ve aşağılayıcı muameleyi düşünün;. Sebebi, dönem itibarıyla devletin yönetim kademelerini işgal eden akıl, ilim ve fazilet fukarası, kalite yoksunu sözde devlet adamları değil mi? Onlar ki muhteşem bir medeniyet, adalet ve huzur iklimi bir kültürün bakiyesi, mirasçısı olmalarına rağmen; Milleti, ecdattan utanmadan ve Allah’tan korkmadan hırsız, yolsuz batıya muhtaç edip dururlar.

İşte “iltifata tabi olamayacak kadar ‘insanlık düşmanı’ marifetleri”:

Bil’umum alım bedelleri, ücret, her nevi tahsilât ve tahakkuklara yüklenen astronomik el koymalar. Memur, işçi ve asgari ücretli kesim, kutsal emeklerinin karşılığı olan maaşlarını alırken kaynaktan vergi kesintisi yapılıyor. Sonra işbu “vergilendirilmiş kazanç” istisnasız her alım, edinim ve ödemede tekrar vergiye tabii tutuluyor. Bu, çifte standart, katlamalı, adaletsiz ve ahlâksız bir vergilendirmedir. Evrensel hukuk, hak kavramı, eşitlik ilkesi, devlet umuru ve insanlık onuruna aykırıdır, hükümet eliyle yolsuzluktur.

MİLLİ KİMLİK VE KADİM KİŞİLİK

Mustafa Nevruz SINACI

Eğer, yönetim unsurları insani boyut, bilgi-bilinç toplumu ve ilim irfan, vicdan sahibi kişiler, edep-hayâ, tahsil ve terbiye görmüş iseler;. Biyolojik, Sosyolojik ve felsefi kişilik ve insani kimlikleri gereği bu haksızlık, rezillik ve hükümet eliyle zulmü mutlaka önlerler; Zira bir kere vergilendirilmiş kazançtan asla bir daha vergi tarh, tahakkuk ve tahsil edilmez!...

Amma lâkin!, Kimlik ve kişilik buhranı içine yuvarlanmış bir toplumda;

Beş milyon aile ve yaklaşık 25-30 milyon nüfusun yaşam kaynağı “asgari ücret”, AKP hükümetinin her söylemini, iddia ve ifadesini yalanlayacak, tekzip edecek derecede yetersiz, az, düşük ve ancak ölmeyecek kadar, ama onursuz, başı eğik, boynu bükük ve el-âleme, evlât ve aile fertlerine mahcup bir hayat sürecek kadar vicdansızlık eseri, esir ücreti misal sefil bir miktar’a mahkûm edilmek isteniyor. Alçaklık ve küstahlık!...

Bir de, insanlık, ilim ve hâya yoksunu tipler “2012’de 19 lira zam yapacağız” diyecek kadar alçalacak, ülkenin en has ve hakiki üretim unsurları, hayat kaynakları ve dayanakları ile alenen alay edecek kadar küçülebiliyorlar ne yazık!..

Bu cüret, aymazlık ve alaycı tavır, tıpkı asgari ücretle işçi çalıştıran ve fakat bütün aile fertleri utanmadan ve Allah’tan korkmadan 300 –500 (milyarlık) binlik süper lüks arabalara binen, ahlâken ve dinen tefessüh etmiş, iman fukarası din tüccarlarının istihzasını andırıyor…

Kurum (SGK) tertip ve teşekkül edeli aradan yıllar geçmesine rağmen, hâlâ “çalışanlar ve emekliler arasında” cari maaş ve ücretler itibarıyla ‘norm ve standart’ birliğini sağlamaktan aciz kalmış bir grup sözde sosyal güvenlikçi; Şimdi de, maaş, ücret ve gelirler arasındaki var olan derin uçurum dengesizlik ve gerilimi akıl, mantık, mantalite ve vicdanın dışına itecek bir ayarlama-düzenleme” sözde intibak çalışması yapıyorlar. Bu ‘insanlığa ihanet ve açıkça emek düşmanlığı’ çabasında; En eskisinden, en sonuncusuna kadar tamamı haksızlık, kanunsuzluk ve adaletsizliğe maruz emeklilerin bütünü / tamamı yerine, sadece bir kısmının hak ve hukuku ele alınıyor. Sonrakilerin mağduriyeti ise meçhule öteleniyor.

Adalet mi, atalet mi? Hali hazır çalışanlara bakış tarzı ve yaklaşım biçimi çok garip!..

O’da bambaşka bir ucube... Öngörülen kriterler objektif ve adil olmaktan uzak, ilâve zamlar arasında rabıta yok. En düşük hizmetli ve memurla, en yüksek arasındaki fark akıllara ziyan, tam bir ahlâki zaaf, adeta ayırma, bölme ve kayırmanın en alçakçası; Oysa aralarındaki tahsil, kıdem, ehliyet, liyakat farkı ne ki?.. Bu kadar haksız, insafsız, adaletsiz ve merhametsiz olmak “umur-u devlet, hükümet ve hikmet” olmanın şeref ve şânı ile bağdaşmamakta!..

Oysa hal ve hakikat; Hükmün adalet ile olmasını zorunlu kılar.

Peki, Adalet, hüküm, hikmet ve umur-u devlet bu işin neresinde?..

Tıpkı 2b, bedelli askerlik, ötv-kdv zulmü, ayarlama tür zam politikası, enflâsyon hesap usulü ve astronomik kârlarla yılı kapatan, kapitalist bankaların milletten, hak-adalet, hukuk ve emsallerine aykırı cebren tarh, tahsil; haksız ücret ve komisyon soygunları gibi!.. Şimdilerde ise; Yabancılara Milli Emlâk satışında mütekabiliyetin kaldırılacağına dair bir “vatana ihanet” organizasyon çalışması yapıldığı duyulmakta!..

Adalet,

hüküm ve hikmet yokluğu…

Bu tam bir iktidarsızlığın, yetersizlik ve yeteneksizliğin ispatı harbiyesi…

Başka bir şekilde anlatacak ve yorumlayacak olursak:
Suça teşvik ve iştirak..

Bu durumu, Serendip Altındal isimli bir Gazeteci-Yazar; Makalemizin esin kaynağı DİJİTAL KİMLİK adlı makalesinde “Ekonomik, politik, bilimsel (!), sanatsal, sportif, medyatik ve dinsel, özellikle de Amerikalı Vatikan imamı aracılığı ile dinler (!) arası diyalog masalıyla yamultulmuş (!) İslam modelli; Bütün araç ve gereçleriyle taarruza kalkmış ab+abd emperyalisti var bugün karşımızda. Dünkü emperyalist kafa yine aynı kafa, güncel heriflerse aynı haramilerin yeni sürümleri...” diyor!..

Kim bu zihniyet ve kişilikle vatandaşa “dijital kimlik” vermeyi kurabilir?...

Önce, ‘Milli Kimlik ve kadim kişilik’ sorununu halletmek gerekmez mi?!..
***
ESİN KAYNAĞI'NDAN YORUM VE KATKI:

Sayın Sınacı;

İçinde boğulmakta olduğumuz, artık şirazesinden çıkarılmış çarpık sisteme, cuk oturan ve can evinden vuran, güzel çalışmanızı kutluyor ve diğer paylaşımlarıma da hemen iletiyorum. Benimse ifade etmeye çalıştığım 'dijital kimlik', maalesef bizim dışımızda, 'küreselci sömürgecinin' hedeflediği ve tasarrufunda olan ulussuz, milletsiz 'tek dünya devleti' için öngördüğüdür.

Bu bağlamda da, bizim gibi sömürge gördükleri devletlerde, tepemize yerleştirdikleri ajanları sayesinde, önemli merhalelerde kazandıklarını(!) düşünüyorlar - ki 70 milyon insanımızın dijital kimliğinin şu anda hack edilip, bütün dünyanın elinde olduğunu biliyoruz -. Ne var ki başımızda ki devşirmelerinden bir an evvel kurtulamazsak, Allah korusun ama bu sırtlanlar haklı da çıkabilirler. Bildiğiniz gibi, 'arap baharı' bölgeye yerleşti ve ilk esintieri de bize ulaştı.

Selamlarımla birlikte esenlikler diliyorum.

Sağlıcakla kalın ve aydınlatıcı çalışmalarınıza devam edin. İyi ki varsınız.

Serendip Altındal

hesaplaş ve yüzleş!...

2011-11-28T01:26:00.001-08:00

TRUVA AT'I

KAST-I MAHSUS,
İHANET VE ŞEAMET

Mustafa Nevruz SINACI

Meseleyi açmadan önce ‘konu başlığı” hakkında bir girizgâh yapmak, velev ki açıkça anlaşılması zor iki kelimenin anlamını vermek istiyorum. Buna göre:

1. Kast-ı mahsus: Kasıtlı olarak düşünülmüş, özel, plânlı-programlı, ihtiyatlı-tedbirli, telâşsız, soğukkanlı, aklı başında ve bilinçle işlenen suç fiili. Failin sinsi ve plânlı düşmanlığı, (bedhah) ihanet, alçaklık, küstahlık ve cürüm…

2. Şeamet: Uğursuzluk, yaygın kötülük, husumet ve düşmanlık…

Başta, bu iki kadim kelimenin içeriği olmak üzere, sonuçta bütünüyle konu başlığı; Şu içinde bulunduğumuz vaziyet; Van-Erciş depremlerinde, bir kez daha zuhur eden ihtar, ortaya çıkan korkunç ironi, hayâl kırıklığı, hüsran; Son elli yılın şifreleri ve içine sürüklendiğimiz derin uçurumun fotoğrafını açıklayan; Sivil anayasa, sözde Kürt & Ermeni sorunu ve dersim dâhil bütün unsurları deşifre ediyor sanırım!...

Bu şeamet’in kast-ı mahsus yönüne; Mesleki bilgi, siyasi birikim ve bilinçle parmak basan İnşat Yüksek Mühendisi, 18. dönem Sakarya Milletvekili Yalçın Koçak, münhasıran deprem felâketinin şifrelerine neşter vurarak (B160, ST1, TS500) vahameti şöyle açıklıyor:

BİLİMSEL VE TEKNİK ANALİZ

“B160, ST1, TS500; Nedir bu rumuzlar? Depremin suçluları; Anlatalım Van fayı yeni kırıldı, evvel olan ERCİŞ’ti. Sevgili medyamız Adapazarı depremini de hala Gölcük depremi diye yazarak cahilce manipülâsyon yapar. Van’da olan, Erciş fayının depreştirdiği 1. depremin tetiklediği 2. depremdir. Birincisine de “Van depremi” dediler. Psikolojik olarak, Van ağır bir depremdi. Hasarlı binaları da, artçılara dayanır havasına soktular milleti! Gerçek, Erciş yıkıldı. Onlar Van’ı ve oradan çıkan feryatları yayınladılar. Erçiş’li vakurdu. Gideni, geleni, ziyaretçisi azdı. Van’da istismar prim yaptı, reiting yaptı. Medya kendi kurguladığı trajediye inandı.”

“Doğru teşhis’e doğru tedavi… Deprem Erciş’i yıktı, Van’da 7 bina yıkıldı. Dökün kasetleri, indirin sayfa sütunları Erciş’mi? Van’mı var? Bağıran, çağıran kim? Enkaz başında sabır, teenni ve tevekkülle battaniyeye sarılı olan kim? “Van’da katliam oldu”, kurgusunda da medya, Deprem Allâmeleri ve Kamu yönetimi suçludur.

Gelelim, 1999 Marmara depremine. O yıllar, betonarme hesap metotları ve ampirik kabulleri, yani demir miktarı ve beton kesit alanlarını belirleyen TS 500 (Türk Standartları 500) sessiz, sedasız bir şekilde değiştirildi. Bu ne demek? Çünkü öğretiler hatalıydı, müteahhitler onun için suçlanamadı. Günah keçisi Veli Göçerdi, ya diğerleri, ya TS 500 ‘ü yanlış öğreten, öğretileni sorgulamayan batı muhipleri, batı suratlı, batı sıfatlı Allâmeler!… Öğretilerimizi sorgulamamız lazım diye bağır, çağır, yazmamızın nedenlerinden yalnızca birisidir bu…”

“Şimdiki yönetmeliklerde yer, saha, tretuvar betonu olarak (B160) kg./cm. karesinin taşıma gücü olan beton dökülebiliyor. 99 öncesi bütün binalarımız bu zayıf malzemelerdendir. İtiraf edemiyorlar. (st1) kopma mukavemeti 35 kg./mm. kare olan nervürsüz (üzeri tırtıksız) demirdir. Şimdi bu malzemeden çamaşır teli dahi yapılmamaktadır. Nervürsüz demirle (st1), çimentosu az, malzemesi kalitesiz kum/çakıldan mamul betonun, birbirine yapışması, tutması (aderans) kuvvetli değildir. Yani eşler kenetlenmiyor. Zor günde zoraki birliktelik; Zorunlu evlilik gibi darmadağın, toz duman, yerle bir oluyor. ‘Japonlar kaldı diye, biz o otelde kaldık’ diyen gazeteci, tezlerimdeki haklılığı ortaya koyuyor…” (Depremin Suçlusu, Yalçın Koçak, İnş. Yük. Müh. Müteahhit, 12 Kasım 2011, www.yalcinkocak.com)

Cumhuriyet Tarihinde; Dönemler-Depremler, Ölü ve Yaralı Sayıları:

DÖNEMLER YILLAR SÜRE ÖLÜ YARALI

Mustafa K. Atatürk 1923 -1938 16 yıl 3.761 30

İsmet İnönü & CHP 1939 -1950 12 “ 44.955 386

Menderes-Bayar, DP 1951 -1960 10 “ 614 674

İnönü-RTE ve diğer 1961 -2011 50 “ 31.942 68.552

TOPLAM : 1923 -2011 88 “ 81.272 69.642 *(ek:1)

Bu rakamları, lütfen, siyasi dönemler, kapsadığı süreler (yıllar) ve gerçekleştikleri dönem özellikleri itibarıyla (kayıpları da araştırarak) mukayeseli olarak değerlendirin lütfen!.. Bakınız, henüz inşaatçılık, belediye başkanlığı ve yerel meclis üyeliğinin kast-ı mahsus canilik ve şeamet bir mezarcılığa dönüşmediği Atatürk dönemi ile dönemin doğal devamı olan 1950- 1960 arası;, Devlet umuru, namuskârlık ve dürüstlüğün hâkim ve hükümet olduğu Menderes döneminde felâket ve “kamu ihmalinden kaynaklanan” cinayet yok. 26 yılda: 4.375 ölü!...

Atatürk ve Menderes arasına denk gelen 12 yıllık İnönü despotluğunda: 44.955 ölü!..

Allah’a şükür bu dönemlerde (menfur bir isyan hariç) anarşi ve terörden ölen yok.

Asıl felâket, şeamet ve kast-ı mahsus 1960 -2011 arası. Gelişen teknoloji, ilerleyen bilim ve yönetim sistemlerine rağmen, sadece depremlerde: 32 Bin’e yakın ölü, 70 bin yaralı!. İşte, milletin ve memleketin, belânın başı 27 Mayıs kalkışmasıyla maruz kaldığı büyük felâket.
BİR TESPİT VE TEŞHİŞ!..

Sosyolojik Gerçek, Reel Yaşam Biçimi ve Etik Analiz

Örnek: “Şu 67 yıllık ömrümde ‘ahlak, fazilet ve sadakat’ değerlerinden daha çok ‘hırsızlık, cehalet ve ihanet’ sözcükleri ile karşılaştım. Ve günümüz Türkiye’sinde, ne yazık ki her yerde, her zeminde meydana gelen pisliklerin temelinde bu 3 sözcüğü gördüm.

Teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin, ekonomi ne kadar düzelirse düzelsin, uçak inebilecek kadar geniş ve güvenli yollarımız, sayıları yüzü aşan üniversitelerimiz, milyonlarca akademisyenimiz olsun insanlarımızın beyninde, hırsızlık, cehalet ve ihanet kırıntıları olduğu sürece, bu ülkenin arpa boyu yol alması ve cemiyetin mutlu olması mümkün değil!.. Zira her yıkım, her cinayet, her pislik ve her ihanetin altında ‘hırsızlık, cehalet ve ihanet’ yatmakta!

Bunların var olduğu ülkemizde; Yasaların yetersizliği, (yurttaşların ilgisizlik, korkaklık ve sorumsuzluğu ile yetkili ve sorumluların yolsuzluk ve onursuzluğu) devletin denetimsizliği, bürokrasinin hantallığı ve siyasetçilerimizin (politikACI’larımızın) iktidar hırsı, ülkeyi her gün biraz daha felâketlerin eşiğine götürüyor!.. Ama kılını kıpırdatan, gören, duyan yok. Bindik bir alâmete gidiyoruz kıyamete…(Mehmet Şükrü Baş, Deprem Gerçeğinin Altındaki Gerçek, Hırsızlık, Cehalet ve İhanet, Mehmet_sukru_bas@mynet.com)

DAHASI VAR!..

Tıpkı yukarda verdiğim deprem cetvelinde görüldüğü gibi; Ekonomik, sosyal, siyasal ve kültürel alanda da; Hızla gelişen teknoloji, buna paralel artan refah düzeyi, yükselen yaşam kalitesi, yaygınlaşan konfor ve hayatı kolaylaştıran bütün yeni buluş ve sair unsurlara rağmen; Ülkemizde manzara farklı. İnsani değerler, hak, hukuk ve adalet kavramı yönünden evrensel norm, standart ve kriterlere aykırı. Hiçbir alanda adalet, eşitlik, norm ve standart birliği yok!..

Örnek: Bütün olumlu gelişmelere rağmen Cumhuriyet’in ilk 16 yılından sonra gelen 12 yıl tam bir kaos, kriz, kıtlık, karanlık, despotizm ve kâbustan ibarettir. Karşıdevrim zihniyetinin hâkim olduğu karanlık yıllarda 1923 Cumhuriyetinin ilkeleri ve Türk inkılâbı dışlanmış tersyüz edilmiş, milli siyaseti terkle; Türk milletinin orijinal hars, geleneksel yaşam biçimi, manevi ve moral değerlerine tümüyle aykırı, ters ve tefessüh etmiş lânetli batı kültürüne yönelinmiştir.

Bu nedenle, 11 Kasım 1938, Cumhuriyet’in 1. kırılım ve karşı-devrimidir.

Millet, 14 Mayıs 1950’de “Beyaz İhtilâl” ile bu melâneti başından defetmiştir.

Keza “Beyaz İhtilâl”, Cumhuriyet’in tek ve yegâne gerçek halk hareketidir.

Dolayısıyla 1950 – 60 arasında hükümran olan “Kurucu Cumhuriyettir”.

Bu dönemde devlet onarılmış, bozulan kurumlar, denge unsurları (stabilizatörler) imar ve tamir edilmiş; Vatandaşın milli-manevi, tarihi, ilmî ve moral değerleri tekrar hayat bularak, Devlet yeniden ‘ebed-müddet’ vasfını iktisap etmiştir.

Öyle ki, 1950–60 yıllarını kapsayan on yıl Türkiye Cumhuriyetinin ‘asrısaadet’ dönemidir. Atatürk’ün 1937 Hükümet Programı, bu on yılda kararlılıkla uygulanmış; Memleket tekrar güç, kuvvet, itibar ve istikrara kavuşmuş ve birinci sınıf bir devlet olarak, dünyanın belirleyici aktörleri arasına girmeyi başarmıştır.

İşte, 27 Mayıs “2. karşı-devrim” kalkışmasının esas nedeni budur.
BATI, EZEL-EBED TÜRK, TC VE İSLÂM DÜŞMANIDIR

Adalet güneşi Düvel-i Muazzama’yı tarihe gömen alçak, küstah, karanlık ve kapitalist, emperyalist zihniyet; Osmanlı’nın 1/25’inden ibaret bakiyesi Türkiye’ye “özgürlük, zenginlik ve mutluluk” hakkı tanımamış, Asil Türk milletini ebedi zillet, ıstırap, esaret ve sömürülmeye mahkûm etmiştir bir kere!

Bu nedenle, 1960 itibarıyla dünyanın en ileri, modern ve müreffeh devletleri arasına yükselen TC’nin 27 Mayıs’la beli kırılmış, çökertilmiş ve fazla değil sadece üç yıl içinde; (bütün yatırım ve birikimler tarumar edilmek suretiyle) ülke Batıya muhtaç hale düşürülmüştür. Zira 1960 devrimini yapan dâhili ve harici bedhahlar, hasetle malul hırsız-yolsuz, iktidarı gasp edenler ise Türk-İslâm, hak, adalet, hukuk, ilim ve insanlık düşmanı diaspora’lardır.

İkinci (sınıf, SSCB, Irak ve Suriye gibi) Cumhuriyet’in; 150’likler, kadrocular ve kökü M. Suphi’ye dayanan aydınlıkçıların nesep/çömez ve artçılarına ihale edilen misyonun amacı: Cumhuriyetin birikimleri, kurumları ve değerlerini önce yozlaştırıp, çürütmek, sonra berhava ederek Anadolu’yu, Lozan’da ‘vaad edilen’ Batı’ya peşkeş çekmektir. Dolayısıyla 27 Mayıs, Türk milletinin istiklâl ve istikbalini gasp etmiş ve peyderpey düşman unsurların eline terk ve teslim etmiştir.

Bu cihetle:

Şu an için yargılanması gereken 12 Mart, 12 Eylül veya 28 Şubat değil; Kesinlikle ve mutlaka 27 Mayıs 1960’dır.

Çünkü!...

27 MAYIS, ihanet, kast-ı mahsus ve şeamettir...

Türk Milleti ve Osmanlı bakiyesi TC Devleti’nde bu süreçte:

1. Milli Eğitim sistematik olarak ve nispi bir hızla dejenere ve deforme edilerek, 27 Aralık 1947'de CHP tarafından imzalanan ve “Fulbright Antlaşması” olarak anılan” Türkiye ve ABD hükümetleri arasında Eğitim Komisyonu kurulması hakkındaki anlaşma’nın sonucu olarak, bütünüyle Amerikalı uzmanlar ve CIA tarafından, Amerikan çıkarları doğrultusunda biçimlendirilmeye başlandı.

2. Harici bedhahlarla birlikte kurgulanan ve dâhili bedhahlarca (dönme, devşirme ve sabetay) uygulamaya konulan senaryo gereği: Önce, “Barış Gönüllüsü” adı altında 15.000 civarında CIA ajanı getirildi ve bütün Anadolu’da alenen faaliyet göstermelerine izin verildi. Yukarda Yalçın Koçak’ın bahsettiği; Büyük felâketlerin sebep, kaynak ve dayanağı olacak biçimde “Bilimsel normlar, tedrisat ve müfredat” yozlaştırıldı, çürütüldü ve dejenere edildi.

3. Türk Ordusunda ‘Kışlanın Peygamber Ocağı olduğu şuur, onur ve gururunu yaşatan’ ne kadar Müslüman, namaz kılan, sağduyulu, milliyetçi, namuslu, dürüst üst subay, ast subay, askeri öğrenci ve mütedeyyin personel varsa tamamı emekli edildi; askeri okullara giriş şartları değiştirilerek, dönme ve devşirmelere yol açıldı;. Atatürk tarafından yasaklanan masonluk ve mütemmimleri tekrar açılıp, ihya edilerek, asker kişiler mason, lions ve rotaryen olmaya teşvik edildi... Orduevlerinde ateist, Hıristiyan inancının ibadet içkisi olan şarap ve türevleri serbestçe kullanılmaya başlandı, buna mukabil samimi milliyetçi, vatansever Türk ve hakiki Müslüman gençlere Peygamber Ocağı’nın kapıları kapatıldı. Kutsal ocakta, bazı Milli Savunma Bakanları ile kuvvet komutanları generaller dâhil olmak üzere, her derece ve düzey yolsuzluk, hırsızlık, görevi ihmal ve suiistimal aldı yürüdü. Çok nadir örnekler hariç, bunların üstüne gidilmedi…

4. Bu genel bozulum, çürüme, yozlaştırma ve dez’enformasyona paralel: Kamu-özel ayrımı olmaksızın bütün alan ve sektörlerde gasp, hırsızlık, yolsuzluk, soysuzluk, hortumculuk, görevi ihmal ve suiistimal; Rüşvet, iltimas, kayıt dışılık ve kaçakçılık alabildiğine arttı, çoğaldı. Ahlâksızlık, onursuzluk ve sorumsuzluk teşvik edildi, önü alınamaz, siyasi-sosyal, bilimsel ve kültürel değer-kalite kaybı önlemez hale geldi. Ülkemiz suç ve suçlu, cürüm cennetine döndü. İtaat, fazilet, adalet ve sadakat unutuldu. Cehalet, yokluk ve yoksulluktan kaynaklanan travma, sinir, stres ve gerilim geçimsizlik illetini yaydı. Aile hayatı derinden sarsıldı, boşanmalar tavan yaptı. Fiyatlar, vergi ve harçlar/haraçlar katlanarak arttı. Hayat giderek çekilmez hale getirildi.

5. 27 Mayıs 1960’a kadar kimsenin aklına gelmeyen ve asla telâffuz dahi edilmeyen, Ermeni soykırımı, Kürt sorunu, Dersim isyanı, Alevi-Sünni meselesi, anarşi, terör ve tedhiş gibi; Devletin temeline dinamit koymaya matuf “ihanetlikler” 1963’den itibaren ısıtılmaya başlandı. Bugün mutazarrır olduğumuz çoğu ihanet şebekesi bizzat cunta, parti ve hükümetler eliyle kuruldu. Aynı yıl cunta, Avrupa ülkelerine, domuz ahırı bakıcılığı, süpürgecilik, diğer pis, aşağılık süfli işler, ağır sanayi ve maden işçiliği yapmak üzere, ezeli düşman Batıya ‘Türk vatandaşı’ ihraç etmeye başladı. Daha 1937 ve müteakip 1960’larda ‘nitelikli Avrupalı iş gücü’ istihdam eden Türkiye Cumhuriyeti için bu, utanç verici, yüzkarası bir durumdu…

Üstelik lânetli vesayet ve cunta-sulta zamanında başlayan bu “Türk Milletini çürütme, eritme, milli hafızayı silerek yozlaştırma ve köleleştirme;, Türkiye Cumhuriyeti’ni özgür, adil, kuvvetli-kudretli, muktedir, hâkim ve hükümran, 1. sınıf bir dünya devleti” olmaktan çıkartma, çökertme, bölme ve parçalama çabaları: İlk Cunta’dan sonra da, hız kesmeden günümüze kadar sürüp geldi. Cemal Gürsel’den sonra gelen bütün (sözde) erkân-ı devlet şürekâsı; Encümen-i Daniş, Loca, Mahfil ve manda manipülâsyonlarının dışına çıkamadı. Üstüne üstlük bunların hepsinin yüzünde Atatürk maskesi, ellerinde insan hakları, hukuk ve Demokrasinin (!) kılıcı vardı. Ama aralarından asla bir demokrat, adil ve insan haklarına saygılı adam çıkmadı..

BUNA RAĞMEN!...

Hiçbir düzen partisi ve sulta hükümeti “27 Mayıs’ın” üstüne gitmedi.

Adına, utanmadan “mahkeme” denilen “yassı-ada” çadır tiyatrosu ile mapushaneler, DP toplama kampları ve sürgün yerlerinde DP’li üye ve yöneticilere reva görülen insanlık dışı, yüz karası, utanç verici, alçakça, düşmanca muamele; Eziyet, zulüm, işkence, taammüden cinayet ve 16 -17 Eylül katliamlarının hesabı sorulmadı. Belki de sorulamadı!..

Neden Atatürk’ün 36 yıllık Anayasa’sını çöpe attınız?

Niçin Cumhuriyete ara verdiniz?

Milli Devlet prensibini “neden ve niçin” anayasadan çıkarttınız?..,

Diyebilen, sorabilen olmadı!..

Her yeni gelen, bir öncekini hayâsızca akladı. Lâğımlar beyaz sayfalarla örtüldü. Hain, hortumcu, şerefsiz ve soysuzlar ihya edildi. Cinayetler ‘faili meçhul’, gasp, irtikap-batak ve hotumlar “kamu zararı” hanesine yazıldı. 60’dan günümüze, meclis ve yüce divan müthiş bir aklayıcı-paklayıcı oldu. Bu da yetmedi, TBMM’nin “hükümranlık hakkı” AİHM’ne verildi!..

Çok ağır diye TCK (Türk Ceza Kanunu) suç odaklarına bayram ettiren, masum ve mazlumu çileden çıkartan bir “AB dayatmalı hafifletme” işlemine tabii tutuldu. En kötüsü de, şeamet ve şer başı, bebek katili bir eşkıya uğruna “idam” cezası kaldırıldı. Gerektiğinde, mutlaka tatbik edilmesi Allah’ın emri olan “idam cezasının kaldırılması” cemiyet için büyük bir uğursuzluk ve hayırsızlık olmuştur.

SENARYO GEREĞİ !...

Kurgulanmış senaryo gereği milletin hali, kimyası ve iradesi; esnek, muğlâk ve kurnaz tuzaklarla donatılmış yasalarla itile-kakıla, ötelene-dışlana buralara kadar taşındı. Şimdi artık ‘demokrasi, hak ve eşitlik kavramı, adalet ahlâkı ve Cumhuriyet’ yok, halka danışmak gibi bir devlet umuru kalmadı. Millet seçemiyor, seçilmiyor; sadece vesayet, cunta, sulta ve parti sahiplerince ‘düzen’lenmiş ve hukuk’a-ahlâk’a aykırı yasalara uydurularak halk önüne ötelenen listeleri oylanıyor, oylamayanlar cezalandırılmakla korkutuluyor.

Dolayısıyla millet, sosyolojik olarak şok geçirmekte ve buna paralel büyük bir travma yaşamaktadır. Her hususta insanları ürküten ağır bir korku, baskı, tehdit ve tedirginlik hâkim vaziyette. Kurumlar birbirinden, alt makam üst makamdan, memur amirden, amir memurdan, vekil parti sahibinden, koca karı-karı kocadan, çocuk babadan tedirgin. Hâsılı vatandaş korku, kaygı, panik ve stres içinde çile çekiyor, zulme maruz kalıyor. İntihar ve boşanmalardaki artış korkutuyor. Yerel yönetimler/hükümetler yüzünden ‘doğal depremler’ bir kâbus, azap, afet ve felâkete dönüşüyor; Günde 15 kişi trafik kazalarına kurban gidiyor, suç türü ve oranları süratle artıyor. Zaten gergin olan toplum, bir de yeni açılımlarla geriliyor.

VAHŞİ BATI SENDROMU

12 + 50 = 62 yılı mücavir erozyon, yozlaşma, sindirme, çürütme ve Türk Milleti ile ulu önder Atatürk’ün şiddetle karşı çıktığı, illet ve nefret ettiği, menfur düşman, ezel hain, tefessüh etmiş batıya, bataklığa yönelme sürecinin Lozan’dan beri Türk-İslâm düşmanlarınca planlanan beklenir sonucu işte bu… Şimdi, menfur AB ve ABD (Ermeni yalanları, Dersim iftiraları, sahne kavgaları ve BOB-BİB gibi kurgulanmış senaryolar gereği) Atatürk’ü yargılamaya, katil ilân etmeye hazırlanıyor. Zaten ,Ümraniye soruşturmasında kanıtlanan anarşi, terör-tedhiş, cürüm, hırsızlık – yolsuzluk, yalan-talan, uyuşturucu ve insan ticareti, vergi dâhil her türlü kaçakçılık, alçaklık, ayırma-kayırma, sağ-sol, alevi-Sünni gibi bilumum kötülük-bölücülük hep bu güruhun toplum mühendisleri, Mason ve Siyonist mahfillerce hazırlanıp bilinçle uygulanan senaryolar değil mi? Üstelik yalan, iftira, hırsızlık ve tefrikaya bulanmış kara, kirli alçak ve küstah bir süreçle!... .

ATATÜRK VE BATI

AB köpekleri her söze ‘Büyük Atatürk’ün hedef gösterdiği muasır medeniyete ulaşma, aşma ve batılılaşma yolunda..” diye başlarlar. Bu külli yalan, uydurma ve iftiradır.

Çünkü Atatürk, “insanlık düşmanı, kalleş, hırsız ve emperyalist” Batı’dan nefret eder.

İşte O’nun sözde ‘Atatürkçü-Kemalist’ AB'cilere tekzip ve tokat gibi cevabı;

“Efendiler! Avrupa’nın bütün ilerlemesine, yükselmesine ve medenileşmesine karşılık Osmanlı tam tersine gerilemiş, düşüş vadisine yuvarlanadurmuştur. İşte o dönemde; vaziyeti düzeltmek için mutlaka Avrupa’dan nasihat almak, bütün işleri Avrupa’nın emellerine göre yapmak, bütün dersleri Avrupa’dan almak gibi bir takım zihniyetler belirdi. Halbuki hangi istiklâl vardır ki ecnebilerin nasihatleriyle, ecnebilerin planlarıyla yükselebilsin? Tarih, böyle bir hadiseyi kaydetmemiştir! (Mustafa Kemal Atatürk, TBMM, 6 Mart 1922)

NETİCEDE: Ülkemiz 27 Mayıs 1960’tan bu yana siyasi vesayet, peşkeş, fiili kuşatma ve abluka altında. Şimdilik bunu kırmanın tek ve son hukuki ve demokratik yolu: Etkili, güçlü, namuslu, dürüst, ilkeli, sürekli ve sorumlu denetim; İddialı, güçlü, azimli ve kararlı muhalefet olup; Bu şerefli ve şanlı görev sadece “sözde” muhalefet partilerinin değil!.. Fert, fert, bireyler olarak bütün milletin, sorosPU çocuklarıyla alâkası olmayan ve AB’den fonlanmayan bilcümle Sivil İnisiyatiflerin; Bilhassa Üniversite Öğrencilerinin, Öğretmenlerin ve özellikle akademik sınıfı teşkil eden “Kanaat Önderleri” ve topyekün Üniversitelerin görevidir.

Son ve tek çare: “soyguna, vurguna, yolsuzluk, cehalet ve siyasi vesayete karşı; Milli Devlet, milli birlik, hak, adalet, evrensel hukuk ve demokrasi uğruna tek bilek, tek yumruk ve tek yürek olarak birleşmek;, Başta TBMM olmak üzere, yerel yönetim ve yerel meclisler, kamu kurumları, bilumum sektörler; Eğitim ve öğretimi denetlemek, “bizatihi milletin olan” devlete sahip çıkmak, Cumhuriyet’i korumak ve kurtarmaktır. İşe, yakın çevremiz, mahallemiz, günlük faaliyetlerimizde sırasında, trafikte, kamu kurum-kuruluşlarında, halk içinde ve halk arasında;. Bilumum sektörlerde gördüğümüz ve şahsen karşılaştığımız her türlü haksızlık, hukuksuzluk, yolsuzluk, suiistimal, görevi ihmal ve sair edep’e ahlâk’a aykırı, suç teşkil eden fiilleri tespit ve failleri hakkında şikâyette bulunmak, mümkünse fiili müdahale ve icabında haklarında dava ikame ve/veya yerel Cumhuriyet Savcılıklarına suç duyurusunda bulunma yollarını harekete geçirmekle başlayalım. Yönetimi denetleyen, iyi insan, onurlu ve sorumlu vatandaş olalım.

MUTLAK BİR HESAPLAŞMA VE YÜZLEŞME GEREK!..

Tabiî ki, mevcut yönetimin gerçek niyet ve vaatlerinde samimi olduğunu kanıtlaması halinde; Başta 27 Mayıs olmak üzere ve mutlaka Mahkemeler marifetiyle bir “Hesaplaşma ve Yüzleşme” sürecini başlatması, son 50 yıldır yaşanan kasıt ve şeamete son verecektir.

UNUTMAYIN Kİ!..

İnsan olanların görevi, ‘sureti haktan görünüp, gerçekte insan olmayan’ kötülere yüz çevirmek; Hırsız, yolsuz, yalan-talan, rüşvet ve suiistimal erbabını yaşam ve çevresinden dışlamaktır. Müslümanların en iyisi ise: Kötüler ve kötülüklerle eliyle, mücadele ve müdahale eden; Değilse imkân ve kaynaklarını bu uğurda kullanan; İmkânı yoksa söz ve davranışlarıyla kötüler ve kötülüklere engel olmaya çalışan, en zayıfı ise kötülere yüz çeviren ve dışlayandır.

(EK) TÜRKİYE'DEKİ BÜYÜK DEPREMLER...

1924–2005 Türkiye'de 1924 yılından itibaren yaşanan depremler...

Bu tabloda, büyüklükleri 5 ve daha yüksek olan depremlere yer verilmiştir.

YER	TARİH	BÜYÜKLÜK	ÖLÜ	YARALI
ÇAYKARA	13.05.1924	5.3	50	-
PASİNLER	13.09.1924	6.9	310	-
AFYON-DİNAR	07.08.1925	5.9	3	-
MİLAS	08.02.1926	4.7	2	-
FİNİKE	18.03.1926	6.9	27	-
KARS	22.10.1926	5.7	355	-
İZMİR-TORBALI	31.03.1928	7.0	50	-
SİVAS-SUŞEHRİ	18.05.1929	6.1	64	-
HAKKARİ SINIRI	06.05.1930	7.2	2514	-
DENİZLİ-ÇİVRİL	19.07.1933	5.7	20	-
BİNGÖL	15.12.1934	4.9	12	-
ERDEK	04.01.1935	6.7	5	30
DİGOR	01.05.1935	6.2	200	-
KIRŞEHİR	19.04.1938	6.6	149	-
			3.761	30
İZMİR-DİKİLİ	22.09.1939	7.1	60	-
TERCAN	21.11.1939	5.9	43	-
ERZİNCAN	26.12.1939	7.9	32962	-
NİĞDE	10.01.1940	5.0	58	-
KAYSERİ-DEVELİ	20.02.1940	6.7	37	20
YOZGAT	13.04.1940	5.6	20	-
MUĞLA	23.05.1941	6.0	2	-
VAN-ERCİŞ	10.09.1941	5.9	194	-
ERZİNCAN	12.11.1941	5.9	15	-
MUĞLA	13.12.1941	5.7	-	-
BİGADİÇ-SINDIRGI	15.11.1942	6.1	7	-
OSMANCIK	21.11.1942	5.5	7	-
ÇORUM	11.12.1942	5.9	25	-
NİKSAR-ERBAA	20.12.1942	7.0	3000	-
ADAPAZARI-HENDEK	20.06.1943	6.6	336	-
TOSYA-LADİK	26.11.1943	7.2	2824	-
BOLU-GEREDE	01.02.1944	7.2	3959	-
DÜZCE	10.02.1944	5.4	-	-
MUDURNU	05.04.1944	5.6	30	-
GEDİZ-UŞAK	25.06.1944	6.2	21	-
AYVALIK-EDREMİT	06.10.1944	7.0	27	-
ADANA-CEYHAN	20.03.1945	6.0	10	-
VAN	20.11.1945	5.8	-	-
KADINHAN-ILGIN	21.02.1946	5.6	2	-
VARTO-HINIS	31.05.1946	5.7	839	349
İZMİR-KARABURUN	23.07.1949	7.0	1	7
KARLIOVA	17.08.1949	7.0	450	-
KIĞI	04.02.1950	4.6	20	-
			44.955	386
İSKENDERUN	08.04.1951	5.7	6	10
KURŞUNLU	13.08.1951	6.9	52	208
HASANKALE	03.01.1952	5.8	133	-
YENİCE-GÖNEN	18.03.1953	7.4	265	366
KURŞUNLU	07.09.1953	6.4	2	-
AYDIN-SÖKE	16.07.1955	7.0	23	-
ESKİŞEHİR	20.02.1956	6.4	2	-
FETHİYE	25.04.1957	7.1	67	-
BOLU-ABANT	26.05.1957	7.1	52	100
BAŞKÖY	07.07.1957	5.1	-	-
KÖYCEĞİZ	25.04.1959	5.7	-	-
HINIS	25.10.1959	5.0	18	-
			614	674
MARMARİS	23.05.1961	6.5	-	9
IĞDIR	04.09.1962	5.3	1	22
DENİZLİ	11.03.1963	5.5	-	-
ÇINARCIK-YALOVA	18.09.1963	6.3	1	26
DENİZLİ	22.11.1963	5.1	-	-
MALATYA	14.06.1964	6.0	8	36
MANYAS	06.10.1964	7.0	23	130
DENİZLİ-HONAZ	13.06.1965	5.7	14	217
KARLIOVA	31.08.1965	5.6	-	-
VARTO	07.03.1966	5.6	14	75
VARTO	19.08.1966	6.9	2394	1489
ADANA-BAHÇE	07.04.1967	5.3	-	-
ADAPAZARI	22.07.1967	7.2	89	235
PÜLÜMÜR	26.07.1967	6.2	97	268
AKYAZI	30.07.1967	6.0	2	40
BİNGÖL-ELAZIĞ	24.09.1968	5.1	2	40
BARTIN	03.09.1968	6.5	29	231
FETHİYE	14.01.1969	6.2	-	-
GÖNEN	03.03.1969	5.7	1	-
DEMİRCİ	23.03.1969	6.1	-	-
ALAŞEHİR	28.03.1969	6.6	41	186
KARABURUN	06.04.1969	5.6	-	3
GEDİZ	28.03.1970	7.2	1086	1260
ÇAVDARHİSAR	19.04.1970	5.9	-	2
DEMİRCİ	23.04.1970	5.7	-	43
BURDUR	12.05.1971	6.2	57	150
BİNGÖL	22.05.1971	6.7	878	700
EZİNE	26.04.1972	5.0	-	-
VAN	16.07.1972	5.2	1	-
İZMİR	01.02.1974	5.2	2	22
KARS-SUSUZ	25.03.1975	5.1	2	26
LİCE	06.09.1975	6.9	2385	3339
DOĞU BEYAZIT	02.04.1976	4.8	5	13
ARDAHAN	30.04.1976	5.0	4	-
DENİZLİ	19.08.1976	4.9	4	28
ÇALDIRAN-MURADİYE	24.11.1976	7.2	3840	497
LİCE	25.03.1977	4.8	8	17
PALU	26.03.1977	5.2	8	26
İZMİR	16.12.1977	5.3	-	-
FOÇA	14.06.1979	5.9	-	-
MUŞ-BULANIK	27.03.1982	5.2	-	-
BİGA	05.07.1983	4.9	3	-
ERZURUM	30.10.1983	6.8	1155	1142
ERZURUM-BALKAYA	18.09.1984	5.9	3	35
MALATYA-SÜRGÜ	06.06.1986	5.6	1	20
KARS-AKYAKA	07.12.1988	6.9	4	11
ERZİNCAN	13.03.1992	6.8	653	3850
DİNAR	01.10.1995	6.0	96	240
ÇORUM-AMASYA	14.08.1996	5.4	-	6
ADANA-CEYHAN	27.06.1998	6.3	145	1041
KOCAELİ	17.08.1999	7.4	17127	43953
KOCAELİ	13.09.1999	5.8	-	-
MARMARA DENİZİ	20.09.1999	5.0	-	-
MARMARİS-MUĞLA	05.10.1999	5.2	-	-
BOLU-DÜZCE	12.11.1999	7.2	845	4948
BOLU-YIĞILCA	14.2.2000	5.1	-	-
DENİZLİ-HONAZ	21.4.2000	5.0	-	-
ÇANKIRI-ORTA	6.6.2000	6.1	2	1766
SAKARYA-HENDEK	23.8.2000	5.8	-	9
AFYON-SULTANDAĞI	15.12.2000	5.8	6	547
TUNCELİ-PÜLÜMÜR	27.1.2003	6.2	1	7
İZMİR-URLA	10.4.2003	5.6	-	-
BİNGÖL	1.5.2003	6.4	176	520
ERZURUM-ÇAT	25.3.2004	5.1	9	20
AĞRI-DOĞUBEYAZIT	2.7.2004	5.1	18	32
MUĞLA-GÖKOVA KÖRFEZİ	3-4.8.2004	5.0 - 5.4. - 5.0	-	-
ELAZIĞ-SİVRİCE	11.8.2004	5.5	-	12
HAKKARİ	25.1.2005	5.5	2	5
BİNGÖL-KARLIOVA	12.3.2005	5.7	-	16
BİNGÖL-KARLIOVA	14.3.2005	5.9	-	-
VAN-ERCİŞ	24.10.2011	7.2	700	1230
			31.942	68.552

17.8.1999 Marmara Depremi'ndeki ölü ve yaralılar ile ilgili rakamlar 19.10.1999 tarihli; 12.11.1999 Düzce Depremi'ndeki ölü ve yaralılar ile ilgili rakamlar da 2.2.2000 tarihli Başbakanlık Kriz Yönetim Merkezi açıklamasından alınmıştır.

Öğretmenler Günü; "hayatta, en hakiki mürşid ilimdir"

2011-11-24T04:52:00.000-08:00

"TÜRK, İnsanlık ve İslâm âleminin geleceği sevgili çocuklarımız ile genç nesillerimize;
Dünyada, sabrı, şükrü, adâlet ahlâkı, fazilet ve tevekkülü öğreten; İlim ve irfanla eğiten; Sağlık, sorumluluk, onur/erdem ve sinerjiyle donatan;
Namuslu, dürüst, demokrat, saygıdeğer Öğretmenlerimizin 'ÖĞRETMENLER GÜNÜ'nü içtenlikle kutlar;
Bu aziz ve güzel; Önder, öncü ve sözcülere, her iki cihanda huzur, sağlık, refah ve saâdetler dilerim" Mustafa Nevruz SINACI

bir bilmece ve işkence!...

2011-11-19T07:41:00.000-08:00

Ankara'da banliyö bilmecesi

ve Sincan–Kayaş Hattı İşkencesi

Mustafa Nevruz SINACI

ÜÇ AY GEÇTİ ARADAN!....

Önce bir hatırlatma: “Sayın yolcularımız; Ankara Büyükşehir belediye başkanlığı tarafından yapılacak “yeni çiftlik bulvarı” projesi ve TCDD tarafından yapılan “Başkent Ray” projesi çalışmaları nedeniyle; Sincan–Kayaş hattında işletilen “Banliyö Trenleri” 01 Ağustos 2011 tarihinden itibaren, “ikinci bir bildirime kadar” işletilemeyecektir. TCDD..

Duyuru nam ‘bildirim’de, bir özür veya süre ibaresi yok!..

Adeta, despotluktan bir diktatörlük beyannamesi gibi, emrivaki ve dayatma.

Bu çarşaf, çarşaf yazılar 112 gündür mahalli tren istasyonlarında asılı.

Çok garip, bu zaman zarfında aynı hat’da doğu ekspresi, hızlı trenler ve yük katarları, hiçbir aksama olmaksızın vızır, vızır işliyor!.. Bu aykırılık, yaman çelişkiyi ve tersliği gören banliyö yolcuları şaşkın, hattâ DDY ve belediyeye öfkeli, kızgın; ‘Madem bu trenler çalışıyor, banliyö niçin çalıştırılmıyor? Bu işin içinde bir iş var. İnsanlık değil bu!.. Ayıp, insanlık ayıbı ve halk düşmanlığı…” diye yakınarak ilgili, yetkili ve sorumlulara kahrediyorlar.

Bu öfkelerinde elbette haklılar. Zira yıllardır nizami işleyen bu hat’a güvenerek düzen kuran, banliyö civarına yerleşen insanlar işkence içinde, mağdur, eskisine nazaran iki kat yol parası vermeye mahkûm, moralleri bozuk, yorgun, bitkin ve perişan haldeler.

Dahası, her iki taraf da, vaktinde gelmeyen ve düzenli olmayan otobüs seferlerinden şikâyetçi, halk, yollarda çaresiz kalmaktan mutazarrır!.. Sincan–Ulus hattında dolmuş sayısı bir miktar artmış gibi!.. Fakat banliyö treni’nin aniden kaldırılması ile patlayan olağanüstü yolcu talebini karşılamaktan aciz ve yetersiz kalıyorlar ne yazık ki.

Özellikle sabah/akşam her iki yakada da (Kayaş-Mamak ile Etimesgut-Sincan) ulaşım (toplu taşım) hattında müthiş bir telâş, infial ve toplu taşım araçlarına binebilme konusunda müthiş bir yarış, hatta arbede yaşanıyor. Sabahın körü ve şu menfur, melânet “ileri-geri saat uygulaması” sayesinde gece karanlığında sokaklara, duraklara dökülen memur, işçi, öğrenci, her yaştan kadın-erkek, çoluk-çocuk, genç-yaşlı insanlar, dolup-dolup taşan yollar, duraklar..

Gerçek şu ki: Vakitsiz durdurulan banliyö trenleri Ankara halkını perişan etti.

Çekilen ıstırabın bini bir para, tam bir gâvur eziyeti, nereden baksan çile, işkence ve zulüm!.. Üstelik trenle ‘gidiş-dönüş 3 lira’ iken, dolmuşla 4 lira. Dahası banliyö yolcularının çoğu, tren’in yokluğunda, tek istikamette iki hatta mahkûm... Bu da maliyeti iki kat arttırıyor, aile, öğrenci bütçeleri sarsılıyor, geçim daralıyor. Acaba bunu kim tazmin ve telâfi edecek?..

DARALAN GEÇİMİN ANLAMI:

Daha az gıda, açık/gizli açlık, yetersiz benlenme, sağlıksız yaşam, ısınamama, üşüme, hastalık; Su ve elektrikten tasarrufu ise pek çok medeni, insani ve zorunlu ihtiyaçtan zorunlu mahrumiyettir. İşte, yüz binlerce insanın, varlığı/mevcudiyeti üzerine hayat kurdukları, kendilerine özgü düzen/geçim oluşturdukları “banliyö treni’nin” yokluğu nedeniyle ortaya çıkan manzara bu!.. Velâkin “insan için devlet” anlayışının unutulduğu ve ‘kazan kazan’, ‘insan insanın kurdu’, ‘haklıların güçlülüğü’ yerine ‘güçlülerin haklılığı’ ve kul hakkı üzerine kurulu kara düzende bu, kimin umurunda?.. Görünen o ki buna pek aldıran yok.

DAHA NEREYE KADAR?..

Şimdi DDY idaresi ve Ankara Büyükşehir belediye başkanlığına soruyorum:

Banliyö hattına güvenerek, Mamak, Kayaş dolayı ve Etimesgut, Sincan ve civarı gibi, ev kiralarının merkeze oranla daha ucuz ve yaşamın daha “katlanılabilir” olduğu semtlerde oturan vatandaşlar ile bu nedene dayalı olarak mezkür semtlerde yerleşen öğrencilerin aylardır süren perişanlık, sıkıntı, yorgunluk ve maddi-manevi mağduriyetleri daha ne kadar sürecek?.

Bu “halk için ve kamu yararına” bir proje ise niçin yaz aylarında tamamlanmadı?

Ve neden? Aynı hatta bütün trenler sefer yaptığı halde; Seyrüsefer / işletme hatları ayrılacak diye “BANLİYÖ TRENLERİ” görev yapamıyor. Burada bir art niyet mi var? Amaç belirli kesimleri ve fakir / yoksul, garip, guraba halkı cezalandırmak mı nedir?

SONUÇ: Diğer trenler gibi “BANLİYÖ TRENİ” de derhal işletmeye konulmalı ve kış şartları ağırlaşmadan “yüz binlerce insanın vaki mağduriyetine” mutlaka son verilmelidir.

BIÇAK KEMİĞE DAYANDI..!?.....

2011-10-22T02:43:00.000-07:00

TÜRK MİLLETİ’NE BAŞSAĞLIĞI;

TERÖR VE TEDHİŞ’E KAHRİYE

Vatanımızın birlik, bütünlük ve bağımsızlığına; milletimizin dirlik, düzenlik, huzur ve güvenliğine; milli devlet, insan hakları, adalet ve hukuka yönelik;

Kimliksiz (yeni/sivil) anayasa kalkışmacısı, kişiliksiz ve kararsız dış politika, sözde insan hakları ve demokrasi savunucusu hain, dönme, devşirme, dahili-harici bedhah ve kripto destekli, asala güdümlü soykırım girişimleri ile küstahlık ve kalleşlik eseri menfur saldırıları şiddetle lânetler ve nefretle kınar;

Alçakça şehit edilen güzide evlâtlarımıza rahmet;

Şehit aileleri, yakınları ve aziz Türk Milleti’ne sabır, başsağlığı ve metanet;

Yaralı asker, polis ve yurttaşlarımıza acil şifalar dilerim.

Şu kadar ki!..

Vahim olayların yegâne sorumlusu akp unsurları ve hükümetini:

- Bu şer, şeamet ve ihaneti kökünden kazıma, terör ve tedhiş bataklığını kurutma konusunda namuslu, dürüst mert; azimli, kararlı ve cesur olmaya;

- Dış güç yardakçısı, anarşi, terör ve tedhiş yatakçısı; din tüccarı, siyaset simsarı, menfaat ve ikbal düşkünü şerefsiz, soysuz, (emanete hain, ihanete malul) sözde parlâmenter, partizan ve şaibeli hükümet üyelerini derhal tasfiyeye;

- Irak’ın kuzeyindeki terör kamplarını ikame ve idame ettiren ABD’ye dur demeye;

- Terör ve tedhiş unsurlarının iç ve dış finans kaynaklarını derhal kesip, kurutmaya;

- Ayrıca:

Başta, istikrar (!?) bozulmasın diye iktidarın “illegal, sinsi ve şaibeli vampirler kulübü üyesi dâhili bedhahlarına” çanak tutan yalancı, talancı ve haramcı sermaye çevreleri ve “kaçakçı, karaborsacı, soykırımcı hain ihanet ve cinayet örgütü ile aynı çanaktan beslenen kartel medyası ve kirli sayfalarının kiralık kalem şürekâsını” kendine gelmeye, “namuslu, dürüst, onurlu, sorumlu insan ve milliyetçi” olmaya;Davet ederim...

Mustafa Nevruz SINACI

Demokrat Parti 7. ve 9. Dönem Genel Başkan Vekili

Siyaset Bilimci-Hukukçu, Araştırmacı-Yazar

SUÇLU!..
"Cemal Gürsel, İsmet İnönü, Süleyman Demirel, Bülent Ecevit, Necmettin Erbakan, Alpaslan Türkeş, Turgut Özal, Tansu Çiller, Ahmet Necdet Sezer, Mesut Yılmaz, Devlet Bahçeli, Apdullah Gül, Recep Tayip Erdoğan"
AYAĞA KALK!...

acil sorunlar!...

2011-09-30T08:56:00.000-07:00

“YEMİN’E” SADAKAT YAHUT;

VATAN’A İHANET?!…

Mustafa Nevruz SINACI

Malum “yeni veya sivil anayasa” sürecinin üç handikabı var.

İkincisi: Yeni anayasa isteminin sağlam bir temel ve gerekçeye oturtulamamasıdır.

Üçüncüsü: Başta “ilga edilmek istenen anayasa üzerine yemin” olmak üzere, burada sayılması ve sıralanması sayfalar alacak bir dizi çelişki, ironi, akılsızlık, kasıt, hukuksuzluk ve mantıksızlıklardır ki; Kimse bu konulara girmeye cesaret edememekte ve yanaşmamakta... Bu da bir yurttaşlık, insanlık, siyaset ve demokrasi ayıbıdır.

Bakınız: Yürürlükteki TC Anayasası'nın 81. maddesinde TBMM üyelerinin, göreve başlarken edeceği yemin yazılı. Aynen şöyle:

"Devletin varlığı ve bağımsızlığını, vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü, milletin kayıtsız ve şartsız egemenliğini koruyacağıma;, Hukuk’un üstünlüğüne, demokratik ve lâik Cumhuriyet’e ve Atatürk ilke ve inkılâplarına bağlı kalacağıma; Toplumun huzur ve refahı, millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde herkesin insan haklarından ve temel hürriyetlerden yararlanması ülküsünden ve (bu) Anayasaya sadakatten ayrılmayacağıma;

Büyük Türk Milleti önünde namusum ve şerefim üzerine and içerim."

Her genel seçtirme (cebri tasdik) işleminde, oylarımızla (sözde) milletvekilliğine, ama gerçekte parlâmento memurluğuna lâyık gördüklerimiz; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 81. maddesinde vücut bulan “Yemin”in içeriğini yerine getireceklerine dair, Kurucu, Yüce ve Gazi Meclisin Kürsüsünde ve kendilerini seçen halkın adeta gözlerinin içine baka, baka namus ve şerefleri üzerine ant içerler… Bu merasim, kalp ile tasdik ve dil ile ikrar “Yemin’in her hükmüne mutlaka sadık kalacağız, o’nu namusumuz pahasına koruyacağız ve ne pahasına olursa olsun uygulayacağız..” demektir.

Sonrası?!. Ya sadakat, ya ihanet….

Hemen sonrasında ise; edilen bu yeminlerin oracıkta “en tez unutulan şey” olarak buharlaştığını; Atatürk Türkiye’sinin getirildiği iç karartıcı vahim durum ve ortaya çıkan sonuçlardan pekâlâ okuyabiliriz. Çünkü bugüne kadar namus ve şerefleri üzerine yemin eden sözde milletvekilleri ettikleri “yemin metni” ne bağlı kalmış olsalardı, Devletin, üniter yapısı tartışılır hale gelmez, yemin’in sebep-i hikmeti ‘anayasa’ tehdit altında olmazdı… Yani, milli devletin ana unsuru olan etnik farklılık zenginlik olarak algılanır, kalkınma, gelişme ve sanayileşmenin yanında; insan hakları bütün enstrümanlarıyla hayata geçirilmiş olurdu…

Menfur terör, tedhiş ve terörist başına verilen tavizlerle (!) ülkenin sınırları ve yönetim şekli tartışılır hale gelmez, hukukun üstünlüğü yok edilmez; Demokratik-laik, tam bağımsız, bağlantısız, özgür ve hâkim cumhuriyetten vazgeçilmişçesine, ılımlı İslam cumhuriyetinin ihsas edildiği, Atatürk ilkeleri ve Türk İnkılâbının yok edildiği; Anayasa, hakkaniyet, adalet ve hukuka bağlılığın, küstahça ayaklar altına alındığı bir Türkiye görünümü sergilemezdi?!...

Zira, bu yapılanların tamamı, yukarıdaki “hükümlerin korunması ve hayat bulması” ile mevcut anayasaya rağmen “var olanı değiştirmek ve iyileştirmek yerine” yeni anayasa vaat ve taahhüt’ü; Hem adalet ve hukuk’a ve hem de, bilhassa edilen yemin’e aykırıdır!..

Özellikle yemin’in namus ve şeref üzerine yapılmış olmasına rağmen, hemen oracıkta unutulup “ettikleri yemini bir türlü tutmayanların” neden olduğunu, bilmem tekrar etmeye gerek var mı?. Hasılı her iki kişiden birinin (?) oy verdiği ve başına taç yaptığı oluşumla; bu ‘malumu ilân-ı’ kendilerine layık görenleri baş başa bırakıyorum. Diğer yarısına da; Sevgili ve değerli Galip Baran Hoca’nın “Bilinçli, farkında ve kendinde olma” telkinleri yönünde her şeye rağmen dik duruşlarını cesaretle korumalarını öneriyorum.

Bütün tertip, tasarruf ve kalkışmaları, şuurla, sorumlulukla, bilinçle izleyiniz!.

Bazı

‘Cumhuriyet Savcıları’

Sorunu

Mustafa Nevruz SINACI

Geçen hafta bu sütunlarda “Cumhuriyet’in Savcılarına Suç Duyurusu” başlıklı bir açık çağrı ve mezkür taleple ilgili bilumum esaslı karineleri muhtevi makalemiz yayınlandı. Yayını müteakip, haklarında soruşturma ve kovuşturma açılması istenen kesim “adam kaldırma, açık ve hain saldırı, cinayet ve ihanet gibi seri suçlarını sürdürdü. Buna rağmen; Cumhuriyet Savcı ve iddiacı kurumlarda çıt yok. 12 Eylül referandumu ile “vesayetten kurtuldu, asli cevherine döndü, artık bağımsız, tarafsız, hür ve hâkim oldu” denilen adalet cihazı; Yoksa, iyice dumura uğradı yahut vesayet altına mı girdi nedir?!...

Bakıyoruz “adalet mülk’ün temelidir” evrensel gerçeğine rağmen; Bu hakikate hayat vermesi, ayakta ve hayatta tutması gereken unsurlar şapır şapır dökülüyor. Millet adına ve bir anlamda millet hizmetkârı hükümetler üstün göreve memur, mes’ul ve mükellef Cumhuriyet Savcı nam bazı eşhas;, “Haberleşme ve özel hayatın gizliliğini ihlal, görevi kötüye kullanmak, soruşturmanın gizliliğini ihlâl, adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs, delil niteliğindeki evrak üzerinde tahrifat ve sahtekârlık” gibi “yüz kızartıcı” iddialarla, haklarında soruşturma açılması ve dava ikamesi talebiyle, suç duyurularına muhatap oluyor, görevden alınıyor ve yargılanma istemiyle Yüksek Mahkemeye sevk ediliyorlar…

Buna mukabil bazı “Cumhuriyet Savcılarının”:

“Delil mahiyetinde olmayan özel görüşmeleri iddianame içerisine aldıkları, ilgisiz ve irtibatsız tutanakları iddianame ekine koydukları;, Cumhur’u, (halkı) Cumhuriyet’i ve hukuku korumak yerine, siyasi iktidarın talimat, tavsiye ve telkinleri doğrultusunda görev yapar hale geldikleri, asla tanık sıfatını haiz olamayacak kadar rezil, pis-pespaye, perişan, ruh hastası, ins bozması bazı prototipleri “gizli tanık” olarak kaale aldıkları” medyada yer almaktadır.

Eğer gerçekse malum savcılar, işlem ve uygulamalarıyla; yargının saygınlığı, hukukun üstünlüğü ve devletin güvenilirliliğini yok etmişlerdir. Herhalde bu nedenle olsa gerek; Bizim “Cumhuriyet Savcılarına Suç Duyuru” muz dikkate alınmadı, “suçluların tedip ve terbiyesi ile adaletin tecellisi, gerçeğin tespiti, iyi insan ve iyi vatandaşlarımızın korunması, “hain, zalim ve kötülerin cezalandırılması” adına bu anlayışa sahip Savcı ve Yargıçlara harekete geçmedi.

Mezkür mazarrat hakkında onur ve sorumlulukla müteyakkız gerçek Cumhuriyet Savcıları’nı tenzihle; Anayasa Mahkemesi Başkanı Hakkında bile;, “Anayasa Mahkemesi Başkanlığı görevinin vakar ve şerefiyle bağdaşmayan, hizmetin aksamasına ve ihlâline yol açan, Türkiye Cumhuriyeti organlarını ve anayasal kurumlarını Büyükelçilere istihbar eden, yargının bağımsızlığını ve güvenirliliğini ayaklar altına alan eylem ve davranışları sebebiyle” 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ve Genel Hükümler çerçevesinde yasal işlemin yapılması talebiyle; (CHP Konya Milletvekili Atilla Kart) Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu’na (30.09.2011 günü) “şikâyet ve suç duyurusu” başvurusunda bulunulduğu bir dönemde…

Her gün daha da azgınlaşan, canavarlaşan, küstahlaşan ve pervasızlaşan saldırganlara, organize suç örgütü eşkıya, katil ve kancıklar ile yardım, yataklık, yaltaklık unsurlarına karşı yasal ve anayasal zeminde gerekli takibi yapmak yerine; Seyirci kalmak yeğleniyor. Olacak şey değil!.. Bu müthiş bir onursuzluk, sorumsuzluk, gaflet, dalâlet ve hıyanettir. Hainler her ortamda rahat dolaşır ve her türlü katliam ile iştigal ederken; Devlet, halk ve meşru hükümet adına dava açmaya mecbur “Cumhuriyet Savcılarının” kayıtsızlığı milleti kahrediyor.

TEKRAR “HATIRLATMA” VE GÖREVE DÂ’VET:

Başta YCBS, kamu vicdanı bilinci gereği hür, hâkim, hükümran, kadim TC’nin bütün Cumhuriyet savcılarına, yetkili, onurlu ve sorumlularına, buradan açık ‘suç duyurusunda’ bulunuyorum: Yasadışı, illegal; Anarşi, terör, tedhiş ve tehdit unsurlarının legal/açık örgütü BDP’nin yöneticileri, TC Anayasasında devletin temel ilkesi üniter ulus devletin ''bölünmez bütünlüğü'' ile mevcut anayasal ve yasal düzeni yıkmak için, vatana ihanet suçu ''demokratik özerklik'' ilan etmek ve uygulamaya geçirmekle anayasal suç işlemektedirler..

sınır ötesi skandalı!...

2011-09-17T07:52:00.000-07:00

Sınır ötesi için;
İzin haaa!....

Mustafa Nevruz SINACI

13 Eylül 2011 – Salı günü açıklanan bir “wikileaks belgesi”nde, Türk hükümetlerinin; BM anayasası 51. madde (*) gereği olağan ve doğal bir hak olan meşru müdafaa, sınır ötesi kara ve hava harekâtlarında ABD’den izin aldıklarına dair ‘utanç verici’ bir belge yayınlandı.

HABER:

“Türkiye'nin Irak'ın kuzeyine yapacağı her harekâttan önce Amerika'dan izin almak zorunda kaldığı wikileaks belgeleriyle apaçık ortaya çıktı. Belgelere göre, Türkiye kara ve hava harekâtlarında Amerika'dan belli bir süre önce izin istiyor. Yine belgelerde ortaya çıkan çarpıcı gerçek, AKP Hükümeti yetkililerinin, terörün en şiddetli zamanlarında bile, ABD’ye "biz sınır ötesi operasyon istemiyoruz" güvencesi vermesi.

Wikileaks adlı internet sitesinin yayınladığı Amerikan kripto’ları AKP Hükümeti'nin PKK'yla mücadelede Türkiye'nin elini nasıl bağladığını ortaya koyuyor. Bu belgelere göre: 17 Şubat 2010'da Ankara'dan gönderilen kripto da Türk Silahlı Kuvvetleri yetkilileriyle Irak'taki Amerikan Güçleri Komutanı Odierno arasında geçen bir konuşmaya yer veriliyor.

Türk yetkililer, Amerika'nın, PKK hedeflerine yönelik hava harekâtına çok geç izin verdiklerinden yakınıyor ve bunun Türkiye'ye bir maliyeti olduğunu belirterek; “1984'te, Saddam Hüseyin’le yapılan güvenlik anlaşmasında elde edilen sınır ötesinde sıcak takip hakkının; (!) ABD'nin 2003'te Irak'ı işgal etmesi sonrası işlemez hale geldiğini söylüyorlar. AKP 2007, 2009 yıllarında Irak'la imzaladığı anlaşmalarda sıcak takip talebinden vazgeçiyor. 15 Ekim 2009 tarihli Amerikan kriptosunda "sıcak takip" hakkından Türkiye'nin vazgeçtiği belirtiliyor. Kriptoya göre Erdoğan, bu istekten vazgeçmiş.

18 Ekim 2007 tarihli diplomatik yazışmada Mesut Barzani ve dönemin ABD Büyük Elçisi Wilson arasındaki görüşme anlatılıyor. Barzani'nin sınır ötesi operasyon konusundaki endişelerini yatıştırmaya çalışan Büyük Elçi Wilson, Ahmet Davutoğlu'ndan aldığı bilgiyi dile getiriyor. Buna göre: Davutoğlu, Amerikan Büyükelçisi'ne "Türkiye, Irak'ın kuzeyine bir harekât yapmayı düşünmüyor" demiş. Ayrıca, Abdullah Gül'ün 2003’de Amerika Dışişleri Bakanı Powell ile yaptığı 2 s. ve 9 maddeden ibaret anlaşmanın bir maddesinde Türkiye'nin, PKK'ya karşı yapacağı her harekâtta Amerika'dan izin alacağı hükme bağlanmaktadır.”

Korkaklık, sünepelik, vesayet ve dalkavukluk zillettir.

Aydınları (kanaat önderleri, mahalli lider ve milli dinamikleri) korkak olan milletler; Ezilmeye, üzülmeye, horlanmaya, istismar ve suiistimale; Diktatör, despot, cunta ve sultalarca alçakça sömürülmeye, soyulmaya, alenen peşkeş, hicap ve utanca mahkûmdur.

Bakınız, Gazi Mareşal Mustafa Kemâl Atatürk ne diyor:

"Milletler, Milli hâkimiyetlerini (egemenliklerini) geçici bile olsa emanet edecekleri, meclislere gereğinden fazla inanmamalı ve güvenmemelidir. Çünkü meclisler bile despotluk yapabilir ve bu despotluk ferdi despotluktan daha tehlikeli olabilir. Meclislerin öyle kararları olabilir ki, bu kararlar millet hayatına telâfi edilmesi gayri kabil olmayan zararlar verebilir."

Meşru hak, evrensel hukuk ve dayanak:

Eylül ayı başından bu yana, olası bir sınır ötesi kara harekâtından bahsediliyor. En çok bahis konusu eden de; Hiç üstüne vazife olmadığı ve asli vazifesini yapamadığı subut bulmuş içişleri bakanı. Keza savunma ve dışişleri bakanları ile mit başkanı da vazife malul’ü. Zira her şeyi bilen mit’e, birinci dereceden yetkili, resmen görevli ve sorumlu İçişleri, Dışişleri, Adalet ve Savunma bakanlarına;, C. Başkanı, Başbakan ve mezkür bakanlara rağmen terör, tedhiş ve tehdit amansız bir biçimde sürüyor. MİT her şeyi biliyor, güvenlik zaafta, ordu bekliyor! Sınır ötesi harekât ile alâkalı mı bilinmez; Bu en kritik dönemde Recep Usta (!) ABD’ye gidiyor!..

(*) “Meşru Müdafaa Hakkı” kuvvet kullanımının en önemli istisnalarından biri olup;, BM Şartının 51. maddesi bu hakkı şu şekilde muhafaza eder: “Bu Antlaşmanın hiçbir hükmü, BM üyelerinden birinin silahlı bir saldırıya maruz kalması halinde, Güvenlik Konseyi uluslar arası barış ve güvenliğin korunması için gerekli önlemleri alıncaya dek, bu üyenin doğal olan ‘bireysel ya da ortak “meşru” savunma hakkına’ halel getirmez. Üyelerin bu meşru savunma hakkını kullanırken aldıkları önlemler hemen Güvenlik Konseyi'ne bildirilir ve Konsey'in işbu Antlaşma gereğince uluslararası barış ve güvenliğin korunması ya da yeniden kurulması için gerekli göreceği biçimde her an hareket etme yetki ve görevini hiçbir biçimde etkilemez”

Sonuç:

1. Hükümet, “hüküm, ilim, adalet ve hikmet’le idare ve sadece millete dayanan özgür, bağımsız, hukuk-u düvel’e nazaran (diğer dünya devletleri karşısında) tarafsız, nevi-i şahsına münhasır (objektif ve orijinal) irade” demektir. Gelenek, İslâmi-insani gerçek, ahlâki usul ve evrensel hukukun emri budur. Meşru hak ve evrensel hukuka nazaran; Yukarda isnat ve iftira olunan ağır suç ‘biat ve izin’ (maazallah doğruysa eğer) vatana ihanettir..

Çünkü hiçbir “namuslu, dürüst, milli ve demokrat” hükümet başka bir hükümetin izin ve iradesini, tasallut ve iktisabını kabul etmez, edemez. Karşılıklı, eşit, adil ve mütekabiliyete dayalı ittifak ve iştirak (ortaklık) antlaşmaları olmadıkça; Bilgi vermek dahi vatana ihanettir.

2. Deşifre olan ve internet ortamına düşen “tedhiş örgütü & mit yetkilileri” görüşme kaseti tam bir skandal. Öncelikle orada, menfur melânetlere “sayın” diye hitap edecek kadar alçalma durumu var. Bu acuzelerin derhal “devletten def-i hacet edilmesi” şarttır. Ayrıca, madem ki mit her şeyi bilmektedir!... neden? müdahil olunmamakta ve tedbir alınmamaktadır. Bu bilgiye nazaran, başta iktidar partisi olmak üzere, hükümetin bütün aktör ve argümanları şaibe, şüphe ve töhmet altındadır. Vatandaş, “yoksa terör örgütü hükümeti emir, tasallut ve hizmeti altına mı aldı?!.. acaba hükümet şantaja boyun mu eğiyor?..” diye düşünebilir…

Birde, bahse konu tartışmalarda öne çıkan ‘Devlet-hükümet’ polemiği utanç verici bir cehalet eseri. Zira devlet izafi bir kavram olup, her hususta uzuv (fail) hükümettir. Hükümet, devleti fiilen temsil, izam ve idame ettiren unsurdur. Karar, hüküm ve hikmet hükümete aittir. Yani, devlette olup biten her hususun tek ve yegâne sorumlusu, muhatabı hükümettir.

3. Umur-u devlet sahibi; hakiki devlet adamlarının hâkim olduğu bir hükümet “güneş” gibidir. Ülkeyi daima aydınlatır, ısıtır, sağlık-huzur, bolluk ve bereket unsurudur. Işıklarıyla barış; Adaletiyle eşitlik; Sıcaklığıyla emniyet, güvenlik, mutluluk verir, mikropları yok eder. Güneşin ışıklarının erdiği yerde kene, kanser, habis ur, hırsız-yolsuz ve vampir barınamaz!..

Siyaset fazilet olmaya mecbur ve mahkûmdur:

Siyaset bilgi, basiret, fazilet, adalet ve deha üzerine kaim olmak zorundadır.

Siyasette gizlilik olmaz. Gizlilik, kirlilik ve melânettir. Karanlık vampirler içindir.

Adalet, hüküm ve hikmet (hükümet) mutlak açıklık ve şeffaflığı zorunlu kılar.

UNUTMAYIN!...

Ceddimiz Osmanlı “hakkaniyet, adalet, eşitlik ve meşruiyet” den asla taviz vermezdi.

Üstelik Osmanlı “İslâmi ve insani anlamda” lâik’ti. Zira Osmanlı Türk-İslâm Devleti; Cumhuriyet, Lâiklik ve Demokrasi’nin ((“cumhur’a itaat;, millet iradesinin devlet idaresinde hâkim olması”, “şûra;, halkın en akil ve en ileri gelenleri arasından, halk tarafından seçilmiş meclis” ve akaitte “senin dinin sana, benim dinim bana / lekum dînikum veliye din” (Kâfirûn Suresi; Sure 109, Ayet 6) kuralı)) çok iyi bilinir ve fiilen yaşatılırdı...

İşte mesele bu...

Yani: Devlet izafi hükümet sahi…

Eğer bir ülkede “hükümet” gerçekten ve “hüküm-hikmet” üzere varsa; Orada anarşi, terör, tedhiş olmaz. Adaletsizlik, haksızlık ve hukuksuzluk yaşanmaz. Hırsızlık, hortumculuk, sahtekârlık, görevi kötüye kullanma, istismar, suiistimal ve yolsuzluk bilinmez. Yukarıdaki 3. maddede beyan edildiği veçhile güvenlik, emniyet ve esenlik, refah, zenginlik ve mutluluk, hak, hukuk, adalet ve eşitlik vardır. Buyurun, mevcudu bu miyar muvacehesinde muaheze ve mütalâa edin lütfen. Bakalım sonuçta ne çıkacak?...
BİR YORUM: > Date: Fri, 23 Sep 2011 17:36:02 +0300 > Subject: Re: MNS ::: YENİ MAKALELER (EKLİ DOSYA: 1. ve 2. MAKALE) > From: ozkanoksuztepe@gmail.com > To: gercek.demokrat@hotmail.com > CC: fethimurat@gmail.com
Merhabalar SN. SINACI,
Göndermiş olduğunuz maili ilgiyle okudum teşekkür ediyorum öncelikle. Yazıda belirtilenler ya genel olarak bilinen ya da kenarından köşesinden tahmin etmesi pek te zor olmayan durumlar. Ancak her ne olursa olsun halkın meyda tarafından uzun bir süre boyunca AFYONLANMASI sonucu bu gibi şeyler ya görmezden gelinir ya da 'One Minute' olayında olduğu gibi çok yanlış bir persfektiften gösterilerek halk kandırılır. Diğer taraftan yandaş mühalefet ve sosyal dmokrat içerekli yayınlar ise çoğunlukla ya sesini duyuramaz yahut göz ardı edilirler. Bugün ülkede yaşanan tüm bunlara sebep olarak AB-D & Gülen Oluşumu, yaşanan ağır DARBELER bunların hepsi bir yana bizler sadece yazarak çizerek mi bu ülkede birşeyleri farkettirmeye çalışıcaz. Olumsuz sebep olarak belirttiğim etkenler yazmak, çizmek ve konuşmanın dışında daha elle tutulur eylemler yapmakta, bizim ki biraz elma ile armutu karşılaştırmak gibi geliyor bana. Eyleme geçiriş olarak ta düşündüğüm top, tüfek, isyan, boykot gibi yarım asır geriden gelen çok saygı duyduğum ancak son kullanım tarihi geçmiş '68 popüler eylemleri değil, daha modern daha eğitimci daha bireye sorumluluklar yükleyen, daha yayılmacı ve etken eylemler.
Bugün ki üniversite gençliliğinin durumu bende bir öğrenci olmama rağmen içler acısı ve yok denecek kadar az çoğu sindirilmiş korkutulmuş ailelerden kimi popüleritenin arkasında koşar adım kimi ise zaten kendinden bi-haber, uyandırılmalı, çok derin uykuda olan Gençlik ve Halk ivedilikle bu gaflet uykusundan uyandırılmalı ve bu bağlamda siz büyüklerimizin de bizlere yol göstermesi en yararlı katkı...
Saygılarımla, Özkan ÖKSÜZTEPE (23 Eylül 2011)

Cumhuriyet’in Savcılarına

Suç Duyurusu

Mustafa Nevruz SINACI

Öncelikle ve başta Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, kamu vicdanı bilinci gereği hür, hâkim, hükümran ve kadim Türkiye Cumhuriyeti’nin bütün “Cumhuriyet” savcılarına, etkili-yetkili, onurlu ve sorumlularına, buradan açık “suç duyurusunda” bulunuyorum:

Yasadışı, illegal; Anarşi, terör, tedhiş ve tehdit unsurlarının legal/açık örgütü BDP’nin yöneticileri, TC Anayasasında devletin temel ilkesi üniter ulus devletin ''bölünmez bütünlüğü'' ile mevcut anayasal ve yasal düzeni yıkmak için, vatana ihanet suçu ''demokratik özerklik'' ilan etmek ve uygulamaya geçirmekle anayasal suç işlemektedirler.. Bu suç fiillerinin vurucu gücü olarak sahiplendikleri, temsil etmekle öğündükleri menfur şebeke tarafından gasp, silahlı saldırı, propaganda ve misilleme yapılması vatana ihanet, isyan ve düşmanla işbirliği suçlarını sabit kılmakta ve ağırlaştırmaktadır.

Bu nedenle; Anayasayı tebdil/tağyir, mevcut devlete isyan ve müesses nizamı silahla yıkmak suçundan derhal tutuklanmaları, yargılanmaları, cezalandırılmaları gerekir... Kaldı ki, mütemmimi oldukları eşkıyanın vaki isyan hain ve kanlı eylemleriyle ''cürmü meşhut'' halinde bulunuyorlar. Şemdinli'de bir düğünü basarak katliam yapmaları, bir öğretmen evini yakmaya teşebbüs etmeleri; Yaklaşık 50 yıl süren kalleşlik, gasp, irtikap, ihanet, vahşet; Dahası elebaşı İmralı canisinin mezkür dosyasında mevcut belge, bilgi ve itiraflar yeterli delil değil midir?..

Devlete karşı ayaklananlar için Cumhuriyet Savcıları’nın re'sen harekete geçmesi ve Hükümetin de, “suç duyurusu” dâhil gerekli teşebbüs ve tasarruflarda bulunması anayasa ve TCK emridir. Buna rağmen; Başta YCBS olmak üzere, HSYK, Adalet Bakanlığı ve yerel C. Savcıları ile birinci derece sorumlu İçişleri Bakanlığının ilgisiz, sorumsuz, seyirci ve duyarsız kalması anlaşılır gibi değildir!. “O savcılar ki, Türkiye Cumhuriyeti'ni ve düzeni korumak için mücadele edenleri yakalatıyorlar, içeri atıyorlar ve yıllar boyu yargılatıyorlar!..” (*)

2820 spk gereği kurulu BDP sözde ''Türkiye partisi'' ama etnik kökene dayalı ırkçılık yaparak bunu açıkça ilan ve yasayı alenen ihlâl ediyor. Türkiye'yi önce demokratik özerklikle bölmek; Sonra da ''Büyük Ermenistan’ı'' kurmak... Bütün gayeleri, dertleri, hedefleri bu...

II. büyük kongrelerinde bu düşmanca, menfur ve yasadışı amaçları açıkça ilan edildi...

Daha düne kadar ''Siyasal çözüm için bizimle, ama terörü örgütle konuşun'' diye konuşan eş başkan SD. Kongre de ‘artık Türklerden ayrılma yolunda olduklarını, bu amaçlarını Öcalan'la, Demokrat Toplum Kongresi adını verdikleri bir çeşit meclis ile gerçekleştireceklerini ve ordu kuracaklarını’ övünerek söyledi. Bunları Kandil'le birlikte gerçekleştireceklerini, yasa dışı suç örgütü ve ''ölülerine'' (!) saygı duruşu yapıp, menfur teşekkül marşını okuyarak ilan ettiler.

Cari hükümet ve devleti tanımıyor, açıkça meydan okuyor, tehdit ediyorlar... BDP'nin MYK toplantısında hem suçlu hem güçlü olarak şart koşmuşlar: ''kul oldukları örgüte yönelik sınır ötesi kara harekâtı olursa, 1 Ekim'de de Meclis'e gidip yemin etmek yok'' Bundan sonrası da herhalde iç savaş kıyameti... Hangi Savcı bundan fazla suç delili isteyebilir?!!

Cürümleri sürekli tekrarlanan, TC için ağır bir tehdit, tahrik ve suç unsuru haline gelen bu güruhu yargı huzuruna çıkarmayanlar, görevlerini ihmal etmekte. İktidar ve destekçileri bu açık ihanet-tahrik ve aleni suçlara rağmen, savcıları göreve davet edecekleri yerde; BDP'lileri Meclis'e davet etmekteler! Bu demokrasi, özgürlük, adalet ve hukuk değil; Bizatihi bölücülere yardım ve yataklıktır. Kısacası müsnet suçlular Türkiye Cumhuriyeti devletini yıkmaya ant içmiş aht etmişler; Akt ettikleri projelerini de icraya başlamışlar. Arkalarındaki eşkıya her gün kalleşçe can almaya ve isyana devam ediyor... Kimi melun türler de onlardan hayır bekliyor!..

Ayrıca; Hükümetin Barzani ile Talabani'den kara harekâtı için destek ve ABD’den icazet beklediği söyleniyor. Doğruysa bu çok alçaltıcı bir rezilliktir. Seyirci kalan muhalefetin Allah belâsını versin. Dahası eşkıya başının İmralı'dan başka ceza evine nakli konu edilmiş.. İddiaya göre Hükümet hayır dememiş; kapıyı açık bırakmış... Şimdi menfur’a af gündemde?.. Olmaz demeyin; Cumhuriyet’in Savcıları ve sorumlular bu kadar sorumsuz, gaflet, dalâlet ve aymazlık içinde olduğu sürece beklenebilir. (*) Altemur Kılıç, 15.09.2011

‘yemin edenler’

BİLSİN Kİ!..

Mustafa Nevruz SINACI

Şuursuzluk (bilinçsizlik) ve kasıtlı sorumsuzluk, çok büyük bir onursuzluktur.

12 Eylül 2011 günü ve gecesi şehir sokaklarına çıkıp, taşkın kutlamalar yapmak; Sovyet Kızıl Ordusu’nun Ermenistan’dan girerek, “istikamet sahalar denilen ve ‘önünde kapalı kapılar bulunmayan’ halkın” düşmanla birleşip; TC’ni; ASSC (Anadolu Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti) yapmak isteyenleri unutmak, ihanet şebekelerinin bakiyesi olmak demektir.

Nisyan (unutmakla) Malul Hafıza-i Beşer

Lütfen hatırlayın, 12 Eylül öncesi aktörlerin; Sağ-sol diye böldükleri ülkede, taraflara silah vererek çatışmaları körüklediklerini; Dinci, solcu, mason, dönme ve devşirmelerin, kendi yarattıkları terörü gerekçe yapıp demokrasiye silah çektiklerini; Dolayısıyla kanlı-kirli oyunlar, kardeş kavgaları, soygun-vurgun, yağma ihtirası, kin ve intikam hırsının müdahaleyi zorunlu kıldığını;, Askeri müdahalenin ise, emir ve kademe zincirine uygun olarak yapıldığını; Anarşi ve terörün derhal kesildiğini, devletin avdet ettiğini, ülkede can ve mal güvenliğinin sağlıklı, kalıcı ve sağlam bir şekilde temin-tesis edildiğini asla göz ardı etmemek,unutmamak gerekir.

Dönemin ABD Başkanı Jimmy Carter'a haberi ileten CIA Ankara İstasyon Şefi Paul Henze’nin 'Bizim çocuklar başardı' dediğine dair iddia, iğrenç bir yalan ve iftiradır. Zira ABD 27 Mayısçıdır. 12 Eylül, 27 Mayıs’ı tekzip ve Türk milletini bu lânetten tenzih etmiştir.

Kaldı ki, 12 Eylül “27 Mayıs Esaret ve Anayasa Bayramı” gibi iğrenç bir yalan, iftira ve tahrik bayramını “anayasa denilen paçavrası ile birlikte” çöpe atmıştır. Ayrıca, Dünyada iki yılda “kendi iradesi ile” iktidarı halka ve sivil siyasete devreden tek örnektir.

Siyasette boşluk;

27 Mayıs’ı sürdürme ve “boşluğu” doldurma çabaları:

Nitekim 12 Eylül’e “İslâmcı” diyen Amerikancı ve sabık 27 Mayısçılar, derhal, sivil görüntülü bir din devleti kurmak için kolları sıvadılar. Bu amaçla Kenan Evren’in eline Kuran verip meydanlara çıkartarak “hamasi” nutuklar attırdılar. Sivil siyasete geçildikten sonra da, bir tür Muaviye politikası uygulayıp; Bu gerici, yobaz, peşkeşçi ve kıyıcılığın adını da utanmadan “Atatürkçülük” koydular, bu mel’un ve müzmin, Türk İnkılâbı düşmanı 27 Mayısçılar!…

Süreçte; toplumun tarihi Türk kimliği hızla aşındırıldı. Bu kimlik eleştirildi; hatta faşist, ırkçı olarak nitelenip lânetlendi. Milli hafıza silinmek, devletin en değerli arşivleri yok edilmek istendi, milli kimlik yerine din kimliği kaim kılınınca, toplumu yönetmek kolaylaştı.

Açıkçası “hile, desise ve ABD icazeti ile” 1983’de gelenlerin ideolojisi Türk-İslam sentezi falan değil, sadece uşaklık ve din tüccarlığı idi. Zira onların dini Hz. Muhammed'in öğretisinden kaynaklanan ve Kur-an’ı Kerim’e dayalı arı-duru, halis ve hakiki İslam değil; Bir nevi Hıristiyanlığa biat etmiş uyduruk İslâmcılık, Evangelizm veya Ortodoksluktu..

Bu süreçte Milli Görüş denilen dinci çizginin önü açıldı. Strateji gereği yandaş darbeci paşalar; operasyonlarla (28 Şubat v.d.) bu çizgiyi mazlum ve mağdur duruma düşürüp bile bile bunlara iktidar yolunu açtılar. Yani; bu iktidar 12 Eylül darbesinden sonra kurgulanan siyasetin pırıl pırıl çocuğu olarak doğdu ve “post modern darbelemelerle” iktidara geldi.

İşte bu nedenledir ki!...

Cumhuriyet tarihinin en büyük kırılma, sırtından vurulma ve yere düşürülme vakıası olan 27 Mayıs’ın vesayet, despotizm, cunta ve sulta, encümen-i daniş-i veraset unsurları:

“Devlet idaresinde, millet iradesinin hâkim kılınmasına dair” 1982 Anayasasında yer alan insan hakları, adalet ve demokrasi hükümlerini ilga ederek; Milletin vekil seçme hakkını; cebren gasp ve hileyle; ‘kinâyeten lider nam sergerdelerin keyfine terk eden’ vesayet, sulta ve cunta; “kuduz köpekler, vampirler ve köşeye sıkışmış domuzlar” gibi hırçınlaştı. Yönetime el koyduğu 1960 kalkışmasından beri, kendinden menkul her melâneti halka saçan Cumhuriyetin birikim ve milletin mallarını hayâsızca yağmalayan bu güruh; Menfur maksadını tahakkuk için keyfince atadığı ve uyduruk bir seçim ritüeli yoluyla (sözde) meşrulaştırdığı emir kulu, memur ve uşaklarına gözdağı vererek sıkıştırmaya çalışıyor.

YENİ (sivil?!) ANAYASA’YI ÇIKARTIN!..

Mustafa Nevruz SINACI

Eğer, TBMM’de yemin ederek, zımmen millete vekil, Parlâmenter kisvesini bürünenler; münferit (bireysel) akıl-idrak, özgür irade, şahsiyet-haysiyet, namus ve şeref sahibi iseler, zaten ettikleri yemine mutlaka sadık kalacak, kaldığı kadarıyla mevcut ve cari Anayasayı ne pahasına olursa olsun sahiplenip, canları pahasına koruyacaklardır. Bu, onlar için bir namus, şeref ve soy borcudur. Yemin edenlerin başka çaresi yok!...

Gerçekten 1982 Anayasasının değişmesini; Anarşi, terör ve tedhiş unsurlarının alenen himaye gören yardım, yaltakçı, yatakçıları dâhili ve harici bedhahların (iç ve dış düşmanların) menfur isteklerine kulak verilmesini “açıkça” isteyenler zaten yemin etmediler. Bunlar, ayağını kaldırıp yemin edenlerden daha onurlu duruma yükseldiler. Her nereden güç, kuvvet ve cesaret alıyorlarsa, son derece açık, davalarında ısrarcı ve samimiler. Diğerleri gibi iki yüzlü, mürai ve çifte standart erbabı değil!.. Sonuçta: Yemin etmeyenler zaten, açıkça anayasa karşıtlarıdır.

Sap’la saman karıştı. Hani bir lâf vardır. “Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner” ve “Mahkeme Kadı’ya mülk değildir” diye!.. Şu halde suç mefhumu da, suçlu karinesi de olabildiğince birbirine karıştı. Umur-u devlette Adalet kendiliğinden tecelli etmek ve/veya Cumhuriyet’in Savcıları tarafından tecelli ettirilmek zorundadır. Fakat etmiyor. Demek ki, devlet umur-u (devlet tecrübesi, bilgi-birikim ve medeni cesareti olan hakiki devlet adamı) kalmadı. Yazık, bu devlete ve millete çok yazık!.. İşte bu nedenle millet manipülâsyonları gam etmemekte ve sabırla beklemektedir. Bu nedenle, 12 Eylül 2010 anayasa değişikliklerine evet denildi. Bir başka sebepte: “Bu son olsun, artık Anayasama dokunma” anlamınadır. ,

Kanlarında sorun yoksa!.. Mesele yok…

Malumdur ki; Damarlarında Türk Kanı taşıyanların en belirgin vasfı: Namus, soy ve şerefleriyle temayüz etmiş, harama, yalana, talana asla tenezzül ve tevessül etmeyen;, Hırsızlık, haksızlık, yolsuzluk ve sahtekârlık yapmayan; Nostaljik “milleti sadıka sorospuları gibi” değil, gerçekten Türk milleti, Türk İnkılâbı ve mezkür yemin’de ifadesini bulan değerlere sahip, sadık ve samimi, saygılı, mert olmalarıdır.

Bu nezih insanlara; Namuslu, dürüst ve demokrat olanlara sadece:

“Sakın bilinçsiz iş yapmayın. Makam-mevki, şan-şöhret, karı ve para sarhoşu olmayın.

Onur-erdem, insani sorumluluk, İslâmi yükümlülük ve vicdani şuurunuzu kaybetmeyin.

Daima kendinizde olun, ne yaptığınızı iyi bilin. Eyleminizin amaç, anlam ve yol açacağı sonuçların idrakinde, farkında olun, kesinlikle yalan söylemeyin, ilmi kaynağından edinin, asla başkalarının telkin, tavsiye ve baskısıyla hareket etmeyin” deriz; Eğer ki dönme, devşirme, kripto, mason-misyoner, sabetay, ajan provokatör ve hassaten “onun bunun çocuğu” değilseler, bu onlara yeter. Zira işbu vasıf ve evsafta olanlardan ne halka vekil, yargıç, savcı veya avukat dahi olamaz. Olursa bu kariyer ve karizmalarını hiç tereddütsüz milleti soymak,

Lâkin damarlarındaki kan bozuk; yüreklerindeki iman sahte ve genleri asaleten mankurt ise, “bu domuz yavrularını men ve tasfiye etmekten” başka çare yoktur. Bu: Halk, hak ve adalet adına “vekâlet ve takip” iddiası güden muhalefete düşer. Çünkü usulen, tefhimen de olsa millet muhalefet görevini onlara vermiştir. Muhalefet beceriksiz-basiretsiz, yetersiz-yeteneksiz, aciz ve zavallı, sünepe, dalkavuk, uşak ve korkak olmaya hakkı yoktur. Aksi takdirde mertebeleri ve millet gözündeki yerleri: Aç kalmış kuduz bir köpek, kirli kan ve leş peşindeki vampir, sülük, kene veya sırtlan derecesine düşer. Şu hale nazaran:

“yeminli” parlâmenterleri, yemin’e esas anayasayı fesih, iptal ve ilga ile Türk, İslâm ve insanlık düşmanlarının dayattığı “bir başkasını ve yenisini yapmaktan dem vuruyor olmak” çok yaman bir çelişki, alenen anayasa suçu, vatana ihanete teşebbüs ve keza korkunç bir ironidir!.. Basiret ve bekadan bu kadar yoksunluk, bu denli “akıl tutulması” olamaz!.. Yahut kendini “millete vekil” gösterip; Anayasa düşmanlığı yapmak!..

Lütfen, bu makaleyi dikkatle okuyunuz, yorumlayınız ve mümkünse; Kişisel yorum, fikir, eleştiri ve katkılarınızı da eklemek suretiyle; Mümkün olduğu kadar adrese gönderiniz.

“YEMİN’E” SADAKAT

YAHUT

VATAN’A İHANET?!…

Mustafa Nevruz SINACI

Malum “yeni veya sivil anayasa” sürecinin üç handikap’ı var.

Bunlardan ilki ve en önemlisi, işbu parlâmentonun tespit usulü ve seçim ritüeli olup; Bir zerre dahi insan hakları, adalet, hukuk ve demokrasi ile alâkadar değildir. Aday sıfatıyla halkın önüne konulanların halkla her hangi bir ilgisi yoktur. İsimler parti sahibi, sulta, vesayet unsuru ve cuntalarca belirlenmiştir. Bunlardan kim hangi yüzle, demokrasi kültürü, uzlaşma terbiyesi ve ahlâkla “yeni anayasa” yapmalarını isteyebilir?... İkincisi: Yeni anayasa isteminin sağlam bir temel ve gerekçeye oturtulamamasıdır. Üçüncüsü: Başta “ilga edilmek istenen anayasa üzerine yemin” olmak üzere, burada sayılması ve sıralanması sayfalar alacak bir dizi çelişki, ironi, akılsızlık, hukuksuzluk ve mantıksızlıklardır ki; Kimse bu konulara girmeye cesaret edememekte ve yanaşmamakta. Bu da bir yurttaşlık, insanlık, siyaset ve demokrasi ayıbıdır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 81. maddesinde TBMM üyelerinin, göreve başlarken edeceği yemin yazılı. Aynen şöyle:

Büyük Türk Milleti önünde namusum ve şerefim üzerine and içerim."

Ya hemen sonrası?!.

Hemen sonrasında ise; edilen bu yeminlerin hemen oracıkta “milletvekillerince en tez unutulan şey” olarak buharlaştığını; Atatürk Türkiye’sinin getirildiği iç karartıcı vahim durum ve ortaya çıkan sonuçlardan pekâlâ okuyabiliriz. Çünkü bugüne kadar namus ve şerefleri üzerine yemin eden sözde milletvekillerimiz ettikleri “Yemin metni” ne bağlı kalmış olsalardı, Devletin, üniter yapısı tartışılır hale gelmez, yemin’in sebep-i hikmeti anayasa tehdit altında olmazdı… Yani, “milli devlet” in ana unsuru olan etnik farklılıklar zenginlik olarak algılanırdı ve kalkınmanın, sanayileşmenin gelişmişliği yanında; insan hakları bütün enstrümanlarıyla hayata geçirilmiş olurdu…

Menfur terör, tedhiş ve terörist başına verilen tavizlerle (!) Ülkenin sınırları ve yönetim şekli tartışılır hale gelmez, hukukun üstünlüğü yok edilmez; Demokratik-laik, tam bağımsız, bağlantısız, özgür ve hâkim cumhuriyetten vazgeçilmişçesine, ılımlı İslam cumhuriyetinin ihsas edildiği, Atatürk ilkeleri ve Türk İnkılâbının yok edildiği; Anayasa, hakkaniyet, adalet ve hukuka bağlılığın, küstahça ayaklar altına alındığı bir Türkiye görünümü sergilemezdi?!... Zira, bu yapılanların tamamı yukarda “hükümlerinin korunması ve hayat bulması” vaad ve taahhüt edilen yemin’e aykırı!..

Özellikle yemin’in namus ve şeref üzerine yapılmış olmasına rağmen, hemen oracıkta unutulup ettikleri yemini bir türlü tutmayanların neden olduğunu, bilmem tekrar etmeye gerek var mı?. Hasılı, her iki kişiden birinin (?) oy verdiği ve başına taç yaptığı siyasi oluşumla; bu ‘malumu ilân-ı’ kendilerine layık görenleri baş başa bırakıyorum. Diğer yarısına da; Sevgili ve değerli Galip Baran Hoca’nın “Bilinçli, farkında ve kendinde olma” telkinleri yönünde her şeye rağmen dik duruşlarını cesaretle korumalarını öneriyorum.

LÜTFEN!. Bütün tertip, tasarruf ve teşebbüsleri onur, şuur ve sorumlulukla izleyiniz!..

YARGIYA MÜDAHALE(LER) KİTAP OLDU
"MİLLET Mİ? O DA KİM?"

Mustafa Nevruz SINACI

Müthiş bir ironi, ahlâki zafiyet, tarihi kaynağı/dayanağı karanlık bir kin, nefret ve kirli duygularla, üstüne basa-basa, özellikle ‘Ergenekon’ (doğal hapis ve esaretten kurtuluş) olarak anılan; Ümraniye davasının ilk şok (birinci dalga) çilekeşlerinden; BHABER Yazarı ve Genel Yayın Yönetmeni Bekir Öztürk'ün:, Gündemi sarsan, Adalet ve hukuk’u yakından ilgilendiren teşebbüs ve tasarrufları mercek altına aldığı "MİLLET Mİ? O DA KİM?!" adlı kitabı, ‘2011 Adli Yılı’nın açıldığı gün yayınlandı. "TOGAN YAYINCILIK" tarafından çıkartılan kitapta yer alan konular, muhteva hakkında:

Doğrudan kitap takdimi ve tanıtımından alınan ayrıntılar:

“Bu kitap bir Muhalefet Lideri ya da Milletvekili'nin “Kimse bizden yargıya müdahale etmemizi beklemesin” diyen Başbakan’a “Sizin yargıya müdahaleleriniz kitap oldu” diyerek meclis kürsüsünden gösterebileceği önemli bir çalışmadır.

Bilindiği gibi, 12 Haziran 2011 Seçimleri, zaten sorun sarmalı haline gelen ülkemizi yeni bir sorunla karşı karşıya getirdi. “Tutuklu Milletvekilleri” Vatanseverler, Atatürkçüler, Türk Milliyetçileri, TSK Mensupları, Bilim Adamları, Siyasetçiler, Gazeteciler hukuksuzca yıllardır esir ediliyordu. Belki bu duruma tepki olarak, belki de bu operasyonların nereye ve kimlere hizmet ettiği konusunda birinci ağızdan bilgi edinmek amacıyla ‘Ergenekon’ olarak anılan Ümraniye ve ‘Balyoz’ davalarından esir edilen bazı tanınmış simalar CHP ve MHP tarafından Milletvekili adayı yapıldı.

Karşı tarafta ise KCK'dan (anarşi, terör ve tedhişten) yargılananlar vardı.

Seçimler yapıldı ve bu isimlerden 9 tanesi "Milletin İradesi" ile Türkiye Büyük Millet Meclisine girmeye hak kazandı. "Milletin iradesi’ni” kutsayan AKP Hükümeti, kendileri ve yandaşları ile ilgili çok sayıda yasal ve anayasal düzenleme yaparken; "Milletin İradesi" ile Türkiye Büyük Millet Meclisine girmeye hak kazanan vekilleri görmezden gelerek adeta, "Millet mi? O'da kim" diyordu.

Tutuklu Milletvekillerinin durumuyla ilgili tartışmalar yapılmaya başlandığında Başbakan ve onun ağzı ile konuşanlar koro halinde şunları söylüyordu.

"Bu iş yargının işidir" "Kimse bizden yargının görevini beklemesin"

"Başka aday mı kalmamıştı"

İşte bu kitap böyle bir zamanda ve bu ikiyüzlülüğü ortaya koymak için yazıldı.

Kitapta neler okuyacağınızı çok kısıtlıda olsa buradan duyurmakta fayda var.”

BİZİM MÜTALÂAMIZ:

Yazar Bekir Öztürk, sanırım geçen yıl tahliye olmuş, uzun, yorucu, yıldırıcı ve yoğun uğraşlardan sonra, “önüne yığılan bütün engelleri; Çok yüksek bir azim, sağlam bir irade ve kararlılıkla aşarak” nihayet olağan/normal, günlük hayatına dönebilmiş nadir (Ergenekon kurbanlarından) tutuklulardan biridir. Hatırlarsanız, aynı ve müteakip dalgalarda gözaltına alınanlardan bazıları maruz kaldıkları haksızlıklara tahammül edemeyip, önce hafızalarını, sonra da hayatlarını kaybetmişlerdi.

Bunlara nazaran Bekir Öztürk, gözaltında ve tutuklu olduğu süre içinde asla dayanma gücünü yitirmemiş, hukuki mücadelesini büyük bir sağduyu, sağlam bir inanç, iman, sükûnet, soğukkanlılık azim ve kararlılıkla vermiş;, Hapishanede olduğu süre içinde olayları, içerde ve dışarıda olup-bitenleri, duruşmaların yankılarını, yansımalarını ve “bulunduğu yerden” ülkenin durumunu, milletin ve devletin gidişatını sürekli gözlemlemiştir.

İşte bu bakımdan, kitabın önemi ve manevi değeri çok büyüktür.

Zira kitap hayal mahsulü değil, hakikat ve müzakere tabanlı bir gözlem sonucudur.

Müzakere ve mütalâa edenler ise, öyle veya böyle (yorumu bize düşmez) Türkiye Cumhuriyetini bu günlere taşıyan “bir devre” damgasını vurmuş kişilerdir. Dolayısıyla bu çalışmanın bir de tarihi yönü ve değeri vardır ki, biline.

Değerli yazar’ı kutlar ve başarılarının devamını dilerim. “İyi okumalar.”

MEĞER ADALAR
“TARTIŞMALI”
İMİŞ!..

Mustafa Nevruz SINACI

Kuşadası açıklarında bulunan Eşek ve Bulamaç adalarının aidiyeti ile hali hazır Yunan işgali altında olmalarının nedeni hakkında “bilgi edinme” mücadelem aylardır sürüyor. Şu an itibarıyla elde ettiğim bilgi sadece adaların tartışmalı statüde olduğuna dair. Mademki statüleri bu, o halde 2000’li yıllarda TC vatandaşları adalara pikniğe gidilebilir iken şimdi fiili ve cebri işgal’e niçin seyirci kalınıyor. Mesele nedir. İşte gelen bilgiler ve son başvurum.

Umarım bu ‘milli davaya’ sahip çıkılır, sır perdesi aralanır, kirli oyunlar ortaya çıkar.

“Dışişleri Bakanlığı’na, Ankara

Aşağıda bahse konu, müteaddit ve mezkür müracaatlarıma rağmen, yeterli ve gerekli “tatminkâr" cevap alamadığım EŞEK ve BULAMAÇ adaları hakkında; Mümkün olan en kısa sürede "açık, doğru, dürüst ve net" cevap (bilgi) verilmesini; önemle arz ve talep eylerim.

Saygılarımla. Mustafa Nevruz SINACI

Tarih: 03 Eylül 2011/Sayı: 768704, Ankara

Bilgi ve ekler: bimer@basbakanlik.gov.tr

T.C. Kuşadası Kaymakamlığı

Basın ve Halkla İlişkiler Bürosu

Sayı: B054VLK4095601/622.01/2202

Konu: Mustafa Nevruz SINACI
Tarih: 23 Ağustos 2011

Sayın Mustafa Nevruz SINACI

İlgi: 29 Temmuz 2011 tarih ve 5399 sayılı yazınız.

İlgi tarih ve sayılı yazınız ekinde göndermiş olduğunuz başvuruya istinaden Sahil Güvenlik Ege Deniz Bölge Komutanlığından gelen cevabi yazı ilişikte sunulmuştur.

Bilgilerinizi arz ve rica ederim.

Mustafa ESEN, Kaymakam

Ek: Yazı örneği (1 sayfa)

T.C. Sahil Güvenlik Komutanlığı

Sahil Güvenlik Ege Deniz Bölge Komutanlığı

Bakraklı/İzmir

HRK: 3700-33168-11/Hrk. Eğt.

Tarih: 17 Ağustos 2011, Konu: Bilgi Edinme Talebi.

KUŞADASI KAYMAKAMLIĞI’NA

İLGİ: a) Kuşadası Kaymakamlığı’nın 01 Ağustos 2011 gün ve sayı: BO54VLK4095601/622.01./1950 sayılı “Mustafa Nevruz SINACI” konulu yazısı.

b) Kuşadası Kaymakamlığı’nın 01 Ağustos 2011 gün ve sayı:

BO54VLK4095601/622.01./1955 sayılı “Mehmet Ali AKIN” konulu yazısı.

1. Mustafa Nevruz SINACI ve Mehmet Ali AKIN isimli şahısların 4982 sayılı Bilgi Edinme Kanunu çerçevesinde EŞEK ve BULAMAÇ adaları hakkında bilgi edinme talebinde bulundukları ilgi(a:b) yazı ile bildirilmiştir.

2. BU KAPSAMDA: Bahse konu şahısların bilgi edinme talebinde yer alan EŞEK ve BULAMAÇ Adaları’nın aidiyeti “TARTIŞMALI ADALAR” statüsünde olmasından dolayı talebe ilişkin cevabın Dışişleri Bakanlığınca verilmesinde fayda mütalâa edildiğinden, anılan şahısların söz konusu bilgi edinme taleplerini Dışişleri Bakanlığına yapması yönünde bilgilendirilmeleri hususunu, gereği ve bilgilerinize arz ederim.

İmza: SG EGE DENİZ BÖLGE KOMUTANI NAMINA

Levent ERGİN, Dz. Alb., Hrk. Şb. Md.”

Türk Devlet geleneği, savcılar ve Somali............

2011-08-27T13:21:00.000-07:00

TÜRK DEVLET GELENEĞİ VE…

Mustafa Nevruz SINACI

O bir mümin, gerçek lider ve samimi dindardı..

Genelde “Evrensel Hukuk” olarak tanımlanan, fakat gerçekte İslâm’ın yaşam biçimi ve doğrusal hayattan başka bir şey olmayan; Olağan, doğal, norm/normal kaide ve kuralların yazılı şekline kanun diyoruz. Kanunların dünya boyutunda, mutlaka özgür, hür ve örgütlü toplumlar tarafından hazırlanmış olanına da Anayasa!.. İnsani boyut ve medeni hukuk bağlamında kural: “kanunlar anayasa’ya, anayasalar da insan’a aykırı olamaz” hükmü esastır. Bunu “insan” olanlar bilir. Olmayan(hayvan)ların zaten bir hukuk, ahlâk, adalet ve bilim boyutu yoktur.

Sonuçta: Kanunlar orijinal, objektif ve evrensel olmak zorundadır.

Durumdan vazife çıkartılarak (kişiye özel) kanun yapılamaz.

Kanunların mutlaka: Örf, adet, gelenek ve din temelinde oluşturulması şarttır.

Bu nedenle kanun koymak, kanunları korumak ve yaşatmak bizatihi ve doğrudan milletin hakkı ve millet memurları ile vekillerinin ödevidir. Aksi taktide, Herbert Hoover’in dediği gibi: “Kanunların tek koruyucusu, ‘oy çokluğuyla seçilmiş’ hükümetlerse, hukukun sonu gelmiş demektir!!!....”

Cumhuriyet (milli devlet) olmanın temel şartı budur.

[Bu nedenle, 27 Mayıs 1960’da Atatürk’ün (1924-28) Anayasası çöpe atılmış; Son Türk İnkılâbı, Atatürk ilke, eser, emanet, vasiyet ve hizmetlerine “RED” anlamında 1961 paçavrası yapılmış olup; Bu vesileyle Milli Devlet, Demokrasi, Adalet, Hukuk ve Cumhuriyet kesintiye uğratılmıştır. Bu olmazsa olmaz değerlerden büyük bölümü hâlâ devlete avdet etmedi.]

Aksi takdirde bazı melânetten mazarrat kendini enâniyet aynasında temaşa gafletine düşmüş, şeamet erbabınca yürütülen (güya yönetilen) adının sonunda Cumhuriyet yazılı tertip ve teşekküllere “cumhuriyet” denilemez. Bunların zavallı halkı gasp-tasallut altındadır, zulme maruzdur ve kurtarılmaya muhtaçtır. Daha açık bir deyişle, mezkür halkı idare edenler meşru olmamakla; Adaletle idare etmeyenlere karşı, her türlü direniş caiz, meşru ve mubahtır.

Sonuçta ‘DEVLET” olmak zor iştir.

Dolayısıyla dünyada devlet olmayı ve yönetmeyi en iyi bilen de Türk’lerdir.

Türk devlet geleneğinin ana unsuru; Üzerinde şeref ve şanla yükseldiği tarihi temeli; Varlık (oluş) nedeni, hedef ve emeli kadim İslâm’dır. Daha açık bir deyişle yaklaşık 124 bin yıl önce, “Cennetten inerek” dünyayı şereflendiren ilk insan Hazreti Âdem ile birlikte vahiy olunan, yaşanmaya başlayan berrak hayat kaynağı, yüce din…

(Doğrusu Allah katında din İslâm’dır., Âl-i İmran/19)

Hani Habil ile Kabil’e iyilik, yükseklik, erdem ve hikmeti gösteren, Cennetle Cehennem arasındaki farkı açıklayan; Evrensel bazda kısaca ‘insanlık davası’ dediğimiz haklılık, doğruluk ve dürüstlük, sağduyu (fr. Le Bon Sens) yolunu emreden vahiyler, buyruklar ve ışıklar kitabı…(Haklıların güçlülüğü meşru; Haksız, zalim ve hırsızların güçlülüğü gayrimeşru olup; İyi insan ve onurlu, sorumlu iyi vatandaş, ödül umudu ya da ceza korkusu olmaksızın iyidir. İnsan yalnız yaptığı kötülükten değil, yapabildiği halde yapmadığı iyilikten sorumludur.)

Hâsılı kitap’ın “elif”i Hazreti âdem iledir.

Gerçekte tek, ümmette “Hatem-ül Enbiya” son Peygamberlik ise nokta…

İşte Namık Kemâl’in dediği gibi, Türk’ün devlet olması ve devlet kurmasındaki amâl ve efkâr, tüm insanlığın refah, saadet, güvenlik ve huzurudur. Bunun sebebi hikmeti adalet cihazı, adalet cihazının esası eşitlik ve ahlâk; Sürdürülebilirliğin teminatı Cumhuriyet Savcılarıdır.

Sadece Türkiye’de Cumhuriyet Savcısı…

Osmanlı’da Savcılara “Müdde-i Umumi” denilirdi.

Türkiye Cumhuriyeti hariç bütün dünya da sadece “Savcı/İddiacı” denilir. Bizde, “Cumhuriyet Savcısı” denilmesinin çok özel bir önem, değer ve anlamı vardır. Kısaca, cumhur’un (halk’ın) sahibi olduğu devlet içinde “halk ve hak adına” her meselenin sahibi, sorumlusu, takipçisi ve iddiacısıdırlar.

Yani: Cumhur halk,

Cumhuriyet: Halkın kendi kendini idare etmesi,

Cumhuriyet Savcısı: (ise) Halkın, kendi kendisini, doğrudan ve dolaylı olarak; Vekil tayin etmek suretiyle idare etme keyfiyetini, eylemini ifa ve icra sürecinde;. “Kendi vicdanları, asaleten temayüz etmiş yüksek şahsiyet, iffet ve karakterleri doğrultusunda, sadece ve yalnızca Yüce Yaratıcı, kamu yararı, kamu vicdanı, özgür ve evrensel bilim ışığında milletten yetki alan ve millet adına karar, hareket ve tasarrufatta bulunanlar…” demektir.

Bu nedenle, Türk ve İslâm tarihinde olduğu ve bu gün medeni devletlerde uygulandığı üzere; Sadece ve yalnızca, “cemiyetin en asil, mutemet ve mütemayiz, keza asaleten nezahetini ispat etmiş” aile çocukları Avukat, Hâkim ve Savcı olabilir. Milletin selâmet, saadet, refah ve ‘yeryüzünde ebed-müddet’ var olma şartı için bu olmazsa olmaz bir şarttır. Hâttâ, 1960’a kadar Türkiye Cumhuriyetinde de özenle uygulandığı gibi; Asker, yüksek düzey polis ve mülkiye içinde bu esasın geçerliliği hayati zorunluluktur.

Zira bunlar “asli/asil unsurun”, (damarlarında asil Türk ve hakiki Müslüman kanı akan; Namuslu, dürüst ve demokrat vatandaşların) hakkı müktesebi ve görevidir.

***

CUMHURİYET’İN SAVCILARI

Mustafa Nevruz SINACI

Cumhuriyet’in “Müdde-i Umum’larını”, Gazi Mareşal Mustafa Kemâl Atatürk, dünya da ilk ve tek olan “Cumhuriyet Savcısı” unvanı ile şereflendirdi. Ve, Türkiye Cumhuriyeti’nin Cumhuriyet Savcılarına şöyle hitap ederek, emanet ve vasiyette bulundu:

“Türkiye Cumhuriyetinde kimsesiz kimse yoktur… Kendilerini kimsesiz görenlerin, yanlarında her an haklarını aramakla, korumakla görevli Cumhuriyet Savcıları bulunduğunu asla unutmamaları ve bundan emin olmaları gerekir.

Her uygar devlette olduğu gibi, muasır Türkiye Cumhuriyeti Adalet teşkilâtında da, Cumhuriyet Savcıları çok yüksek ve son derece önemli bir görev ve makamın temsilcileridir.

Çünkü, Türk inkılâbı, çağımızda uluslara yaşama ve yükselme yeteneğini veren, en son ve en uygar ilkelerinin bir ifadesi ve Türk Ulusunun büyük fedakârlıklarıyla sürdürülen ve kazanılan çok büyük mücadelesinin eseridir.

Cumhuriyet Savcılarımızın, Türk inkılâbının icapları etrafında, en kıskanç ve uzakları gören hassas nöbetçiler olmaları, asıl görevleridir. Cumhuriyet, Türk halkının kaderini yıllarca hastalıklı ve korkunç gelenekleriyle, zulüm baskı kan ve yangınları içinde sürükleyen saltanat ve hilâfet tarihini yıktı. Bu mücadelenin asıl amaçlarından biri de, zayıf olanları, despot, kötü ve zorbaların baskısından ve entrikacıların âleti olmaktan kurtarmak ve ulusu kendi kaderine sahip kılmaktır. Bu uğurda yılmaz ve kesin kararlı inkılâp, Türk ulusunun yaradılıştan gelen yeteneğinin gelişmesi ve artırılması için gereken zemini hazırlayarak hızla ilerlemektedir.

Bütün düşüncelerin üzerinde olan insan hakları, kamu hukuku ve kamu yararının korunmasının, devlet ve hükümet gücünün mutlaka hakkaniyet, eşitlik ve adaletle sağlanması ve korunmasıyla mümkün olabileceğini önemle hatırlatırım.

Cumhuriyette devlet ve hükümet gücü, Millet iradesi ve ulusal egemenliğin en kesin ve en temel ifadesi ve görünümüdür. Türk kanunlarına dayanan bu yetki; Hak ve adaletin gücüne engel olacak küçük bir girişimin dahi, ulusun egemenlik hakkına saldırı olarak değerlendirip, buna yeltenenlerin mutlaka mahkeme huzuruna çıkarılmasını talep ederim.

Özgürlüğü ve yasaları bir alet gibi öne sürerek, milletin en küçük bir yararını dahi tehlikeye atma hakkına hiç kimse sahip değildir. Zira devlet halinde hayat süren, medeni milletlerde, özgürlük, adalet ve hukuk ulusun emrindedir; Yüksek yararlarının gerektirdiği şekilde genişletilir, sınırlanır ve belirlenir.

Yakın tarihimizde ve eski zamanlarda, din’lerin, zorba hükümdarlar, rahipler ve çıkar unsurlarının elinde baskı aracı olması gibi bir hale, çağımızda kesinlikle izin verilemez ve hoş görülemez. Türk inkılâbına karşı koyan muhalefetin özgürlük ve yasadan yararlanmaya hakkı yoktur. Bireyin değil, bireylerin tamamını ifade eden toplumun ve devletin yararı her düşünce ve kaygıdan önce gelir. Sınırsız hak, kişisel ikbal, hürriyet ve çıkarları peşinde koşanlar, kendi menfur emellerini, yararlarını ulusun yüksek menfaat ve özgürlüğünden üstün tutanlardır. Oysa ki sınırsız kişisel hak ve özgürlükler, kişisel çıkarlar, uygar ve düzenli toplumları, devletleri yıkarak anarşiyi ve çoğunlukla da zorbalığı yaratır.

Anarşi ve zorbalık, doğrunun yanlışa, zayıfın güçlüye yenilmesi sonucunu doğurur.

Uygar milletlerde, kanun ve özgürlük, yüksek milli menfaatlerin korunması amacıyla düzenlenir ve kabul edilir. Çağdaş devlet kurmaya ve bu kuruluştan yararlanmaya karar veren toplumlarda, bu kesin bir şart ve zorunluluktur. Fert yok, millet vardır.

Zorbalık, despotluk ve monarşiyle yönetilen ülkelerde, kanun ve özgürlük, (hürriyet, adalet ve hukuk) bir kişinin veya sınıfın emellerini sağlamaya yarayan bir araç olur. Göçebe ve ilkel topluluklarda toplum değil kişinin çıkarları vardır.

Her hal-i kârda kimsesiz bireyin, kimsesi devlettir.

Türkiye Cumhuriyetinde kimsesiz birey yoktur.

Cumhuriyet, böyle bir kavramı asla kabul etmez.

İnsan hakları, eşitlik, adalet ve hukuk, milli kanunlarımızın teminatı altındadır.

Güçsüz ve kimsesizlerin yardımcısı devlet ve devletin kamu hukuku temsilcileri Cumhuriyet Savcılarıdır. Zayıf ama haklı, iyi, doğru ve dürüst, namuskâr olanların en güçlü durumda olmaları, adliyemizin en belirgin görevi, yegâne özelliği, hedef ve ülküsüdür.

Cumhuriyet, Adalet ve hukukun yükselmesini yüce bir onur meselesi saydıklarından hiç kuşku duymadığım çalışma arkadaşlarıma bu onurlu görev alanında mutlak ve muhakkak olan başarılarını coşkuyla dilerim” (Gazi M. Kemâl Atatürk, Cumhuriyet Savcılarına Sesleniş, 9 Ekim 1925)

Günümüz Cumhuriyet Savcıları, adalet, hukuk, emniyet (güvenlik) mensupları; Hâkim, Avukat, Polis ve Asker kişilere önemle ve özellikle hatırlatılır.

ÇÜNKÜ!..

Günümüzde namuslu, dürüst, cesur, insan’a, özgürlük ve bilim’e saygılı gazeteci-yazar kalmadığı; Objektif ve tarafsız araştırmacıların nesilleri tükendiği için; Artık Türk Cumhuriyeti yurttaşları doğru habercilik ve tarafsız yorumculuğa hasret!..

Dördüncü kuvvet (basın-medya) acze düştü, işgal edildi ve dumura uğradı.

Beşinci kuvvet (sivil toplum) imha, bu nam altında bedhahlar ihya ve ihata edildi.

Gazetecilik mesleğine inşaatçı, petrolcü, hırdavatçı, marketçi ve bilumum müteahhit ve taşeronları sokan; Gazeteciliği bir adalet, fazilet ve doğruluğun, dürüstlüğün miyarı meslek olmaktan çıkartan siyasi mevtaların yedi göbek soyları ve yaşayan soytarıları kahrolsun.

Siyaseti, şahsi ikballerine alet edecek kadar alçak, şerefsiz, soysuz ve küstah sergerde zihniyetler karşısında vatandaş “haber alma, hakikati öğrenme ve doğruları bilme” hakkından mahrum kaldı. Medya sahasında saman, sahibinin sesi, ustalaşan uşaklar ve dezenformasyon amaçlı kirli-kârlı manipülâsyondan geçilmiyor. Ayıp, ayıp… İnsanlığı menfaatle değişen ve önlerine atılan bir kemiğe mukabil kırk takla atmaya amade sözde gazeteciler kahrolsun..

Bu iğrenç yasal düzenlemeyi acilen ve derhal iptal ederek; Basın yoluyla işlenen faili malum cinayetler, alet olmalar, hedef göstermeler, haksız rekabet ve medyatik şike’den tutun her türlü yozlaşma, çürüme ve ahlâksızlığa yardım ve yataklığa neden; Mevcut ve mer’i basın kanunlarını değiştirmeyen hükümetin kulağına küpe olsun!..

Bu vesileyle AKP, idare sanatının bir adalet ve hukuk faciası olduğunu;

Hüküm’ün “hikmet” i zorunlu kıldığını Cumhuriyet Savcıları, Hâkim ve Avukatlar bilsin. Genel veya bireysel, her ne hal ve şartta olursa olsun millet memurları, adalet, hukuk mensupları, askerler ve polisler; Evrensel hukuk, mutlak doğruluk, eşitlik, dürüstlük, Türk, İnsan ve Müslüman olmanın zorunlu kıldığı hakkaniyet ilkesinden asla taviz vermesin.

Bu vatanın gerçek sahipleri: “Haklıların güçlülüğünün meşru; Haksız, despot, zalim ve hırsızların gücünün gayrimeşru” olduğunu bilsin. Ve yine bilsin ki; İyi insan, onurlu, sorumlu iyi vatandaş, ödül umudu ya da ceza korkusu olmaksızın iyidir. İnsan yalnız yaptığı kötülükten değil, yapabildiği halde yapmadığı iyilikten de sorumludur. Savcılar bunu da takip etmelidir!..

***

SOMALİ!.. KADER DEĞİL, KÂBUS

Mustafa Nevruz SINACI

Afrika, hâlâ hakkıyla ve lâyıkıyla özgür değil; Büyük bölümü müstemleke.

Kıt’a nüfusunun kahir ekseriyeti Müslüman olmasına rağmen, sözde İslâm âleminden yana kimsesiz ve sahipsiz. Müslüman geçinen, öz’de AB ve ABD uşağı, adî dalkavuk, yalaka, mel’un Arabiler; Ate efendilerinin korkusundan dinin emirlerini yerine getirmemekte ve Afrika halkına sahip çıkamamaktadırlar…

Oysa, son yıllarda deniz korsanlığı, cebri gasp, irtikap ve hırsızlıkla anılmaya başlanan Somali ve sınır komşuları gerçekte büyük kaos-kriz ve handikap içinde. Adalet-hukuk, ahlâk ve demokrasiden uzak; Sermayesi sömürgecilerce gasp edilmiş, malları yağmalanmış, kalkınma-gelişme ve mâkus talihlerini yenme imkânları ellerinden alınmış talihsiz ve sahipsiz, yönetim zaafı ile malul, çaresiz ülkeler ve milletler…

Ama tek dişi kalmış, canavarlaşmış, mal, koltuk ve iktidar hırsıyla ihtiras kurbanı olmuş kifayetsiz muhteris “medeniyet âlemi” sinsi, fırsatçı, kurnaz ve seyirci… Bu bağlamda sadece Afrika’nın olabildiğince alçak, şerefsiz, dinsiz ve kansız katilleri ‘haçlı’ AB+ABD’yi suçlamak haksızlık olur. Dünyada daha nice “hüdâi nabit” (türeme zalim ve muhterisler)’ler var bakınız: Meselâ çok basit bir örnek verelim; Fırsatçılık, kayırmacılık ve bencillik yönünden (maalesef bizim memleketimizde cereyan eden) şu ibretli ve dehşetli, utanç verici, yüzkarası olay yeter!..

“Camilerde İki Cumadır Somali İçin Yardım Toplanıyordu, Bu Cum’a,

CEMAATİN VERDİĞİ PARALAR ŞEVKİ YILMAZ’IN VAKFINA GİTTİ.

Somali`de yaşanan insanlık dramı karşısında ilk harekete geçen illerden biri de biz (Kocaeli) olduk. Açlık ve kuraklığın ölüme davetiye çıkardığı Somali halkı için yardım toplamaya camilerden başladık. (*)

Ramazan ayının başından bu yana iki Cuma Namazı çıkışında cemaatin önüne yardım sandıklarını koyduk ve 2 milyon TL`ye yakın para topladık. Ancak dün Somali`deki açları dahi bir kenara bıraktık, toplanan bağışları Şevki Yılmaz`ın (*) vakfına aktardık.

MÜFTÜLÜĞÜN EMRİYLE

Diyanet İşleri Başkanlığı`nın genelgesi doğrultusunda iki cuma namazı çıkışında il genelindeki tüm camilerde Somali için yardım toplayan Kocaeli Müftülüğü bu cuma Kocaeli Valiliği`nin de olurunu alarak Rize eski milletvekili Şevki Yılmaz için çalıştı. İl Müftülüğü`nden tüm ilçe müftülüklerine gönderilen resmi yazıda cuma namazı çıkışında cemaatten toplanacak paraların İslami İlimler Eğitim Merkezi`ne bağışlanacağı bildirildi.

İMAMLARA MESAJ GİTTİ

İlçe müftülükleri de tüm cami imamlarına mesaj atarak durumu bildirdi. İmamlar cami çıkışına her zamanki gibi yardım kutularını koydu, bağış topladı. İşte toplanan bu paralar Rize eski milletvekili Şevki Yılmaz tarafından Gölcük Piyalepaşa Mahallesi`nde “İslami İlimler Eğitim Merkezi” adı altında yaptırılan cami, Kur`an kursu ve erkek öğrenci yurdunun inşaatına gitti. Camilerden Somali için geçen cuma 1 milyon TL`ye yakın para toplanmıştı.”

(*) Bakınız lütfen: http://www.bizimkocaeli.com/guncel/44291-somali-yerine-sevki-yilmaza.html

Umarım bu haber doğru değildir. Gerçi şu ana kadar tekzip edilmedi ama “Somali için toplanan nakitlerin, Şevki Yılmaz gibi, adı Atatürk, Türk İnkılâbı, demokrasi ve cumhuriyet düşmanlığına çıkmış bir şahsın teşebbüsüne aktarılması çok büyük bir utançtır. Diyanet İşleri Başkanlığı’nın meşruiyetine gölge düşürür, sair emir ve talimat veren akıl ve iman fukaralarını şaibe altına sokar. Bu lekenin temizlenmesi de hükümete düşer.

Kaldı ki, şu anda Somali yardımları için söylenen, yoğunlukla ortalıkta dolaşan, Şevki Yılmaz faciası gibi örneklenen ve nihayet deniz feneri cürümleri ile örtüşme temayülünden bahisle yayılan kaygılar var. Yukarda Somali’nin durumuna çok az temas ettim. Konuyu daha da açacağım. Lâkin her şeye rağmen 30 yıldır süregelen bir acıyı; Tam mübarek Ramazan ayında duygusallaştırmak ve sömürmek, “hüküm ve hikmet” akaidine isyan, insan ve İslâm’a ihanettir. Hükümetin çok dikkatli ve dürüst, muhalefetin ise uyanık ve takipçi olmak gerekir. ***

İNSAN, İSLÂM VE BAYRAM

Mustafa Nevruz SINACI

Rab önce insan’ı yaratmış, sonra İnsan’a İslâm’ı (dini); İdeal ve doğrusal yaşam biçimi, (yol gösterici bir ilim) olarak lütuf ve ihsan etmiştir. Bakınız, “hayatta en hakiki mürşid ilimdir, fen’dir” diyen Gazi Mustafa Kemâl Atatürk; Unutturulmaya ve hafızalardan silinmeye çalışılan “Balıkesir Cuma Hutbesi'nde” ne diyor. Özellikle ve bilhassa hatırlatmak isterim:

ATATÜRK’ÜN BALIKESİR HUTBESİ: (*)

"Ey millet! Allah birdir. Şânı yücedir Allah'ın selâmeti, âtifeti ve hayrı üzerimize olsun. Peygamberimiz Efendimiz (s.a.v.), Cenâb-ı Hak tarafından insanlara dînî gerçekleri bildirmeye memur ve resûl olmuştur. Anayasası, cümlemizce ma'lûmdur ki, Kur'an-ı Azimüşşândaki kesin hükümlerdir. Arkadaşlar; Cenâb-ı Peygamber mesâisinde iki yere, iki hâneye sahipti. Biri kendi hânesi diğeri Allah'ın evi idi. Millet işlerini Allah'ın evinde yapardı. Hz. Peygamberin mübarek izlerine örnek alarak bu dakikada milletimize; milletimizin hal ve istikbaline ait konuları görüşmek maksadıyle bu dar-ı kutside (kutsal yerde) Allah'ın huzurunda bulunuyoruz. ...

Efendiler, camiler birbirimizin yüzüne bakmaksızın yatıp kalkmak için yapılmamıştır. Camiler itaat ve ibadet ile beraber din ve dünya için neler yapılmak lazım geldiğini düşünmek, yani meşveret için yapılmıştır. Millet işlerinde her ferdin zihni, başlı başına faaliyette bulunmak elzemdir. İşte biz burada din ve dünya için, istikbal ve istiklâlimiz için, bilhassa hâkimiyetimiz için neler düşündüğümüzü meydana koyalım.

Ben yalnız kendi düşüncemi söylemek istemiyorum. Hepinizin düşündüklerini anlamak istiyorum. ... Binaenaleyh (bundan dolayı) benden ne öğrenmek, ne sormak istiyorsanız serbestçe sormanızı rica ederim." (*) 7 Şubat 1923- Paşa camii-Balıkesir

Bu Hutbe’den haberdar olmalı ki; Yazar Şehriban Oğhan, Şeker Hoca adıyla tanınan Malatya Şeker Camii İmamı Celal Tilgen’in istifası üzerine “Bu kadar duyarsızlıkta ne namaz kabul olur ne oruç” diyerek, insanın istismarı ve din tüccarlığına isyan etti. (24 Temmuz 2011)

Mesele şu: Şeker Hoca adıyla tanınan Malatya Şeker Camii İmamı Celal Tilgen, 13 şehit haberini aldığı gün, Berat Kandili için toplanmış cemaate, “37 yıldır bir insan öldürenin bütün insanlığı öldürmüş olacağını anlatamamışım” deyip istifa etti.

ŞEKER HOCA NE DİYOR?..

Ülkenin bölünmez bütünlüğü en büyük ibadet. Peygamberimiz buyuruyor ki; “Bir insan öldüren, bütün insanlığı öldürmüş gibidir”. O şehitlerin ailelerinin, eşlerinin yerine koyacaksın kendini. Bunu yapmadıktan sonra Allah’ın eğilmemize, kalkmamıza, aç kalmamıza, Hacca gitmenize ihtiyacı yok. Ülkedeki 124 bin din görevlisi, yüz binlerce öğretmen... Çanakkale’yi, Kurtuluş Savaşı’nı anlattık mı bu gençlere? Türk bayrağının sadece yapay çizgilerle değil, Kürt’ün, Türk’ün, Laz’ın, Abhaz’ın kanına ayın yansımasıyla oluştuğunu anlattık mı?

Sanatçının, doktorun, imamın Kürdü, Türkü olmaz. Bu da bir fitnedir.

Her Kürtçe bilen bölücü mü? Devlet Kürtçe kanal kurmuş. O söylenen şarkının içinde bölücülük, ayrımcılık varsa hepimiz protesto edelim. Ama siz bunu protesto ederseniz, öbürü de kalkar Türkçe söyleyeni protesto eder. Fitne, ayrımcılık, bölücülük de bundan çıkar….”

Celâl Tilgen (Şeker) Hoca’nın dediklerini aslında yüzlerce hoca, politik-ACI ve sıradan memur söylemekte. Ama bu güne kadar, sözüne sahip olan, sözünün arkasında duran ve “sözü ile özü bir” olan sadece O çıktı. Oysa!...

Ramazan boyunca Mimberlerden noksan vaazlar verildi, hutbelerde halk “hakkı olduğu şekilde” aydınlatılmadı. Bilhassa, ekranlarda boy gösteren bazı din, iman, insan ve akıl fukarası eşhas, adeta Ramazan boyunca “meleklerin dişi mi, erkek mi” olduğunu tartıştı. Sadaka, fitre ve zekât üzerine hurafeler düzüldü, eyyamcılık yapıldı ve Asr-ı Sâadet’e iftiralar edildi.

Oysa Camilerde Atatürk ve Şeker Hoca’nın dediği gibi, siyaset dâhil ülke, insan ve İslâm’ın meseleleri açıkça görüşülmeli; Sadaka ve fitrenin fakirin, amma Zekât’ın devletin hakkı olduğu ve devletin zekât usul ve nisabından başka bir vergi alamayacağı söylenmeliydi.

Söylenebildi mi? Hayır!.. Bu konuyu açmak dileğiyle Bayramınız Mübarek olsun.

***

DİLSİZ ŞEYTANLAR VE DİN TÜCCARLARI (*)

Mustafa Nevruz SINACI

Bu makale; Elli yıldır müthiş kârlı, verimli, yapısal olarak çok pasif, edilgen ve ironik bir piyasaya, sıradan sektöre dönüştürülerek, “din tüccarları” tarafından ahlâksızca sömürülen ve dilsiz şeytanlarca hararetle desteklenen bir alanı konu almaktadır. Olaylar somut, sorumlular gerçektir. Failler her türlü yasal takip, soruşturma ve kovuşturma korkusundan uzak, son derece rahat, hatta kimileri dokunulmazlık ve erişilmezlik zırhı ile donanımlı; Bedhahlarla iştirak ve işbirliği halinde bulunmalarına rağmen, durumlarından emin ve memnunlar. Ancak, bu makale gerçek sorumlular dışında kimseyi hedef almak veya hedef göstermek maksadı taşımamaktadır.

Bu gün (29 Ağustos 2011) Aziz ve Mübarek Ramazan-ı Şerifin sonu, Arife günü..

Yarın inşallah, Cumhuriyet tarihinde ilk defa Ramazan Bayramı ile 30 Ağustos Zafer Bayramını ‘bir arada’ kutlayacağız. Bu bir tevafuk mucizesi olmalı. İki kutsal sevincin birbirini tamamlar / bütünler uygunlukla aynı güne denk gelmesi başka nasıl izah olunabilir?.. Elbet 30 Ağustos’ta kutsal bir sevinçtir? “El İman, minel vatan” akaidinin unsurudur...

18. Dönem Sakarya Milletvekili Yalçın Koçak; “Ya Sabır” adlı makalesinde,

“Kim bunlar, kim bu adamlar?.. Damarlarımızdaki asalaklar, üç kuşağı da devlet bordosundan geçinenler, tufeyliler, doğdukları topraklarda tarlası toprağı olmayan yurt’suzlar Ankara’ya çökmüşler gayeleri de ulvi sözde‘Vatan beklerler’. Yurtsuzların Beklediği Vatanın Anası ağlıyor. Hanelerimize ateş düşüyor, kor düşüyor, bir hilal uğruna ya Rab, ne güneşler battı, batıyor… Bu 800 bin km. karelik Vatan’da hainin inindeki nefes alışını duyamıyorsak, pusu yiyor, gömülen patlayıcıları göremiyorsak, bir büyük yanlış var beyler. Yakında ANA’lar silâhlanır, “etek’leri” bize emanet kalır..” (25 Ağustos 2011,http://ykhaber.blogspot.com)

Bakınız: Gazi Mustafa Kemâl Atatürk’ün 7 Şubat 1923 tarihli Balıkesir Paşa Camii hutbesinde, (*) bak: İnsan, İslâm Ve Bayram, Anayurt – 27.08.2011) “Cenâb-ı Peygamber mesâisinde iki yere, iki hâneye sahipti. Biri kendi hanesi diğeri Allah'ın evi idi. Millet işlerini Allah'ın evinde yapardı. Hz. Peygamberin mübarek izlerine örnek alarak bu dakikada milletimize; milletimizin hal ve istikbaline ait konuları görüşmek maksadıyla bu dar-ı kutside (kutsal yerde) Allah'ın huzurunda bulunuyoruz....” Yani neymiş? Esası fazilet olan siyaset, Lozan gereği asli unsur olan Müslümanların ibadet, meşveret ve halvet makamında müzakere ve mütalâa olunurmuş.. Peki, öyle mi oluyor? Kesinlikle hayır. Bu konuda zâtı ve istifasından örnek getirdiğimiz Şeker Hoca namıyla maruf, gerçek din, ilim ve aksiyon adamı Celâl Tilgen’in fikri ne?.. Bakınız:

Peygamber buyuruyor ki, “Herkes çobandır, herkes sürüsünden mesuldür”. Hz. Ömer de; “Dicle kenarında bir kurt bir kuzuyu kapsa ilahi adalet Ömer’den hesap sorar.” Bu kadar mesuliyeti olan bir kişi, başın sağ olsun, vatan sağ olsun, millet sağ olsun! Sağ olsun da önce tedbir al, takdiri Allah’a bırak. Tedbirsizlik, bana necilik var, çoluk çocuğuna sahip çıkmamak var. Şahsen ben kendimi sorumlu hissettim. Böl, parçala, yut. Dış güçlerin işi bu, yoksa kimin kimden farkı var? Çözüm; kendi içimizde. Bir araya gelinecek, herkes üzerine düşeni yapacak. Kimse benim dediğim olsun demeyecek; BDP’nin devlet imamlarının arkasında saf tutmayın çağrısı”na gelince; o bir fitne, fesat. Devletin imamı eğer ideolojik din görevi yapmıyorsa, eğer başka şeyler karıştırmıyorsa... Onun hocası benim hocam, öbürünün öğretmeni öğretmenim, bakanı bakanım... Öyle olur mu? Zamanında yanlışlar yapılmış olabilir, ama şu anda Kürdü, Türkü, Lazı, Çerkezi istediği makama geliyor. Vekil, bakan, cumhurbaşkanı olabiliyor.”

Yaşanan gerçek bu, ama aziz halkımız ve ülkemizi elli yıldır hain pençesine alan anarşi, terör ve tedhiş, başta din olmak üzere her vasıtayı amansızca ve pervasızca kullanıyor. Din’den geçinen ve din istismarı yoluyla politikada mesafe alan ‘din tüccarı ve dilsiz şeytan” kesimi bu alçaklık ve küstahlığa karşı duyarsız. Adeta işbirlikçi, yardım ve yataklık şaibesi altında. Sanki kişisel çıkarlar, milli menfaatlerden üstünmüş yahut başkaları adına politika yapılıyormuş gibi; Din tüccarlari, insanlık düşmanları ve organize suç örgütlerine karşı müthiş bir zaaf, acz, atalet ve inadına koruma, kollama var. Bu nedir Allah aşkına? Siyaset simsarları, din tüccarları ve dilsiz şeytanların çıkar ortaklığı mı? Farz edelim ki öyle!.. Bu memleketin muhalefeti nerde?..

2011 Ağustos güncel'i

2011-08-10T08:33:00.000-07:00

İLERİ DEMOKRASİ

VE MUHALEFETE KAHRİYE

Mustafa Nevruz SINACI

“Açılım-saçılım adlarıyla ‘ileri demokrasi’ yolunda, ciddi mesafeler alındı!

Protokole geç kaldığı ve program başladığı için kendi geldiğinde ayağa kalkmayan; anlı-şanlı, üstün hizmet madalyalı, PKK'nın rüyalarını bile korkutacak yetenek ve cesaretteki Paşa'yı; Gizli tanık ifadeleriyle görev başındaki Generalleri, tutuklayabiliyor İleri Demokrasi!

"Meşenin dalları, nerenize ...di? Has..tirin! Has..tirin!" diye iltifat eden bir Belediye Başkanına, ayrı bir devlet temsilcisi gibi beyanat verenlere, yaptırımı yok. Meclis'e gelmeyen, kendi meclislerini toplayan, Özerklik ilan eden, kendi vergilerini toplayacaklarını, devlete vergi vermeyeceklerini, ekonomik destek haracı isteyeceklerini açıklayanlara izin veriyor!

Aynı gün 14 Mehmetçik katlediliyor! 14 Mehmetçiğin katledildiği hain tuzak sonrası itlâf edilen PKK'lı leşlere, "Onlar bizim kahramanlarımızdır." diye sahip çıkılıyor! Onlara İleri Demokratlığın bütün tavizleri… Komuta kademesinde suçlu görülen subaylara, cezaevi tehdidi! Allah belânı versin İleri Demokrasi!

Vicdani Ret diyerek asker vermeyenler, Devleti dağa çıkmakla tehdit ediyorlardı, alışmıştık! Şimdi de Diyânet İşleri Başkanlığını reddederek, sivil itaatsizlik adıyla camilerde değil, açık havada alternatif Cuma ve teravih namazı kılıyorlar! İslâmiyet'e göre haram aylar da, üç aylar da, bırakın savaşmayı, avlanmak bile mekruhken, düzde alternatif Cuma ve Teravih Namazları kılınırken dağda her gün, ikişer-üçer Mehmetçik katlediliyor!

Her gün, hem de üç aylar' da, Ramazan mübarek'te askerlerimiz katlediliyor, esir edilip dağa kaldırılıyor, Cumhurbaşkanı, Başbakan kınıyor! Meclis başkanı çok sert ifadelerle kınıyor! Genel Kurmay Başkanı yok! Dört saat önce KKK’na, sonra vekâleten Genel Kurmay başkanlığına atanan General, kendi ikbal hayalleriyle meşgul ve kınamaya bile zamanı yok!

Ben ve millet ve Şehit Aileleri sadece kınamıyor lânet ediyoruz! Belâ okuyor, beddua ediyoruz! Allah onlarında, onlara ileri demokratik hak tanıyanların da, isyan edenlerden hesap sormayanların da, koca NATO generallerine, FB başkanı'na, muteber işadamlarına, yazarlara, gazetecilere güç yetirirken; KCK'lılara, BDP'lilere, PKK'nın siyasallaşmış şehir örgütlerine güç yetiremeyenlerin de bu mübarek günler yüzü suyu hürmetine Allah belâsını versin!

İleri Demokrasi'yi Allah kahretsin! Cehennem sıcağında çocuklarımızı, kuru otların, çalıların ortasında tuzağa düşürenlerin Allah belâsını versin! O çatışma yerini yasaklamayarak yandaş basının olmadık resimleri servis etmesine izin veren, rütbe yarışında ihanet içinde olan her kesin Allah belâsını versin! Ne orucumuzdan, iftarımızdan ne de teravih'ten tat almıyoruz! İçimiz kan ağlıyor. Şu mübarek günlerde halka bunları reva görenlerin, Allah belâsını versin!

Bu millet sizi, "hizmetin ibadet" sayıldığı yere kadar çıkardı! NATO Generalleri karşısında yalnız bırakmadı! Yandaş dolma kalemler, sizin adınıza Türk Milletine, Türk Ordusu'na, Atatürk'e, Cumhuriyet'e olan öfkelerini kusuyorlar! O Türklükten, milletlikten, milli duygulardan nasipsiz çukurlara, millet sizin hatırınıza tahammül etti, ediyor! Daha ne yapsın bu millet, yürek yangınlarını engelleyesiniz diye? Allah’ınızı severseniz artık doğruyu yapın! Her kese, her kuruma yeten güç, PKK'lılara yetmiyorsa; o güç’ün de Allah belâsını versin! Mazlumun, yolcunun, yetimin duası-bedduası tutar derler! Mazlum Şehit aileleri adına, evinden barkından kaçan sürgün yolcuların adına, Şehit yetimleri adına; bu aziz mübarek günlerde Allah belâlarını versin! Allah müstahaklarını versin! Kahroluyorum, Allah Kahretsin!” (İftar Bedduası, Mustafa Aslan- 3 Ağustos 2011)

Aziz meslektaşımın bu feryadını paylaşmak istedim. Doğru; Halkın içine itildiği gayya çukurundan gün boyu kahriye, beddua ve lânetler yükseliyor. Ancak hakiki melânet ve gerçek suçlunun “muhalefet” olduğu asla unutulmamalı. Zira bu menfur kaos, yasa ve ahlâk dışılık; hak-adalet, hukuk ve anayasa düşmanlığı hüküm sürerken mhp&chp ne yapıyor Allah aşkına? Ya kartel domuzlarından beslenen sözde aydınlar? Önüne atılan her kemiğe onursuzca atlayan oligarklara ne demeli?
Esas bu şahsiyetsizlik ve haysiyetsizliğe lânet olsun, kahrolsunlar!

SURİYE TEZGÂHI VE TÜRKMEN KATLİAMLARI

Mustafa Nevruz SINACI

Geri zekâlı, ilmi hâl ve insan ahlâkından yoksun, akıl fukarası, asırlık dâhili bedhah birileri, Arap ülkeleri ve menfur yönetim unsurlarını hâşâ Müslüman olarak nitelemekte. Bu tam bir cehalet, gaflet, dalâlet, hıyanet ve insanlık davasına ihanet; Yalan, iftira ve bühtandır.

Ama her ne hikmetse, günümüzde adı dinci veya diyalogcu ya çıkmış bütün okumuş, yazmışlar böyle düşünür; Üstelik sözlerini; ‘İslâm akıl dinidir, mantık dinidir’ diye bitirir; Her daim, bilerek-isteyerek, plânlı-programlı olarak işledikleri günahların kızgın ateşiyle kavrulan ruhlarını soğutmak için de, aklî olmayan hurafeler ve boş işlerin peşinde koşarlar.

Örneğin: İnsani ve dini hayatımızın temeli, hakkıyla ve lâyıkıyla kılınan 5 vakit namaz yetmezmiş gibi; Kandiller, üç aylar, mübarek günler-geceler, bayramlar ve iki bayram araları derken, çok değerli vakitlerini hayatlarından ayırır, en insani, medeni işlerini ihmal eder hale gelirler. Şimdi bir de tesbih modaları var. Ellerinde bir tesbih matik, sabah akşam çeker, sonra bunları eşe dosta rakam gösterilip bununla gurur duyarlar. Ama çevrelerini kuşatan haksızlık, yolsuzluk ve yoksullukla alâkadar olmaz; doğruluk ve dürüstlüğü tavsiye etmez; ihanete karşı durmaz, zalime dur demezler. Ne yani, bu mu İslâm? Yaptıkları dindarlık falan değil softalık. Fanatizm. Mademki İslâm bir akıl dini, o halde duruma bir açıklık getirmek gerek!..

İŞİN DOĞRUSU VE AÇIKÇASI

Günceli dosdoğru değerlendirip, geleceğe dürüstçe ışık tutabilmek için “Müslümanlık önce İnsan olmayı zorunlu kılar; İnsanlık mutlak doğruluk-dürüstlük, iyilik demektir; Ancak adalet, hak’a riayet ve hakikatte ilim-irfana teslimiyetle ancak İslâm olunabileceği” gerçeğini mutlaka açıklamak bilinmesini sağlamak zorundayız. Aksi takdirde bu günün alt varlıklarını; Dinli veya dinsiz samimi, saf, temiz, namuslu, dürüst insanlar ile dindarlardan ayırt edemeyiz.

Öncelikle ve mutlaka şu hakikati bilmek lâzımdır ki: İslâm, Hazreti âdem’den beri var olup 124 bin Peygamberle sürüp gelen tek din’dir. Satanizm ile putperestlik muhtevalı mason tarikatı öğeleri taşımadıkça, Hazreti Muhammed’i peygamber olarak kabul eden her mezhep, tarikat ve bütün yollar İslâm’dır.

İslâm, kesinlikle lâik, Cumhuriyetçi ve Demokrat’tır.

Tıpkı Atatürk’ün: “Türk demek: Türk’çe düşünmek, Türk’çe konuşmak ve Türk’çe yaşamaktır” demesi gibi; Müslüman demek da, “namuslu, dürüst ve adaletli yaşamaktır.” İşte olayları bu zaviyeden ele alıp değerlendirmek lâzımdır. Sonuçta bu özellikleri (inandığı gibi yaşamak; Demokratik seçim ve Şûra yoluyla yönetim) taşımadıkça hiçbir rejim meşru, devlet temelinde hukuki, ahlâki ve insani değildir. Bizimde dâhil olduğumuz, günümüz (öz’de değil) sözde Müslüman ülke ve topluluklarının sorunu budur. Dolayısıyla yukarda açıklanan mutlak değerlere nazaran aksi istikamette gelişen; Batı kaynaklı baskı, NBC ve psikolojik savaş, çok yönlü soygun-vurgun, mukallit Orta Doğuyu felâkete sürüklemektedir.

Öyle ki, 20 yıldır Musul hattı, Kerkük, Telâfer ve Suriye’de alçakça gerçekleştirilen Türkmen soykırımları, Diyarbakır merkezli özerklik furyası ve din tüccarlarının insani boyut düşmanlığı ve İslâm’ı yozlaştırma çabaları bütünüyle bir AB+ABD, Ermeni-mason oyunudur.

Bu nedenle, özellikle “Suriye-Irak ekseninde” yukarıdaki ilkeler esas alınarak:

1- ABD, İngiltere, NATO veya İsrail, Suriye'ye asla müdahale ettirilmemeli;

2- Türkiye, Suriye'ye dış müdahaleyi engelleyecek şekilde daha aktif bir politika izlemeli, sürece dâhil olmalı ve gerekirse taraflar arasında arabuluculuk yapmalı;

3-Türkiye, Türkmen unsurları korumak, adaleti temin ve barışı sağlamak için İKO, Arap Birliği ve BM nezdinde acilen ve derhal sonuç alıcı girişimlerde bulunmalıdır.

4-Türkiye, Suriye ile kurulacak ilişkilerde, ABD veya başka bir koalisyon adına değil, bir imparatorluk varisi-bakiyesi olarak süreçte yer almalı ve bunu açıkça deklare etmelidir.

5-Beşar Esed, Türkmen halkına soykırım uygulamaktan ve terör örgütüne yardım ve yataklık yapmaktan derhal vazgeçmeli; BAAS rejimini terk ederek, Kürt kisveli Ermenilerden rejimi arındırıp; İnsan hakları ve İslâm’a saygılı, özgür ve adil bir ülke olmayı başarmalıdır.

İŞ BU PARLÂMENTO

VE “YENİ (SİVİL) ANAYASA”

Mustafa Nevruz SINACI

Mustafa Nevruz SINACI

Ülkemizin en saygın, ehliyet ve liyakat sahibi yazarlarından İlmay Teker 14 Temmuz 2011 günü haykırıyor. “Diyarbakır’da 13 şehit, 7 yaralı!. Al sana açılım!. Al sana mutabakat!. Bunlara oy veren % 50 suskun..?.. Şimdi git ey “usta”, terörist başı ile anayasa yap. Allah’tan korkmadan ve kuldan-milletten utanmadan hücresine halı ser…”

15 Temmuz 2011 Cuma günü akşama doğru; 15’i Diyarbakır’da, ikisi İzmir’de olmak üzere 17 şehit! Genelkurmayın açıklamasına göre 15 fidanımızı orman yangınında kaybettik!. Ayrıca pek çok yol kesme vakıası… 2 asker, 1 sağlıkçı ve jandarma karakolunda çalışan 2 işçi kaçırıldı. İçişleri bakanı öfkeli, Genelkurmay başkanı “teröristlerin attığı el bombasıyla orman yangını başlıyor, yangının içinde kalan erler yanıyor” diye bir açıklama yapıyor. Çok komik.. Peki, bu nasıl yangın ki bombayı atan eli yakmamış? Onlar nasıl kurtulmuşlar bu yangından? Nihayet, bir el bombasının atış menzili hadi diyelim 50-60 metre. 60 metrenin ötesi yanıyor, yakılıyor da berisi mi sağlam kalıyor? Bu nasıl iş?

Kaçırılan 2 asker, 1 sağlık görevlisi ve 2 Jandarma karakol işçisinden haber yok. Ama 14 Temmuz günü 14-15 kadar terörist gelip teslim oluyor; Eş zamanlı olarak, İmralı uşaklığı ile maruf heyet başbakan, grup başkan yardımcıları ve parlamento başkanı ile görüşüyor. Vaki temaslar sonucu mutabakat yok. Heyetler dağılıyor. Herkes geldiği yere dönüyor. Ne iş..?...

Dahası 2004 yılından bu yana iki Türk adası Yunan işgali altında Dışişleri bakanından ses yok. Memlekette dağ taş anarşist-terörist kaynıyor. Diyarbakır, Türk Bayrağı, Türk dili ve Türkçe levhadan arınmış, Türklerin can ve mal güvenliği yok. Vergi tahsilâtı yapılamıyor, su, elektrik ve sair zorunlu hizmet bedelleri alınamıyor. Vali sembolik, devlet kayıpta bu ne hal?.. de’FACTO özerklik karşısında İçişleri bakanı şaşkın, bakınıp duruyor. Zaten içişlerinde otuz yıldır ciddiyetle çalışan görevini dirayet, şeref ve sorumlulukla ifa-icra edene pek rastlamadık. Adalet bakanlığı ve mütemmim cüzleri de öyle. Peki, dağ-taş terörist kaynıyor, Yunan gelip iki Türk adasını işgal ediyor ve ütüne üstlük memlekette adalet yok!..

Şu hale nazaran yetenekten vareste ve umur-u devletten malul;

İçişleri, Dışişleri ve Adalet bakanları derhal istifa etmelidir..

Elbette Kemal Burkay’ı karşılamak gafletinde bulunan Egemen Bağış’da…

O ne gaflet, dalâlet ve şeamettir ki, apaçık bölücü ve ayrımcılıkla maruf, müseccel bir Türk ve Türkiye Cumhuriyeti düşmanı, “devlet” bakanı sıfatıyla karşılanıyor. Bu affedilmez bir hata ve ancak istifa ile düzeltilebilecek bir gaflet ve cehalettir!...

Özellikle 07 Ağustos 2011 tarihine kadar vuku bulan gelişmeler, devlete isyan eden, terör örgütü bağlantılı siyaset kurumunun uluslar arası tanınma çağrıları, AB başvuruları ve Türkiye Cumhuriyeti devletine karşı aleni tehditler tahammül edilmez boyutlardadır. Bu hain kalkışma, küstahlık ve başkaldırıya tahammülfersa görünen ve hakaretleri hazmeden hükümet kamu vicdanında “malul, aciz ve mahkûm” durumuna düşmüştür.

Cumhuriyetin Savcıları da bu “aleni suç ve vahim ihanet karşısında” suskundur.

Devasa mevcuduna rağmen bir avuç eşkıya karşısında adeta mağlup ve millete karşı müteessir, mahcup duruma düşen Tsk da seyirci… Ayıp, ayıp, aldığınız maaş haram olsun.

“Temsilde zafiyet ve hukuki meşruiyetin icabından aciz duruma düşmüş olmak” gibi bir görüntü veren bu durum çok tehlikelidir. Adeta ihanete çanak tutulmakta ve bölünme, parçalanma yolu aralanmaktadır. Dahası şu an için vatandaşlık hakları, adalet ahlâkı, hukuk ve meşruiyetin temeli olan “eşitlik” kavramı fiilen ortadan kalkmış bulunmaktadır.

Diğer taraftan, Mersin Milletvekili İsa Gök, CHP’nin yemin etme kararına rağmen, bu yazının kaleme alındığı 14 Temmuz 2011 akşamına kadar yeminini etmedi. Gök, yemin etme kararını doğru bulmadığını yaptığı açıklamalarla kamuoyuna duyurdu. Yemin etmeme kararı gerekçesi olarak açıklanan Manifestoya da atıfta bulunan İsa Gök, yapılan mutabakatın, hiçbir şey değiştirmediğini, bu yüzden de yemin etme kararını yanlış bulduğunu söyledi ve;

1. ‘terörist’ ve ‘darbeci’ kelimeleri 2 farklı kavramı ifade eder. Haklarında yargı kararı kesinleşip suçları kanıtlandığında bu kişileri aynı kategoriye dâhil edebiliriz. Terör suçlusu Sabahat Tuncel'i, almış olduğu cezaya rağmen hapisten çıkararak TBMM'ne sokan yargı ile anılan kişilerin tutukluluklarının devamına karar veren yargının sorgulanması gerekmez mi? Adalet ancak 72 milyonun tamamına aynı şekilde uygulandığında bir anlam ifade eder.

2. Devlet içinde yuvalanmış menfur iç ve dış mihrakların anarşi ve terörizm'e destek verdikleri konusunda kesin bulgulara ulaşıldığı sık, sık açıklanmakta. Oysa "geciken adalet, adalet değildir". Bu bakımdan, soruşturmaların bir an önce tamamlanarak karar aşamasına gelinmesi büyük önem arz etmektedir. Sn. başbakan TBMM’de yaptığı konuşmada mhp'ye, terörist başı Artin Agopyan (apo) idamına karar verildikten sonra, neden dosyasının 3.5 sene sümen altında tutularak infaz işleminin gerçekleştirilmediğini sormuştur... Bunlar, bu güne kadar ülkemizi yöneten veya yönettiği iddiasında bulunanlar için bir yüz karasıdır.

Hüküm hikmet iledir.

Hikmet, adalet ahlâkı’nın hayatın her veçhesinde tavizsiz ve ivazsız olarak uygulanması anlamına gelir. Bu da, meşru hükümetin “hâkim ve hükümran olduğu” her yerde mutlak eşitliği temin etmesi demektir. Devletin bütün alan, kişi, kurum ve kuruluşlarında “hakkaniyet, adalet ve eşitliği” sağlamaktan aciz bir hükümet meşru değildir.

DAHASI VAR!..

1. 24. üncü dönem TBMM’den adeta bir ‘kurucu meclis’ diye bahsedilir ve yeni meclis’e ‘sivil anayasa yapma görevi’ yüklenirken; Neden ve niçin önce seçim ve siyasi partiler kanunlarında düzenleme ve demokratikleştirmeler yapılmak suretiyle seçimler, Millet İradesinin gerçekten tecelli ederek, milletin kendi vekillerini seçmelerine imkân verilmedi?..

Sizler şu anda parlâmento da “millet vekilleri” mi var sanıyorsunuz?..

Eğer böyle sanıyorsanız; Parti sahiplerinin emir, takdir ve müsaadesi dışında, mahalli üye ve delege (halk) tarafından listelere konulmuş ve genel merkezin müdahalesi olmaksızın seçilmiş bir tek “gerçek vekil” gösterin bakalım!...

2. YSK vesayetinden kaynaklanan sorunlar, mahpus vekil kaosu, yemin krizi, meclisi boykot, terörle pazarlık, devlete isyan anlamında özerklik ilânı, art arda yaşanan skandal ve zaaflar, İmralı ile pazarlık gibi rezillik ve utanç!.. Hâsılı bu parlâmento, anayasa değişiklikleri yapabilir. Amma!.. İçtikleri ‘yemin’ ve gidişata nazaran “yeni ve sivil bir anayasa’yı asla..”

SONUÇTA:

Bu parlamentoyu parti sahipleri (sulta) atamış ve usulen halka onaylattırılmıştır.

Millet Vekili olmayanların, yeni bir anayasa’yı telâffuz etmeye bile hakkı yoktur.

Muktedirse önce Güneydoğuda nükseden fesadı; Devleti derinden kemiren haksızlık, adaletsizlik, hırsızlık ve yolsuzlukları; Aziz ve nezih İslâm’a ve temiz topluma yönelen tehdit ve tehlikeleri def etsin de; “meşruiyetini, vatanseverliğini, namuskârlığını, adalet, fazilet ve hikmetini” görelim!..

***

VATANA İHANET Mİ? YOKSA PEŞKEŞ Mİ? YALAN MI?..

YUNAN İŞGALİ ALTINDAKİ TÜRK ADALARI

Ayrıca, Aydın il sınırları, Ege Denizi yakın kıyı şeridinde yer alan Eşek ve Bulamaç adlı Türk adalarının 2004’den itibaren Yunan işgaline terk edildiği iddia olunmakta; Konu başta DP Genel Başkanı Namık Kemal Zeybek olmak üzere 05 Mayıs 2011 tarihinden beri yoğun bir şekilde kamuoyunda tartışılmaktadır. Üç aydır pek çok kişi, kurum, STK ve medya tarafından halka açıklanan ısrarla cevap beklenen konuya; “NEDEN?” ve “NİÇİN?” hâlâ, onurlu ve sorumlu bir bakan veya Recep Usta tarafından cevap verilmemektedir?..

Kamu vicdanı gerçeği bilmek istiyor. Gerçek nedir?

DEVLET’İN DİKKATİNE!.

24 TEMMUZ KALKIŞMASI

Mustafa Nevruz SINACI

Önce, DTK neymiş ona bakalım. Açılımı: Demokratik toplum kongresi..

Bileşiğinde, demokrasi ve özgürlük bloğu’nu oluşturan BDP (barış ve demokrasi partisi), HAK-PAR (hak ve özgürlükler partisi) ile KADEP (katılımcı demokrasi partisi) ve KCK (koma ciwaken kurdistan-kürdistan topluluklar birliği” (KCK/TM) unsurları (güdümlü fraksiyonları) barındırır. Bunların öznesi terör-tedhiş örgütü, ideolojileri gerici goşist sol, yani ateizm, Marksizm ve komünizm olup; Aradaki kukla, piyon ve payandalar hariç olmak üzere, emirleri AB, ABD ve İsrail’den aldıkları söylenir.

Şimdiye kadar, “her konuda” olduğu gibi; Seçim sonrası yaşanan yemin krizini aşmak için de DTK cephesinin; 40 bine yakın Kürt’ün katili Ermeni asıllı Artin Agopyan’dan icazet alması, kendilerini ifade için kullandıkları isim ve söylemler adına utanç verici. Malum melun eşkıya başı ile görüşmeye tenezzül eden “AKP” unsurları içinde bir o kadar ayıp, aşağılık ve nefreti calip bir durum bu! Devlet umuru, insanlık ve adaletten bihaber bazı vahşi batı güruhu yapmış diye; Anarşi, terör ve tedhişle oturup konuşmak, proje ve anlaşma yapmak, çok büyük bir acizlik, korkaklık, zayıflık veya sempati-tarafgirlik ifadesi gibi algılanmaktadır.

Kaldı ki, bu nifak Türkiye'yi, 24 Temmuz’da yeni bir gerilim, bunalım, buhran, kalleş tuzak ve şantaj ortamına sürükledi. DTK devlet içinde devlet gibi hareket ederek, kendi öz yönetimlerini kurmak için seçim yaptı. Alınan haberler ve bazı televizyon görüntüleri uyarı; 24 Temmuz'da, 12 Haziran'da alınan oylara göre belirlenen 43 il, bunların ilçe, belde, mahalle ve köylerinde sandıklar kurularak ve 850 delege seçimi uygulandı. Bunların yüzde 40'ı doğal delege olarak BDP milletvekilleri, belediye başkanları, il genel meclisi başkan ve üyelerinden oluştu. % 60'ı ise halk arasından seçildi.

SONRA VAN’DA GENEL KURUL YAPTILAR

Oynanan oyun alçakça ve küstahça.

TC yok sayılıyor.

Hükümetle müttefik gibiler!..

Kamuoyuna duyurulan eylem plânına göre 30-31 Temmuz tarihlerinde bu 850 delege ile DTK'nın 5. Genel Kurulu gerçekleştirildi. Bu şekilde “halkı öz yönetimlerini oluşturma ve karar sürecine dâhil etmiş oldular” Böylece DTK, Türkiye Cumhuriyetinin resmi hükümetine rağmen gündemde tuttuğu özerkliğin inşası noktasında önemli bir adım atmış oldu.

ŞOK SÖZLER

Seçimlerden önce Delege seçimine ilişkin bilgi veren 5. Genel Kurul Hazırlık Komisyonu Üyesi Zülküf Atay, genel kurulun "Demokratik Özerklik" modelinin inşasının hızlandırılması sürecine denk geldiğine, bu nedenle temsilin önemli olduğuna dikkat çekti.

Bütün kürdistani yapılar ve halk delegeleri ile genel kurula gideceklerini söyleyen Atay, Kürdistani özelliğe sahip parti kurum, kuruluş, dernek, cemaat-tarikat, akademisyen, siyasetçi, kanaat önderi, inanç grupları; Farklı etnikler tüm bunların temsiliyetlerini kapsayacak şekilde çok ciddi bir çalışma içindeyiz dedi.

Atay, seçimlerle halk iradesini açığa çıkararak, sürece katmak istediklerini belirterek, şöyle konuştu: “24 Temmuz Pazar günü Kürtlerin seçim tarihidir. Kürtler bugün, sandıklara gidecek, kendi iradelerini, temsiliyetlerini seçecek, genel kurulda temsiliyetini bulacak. Halk delegelerinin genel kurulda verecekleri karar Kürtler açısından belirleyici olacak."

“ÖZ YÖNETİMLERİMİZİ BELİRLEYECEĞİZ”

Atay, "Delegeler, köy komünleri, mahalle-ilçe ve kent meclisleri üzerinden 12 Haziran seçiminde alınan oy yüzdelerine göre belirlenecek. Hedef, Kürt alternatifini oluşturmak, halk kendi öz yönetimi için seçime gidiyor. Eylem halk içinde büyük bir coşku ve moral yaratacak. 43 ilde yapılacak seçimde delege adayı olmak için ilgili meclise başvuru yapılacak, daha fazla oy alan genel kurula katılacak. Açıkça, tüm mahallelere sandık kurmak istiyoruz. Nasıl genel seçimde oy kullanılıyorsa DTK genel kurulu'na % 60 halk delegesi seçerken de bu yapılacak. Halkımızı seçme ve seçilme hakkını kullanmaya davet ediyoruz" dedi. (Habervaktim.com)

İKİNCİ HABUR AÇILIMI (*)

Birinci Habur Açılımı için İmralı ile konuştular, ondan izin aldılar. Yetmedi, Artin Agopyan’ın emrini Karayılan’a götürdüler, onun da olurunu aldılar. Türk Hukuk tarihine bir ucube örneği olarak geçecek “Seyyar Mahkeme” kurdular. T.C Devletinin Müsteşarını-Genel Müdürlerini-Hakimlerini-Savcılarını, bu ülkenin evlatlarını katleden teröristlerin ayaklarına gönderdiler. Gelen teröristleri, adamların kabul etmemesine rağmen “Hayır, hayır siz pişman oldunuz” diyerek adam başına 4 dakikada serbest bırakıp, şeref tribünlerinde oturttular…

Bunları, Başbakan Erdoğan’ın haberi olmadan(!) onun deyişiyle, “devlet görevlileri” yaptı. ABD+Öcalan+AKP tarafından temel prensiplerinde anlaşılan yeni Anayasa’yı Türk Milletine “hap gibi” yutturmadan evvel, insanları oyalayacak yeni bir açılım senaryosunu uygulamaya karar verdiler. İkinci Habur Açılımı için, aynı devlet görevlileri, yine “Başbakan Erdoğan’ın haberi ve bilgisi dışında (!)” İsveç’e gittiler. Sosyalist Kürdistan Partisi (PSK) eski genel başkanı Kemal Burkay’la görüştüler ve Türkiye’ye gelmeye ikna ettiler. Vuslat’tan (Kavuşma) önce yandaş basın-cemaat basınında Kemal Burkay adlı Kürtçü-Federasyoncuyu göklere çıkardılar. Adam Türkiye’yi federasyonlara ayırıp bölmek için çalışan kart bir militan değil de, sanki Barış Gücü Temsilcisi veya bir arabulucu gibiydi!...

Kemal Burkay’ın evinden yola çıkışı, havaalanına gidişi, uçağa binişi ve Türkiye’ye inişi dakika, dakika anlatıldı. İstanbul Havaalanına inen Kemal Burkay’ı, makamı “İstanbul Vali Yardımcısı” olan biri, “Kürtçe” konuşarak karşıladı!.. İstanbul Emniyet Müdürlüğü, 4 koruma tahsis etti!... Kemal Burkay, Türk Hava Sahasına girer, girmez Başbakan Yardımcısı, Twitter’den “Hoş geldin” mesajı attı!... Başmüzakereci Egemen Bağış, Kürtçü-Federasyoncu Başmüzakereci Burkay’ı kabul etti ve ona hediyeler verdi !...

Eski CHP Genel Sekreteri, yeni AKP’li Bakan hiç aşağı kalır mı? Bekleyemedi ve koşa,koşa Burkay’ın oteline gitti. Odasına kapanıp, “baş başa” görüşmeler yaptılar. Sonra otelin toplantı salonunda basın toplantısı düzenlediler. Yalnız bir pürüz vardı. Duvarda T.C Devletinin kurucusu ve ilk Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk’ün, ay-yıldızlı bayrakla birlikte bir resmi asılıydı. Burkay’ın ve yanındakilerin Atatürk’e tahammülleri olabilir miydi?.. Resmi kaldırmaktan şimdilik korktular, fakat Atatürk’ün resmini Türk Bayrağı ile tamamen örttüler!... Bunlar bire bir, tüm Türkiye’nin gözü önünde yaşandı… Cumhurbaşkanı ve Başbakan, olanları kabul ederek seyrettiler ki, hiç sesleri çıkmadı. Yakında onlar da Kürtçü-Federasyoncu kart militanla görüşürlerse hiç şaşırmam…
(*) (Rifat SERDAROĞLU, rifatserdaroglu@superonline.com, 04 Ağustos 2011 Perşembe9

DEVLETİN DİKKATİNE:

Bahse konu, malum ve mezkür ihanet amaçlı delege seçimi; hem de belediye ve il genel meclisleri istismar edilerek yapıldı. Acil önlem alınmadığı takdirde bu menfur fitnenin acı sonuçları ‘Türkiye’nin asla katlanamayacağı kadar’ vahim, riskli ve ağır olur.

Sorumlularca biline!...

DEVLET’İN DİKKATİNE!.

MENFUR TUZAK: ÖZERK KÜRDİSTAN

Mustafa Nevruz SINACI

Bu işin sonu nereye varabilir? Nereye kadar gitmek istediklerini hâlâ anlamadınız mı? Siz hâlâ, “adı anıldığı zaman, alçakça ve hunharca katledilmiş masum bedenleri yerlere serili bebek cesetlerini hatırlatan”, 7’den 77’ye binlerce suçsuz, korumasız ve günahsız Kürt, asker-polis ve öğretmen katili melâneti “sayın” nitelemesi ile anan maşalara inanıyor musunuz?

Kandil ve muadili bataklıkların; Uyuşturucu, kaçakçılık ve beyaz kadın ticaretinden elde edilen kir, irin ve kanla vampir, sivrisinek, kene ve sülük yetiştirildiğinin farkında değil misiniz? Hatta bu menfur bataklıkla bağlantılı, yardım ve yataklık unsuru bazı bedhah’ların Türkiye Cumhuriyeti parlâmentosundan beslendiklerini; Lâkin, pek yüce Türk Milleti’nin asil hoşgörüsüne her gün “şey” ettiklerini bilmiyor ve hâlâ Türkiye’de her şeyin normal olduğunu mu düşünüyorsunuz? Öyleyse çok yanılıyorsunuz.

ZIMMİ KABUL

Fazla söze gerek yok. Diyarbakır’dan gelen ve aşağıdaki mektup her şeyi açıklıyor:

“Sayın …, Mayıs ve Haziran aylarında Diyarbakır'da bulundum. Türk'e ve Türklüğe ait her şeyi ortadan kaldırmışlar. Orada iki kolordu ve muharip hava üssü, binlerce subay, astsubay ve on binlerce asker var iken, çarşı ve pazarda üniformalı tek kişi göremedim. Alış-verişlerde fiş/fatura yok. Fiili bir durum var ve herkes üç maymunu oynayıp Türkleri uyandırmamak için kalleşçe yalanlar ve masallar düzüyor.

Allah, aldığı maaşı ve taşıdığı unvanı hak etmeyenleri kahretsin.”

Bu bir ZIMMİ KABUL ve de’FACTO KÜRDİSTAN hadisesinin ispatıdır.

Özerklik ve sair namlar altında, her hangi bir bölge, etnik grup veya haydut zümreye ayrıcalık, istisnai hak ve imtiyazlar sağlamak; Türk İnkılâbı, Cumhuriyet’in esası, İslâm’ın tevhid ve ittihad akaidi ile evrensel hukuk’un eşitlik, adalet ve hukuk ilkelerine aykırıdır.

Sebep olanların ve müsamaha edenlerin kâffesi kahrolsun. Allah belâlarını versin.

ŞU HALE BAKINIZ!....

Kör olası adlarının başında, bu ülkenin üniversitelerinden aldıkları koca, koca prof, dr, doç, gibi akademik unvanlar veya birtakım “SOROS-pu’cu” sözde STK’ların başkanı, genel başkanı gibi “besleme ve manipüle” makam adlarıyla; Türkiye Cumhuriyetinde yayın yapan yabancı (düşman) ekranlarına çıkıp, bazı insanların normal özgürlük talebinde bulunduklarını söyleyenlerin; Dönme, devşirme, kripto, dahili ve harici bedhah olmadığını mı sanıyorsunuz?

SOYADI NEDEN TÜRK ACABA?..

Öyleyse 09.08.2010’da Ahmet Türk tarafından açıklanan ‘Demokratik Türkiye-Özerk Kürdistan’ modelini teklif eden Demokratik Toplum Kongre kararlarında yer alan şu cümleyi dikkatle okuyun: “Demokratik Toplum Kongresi tüm katılımcılarıyla bu amaçlara ulaşmak için Kürt halkının ulusal birliği, Kürdistanî halklarla dayanışması, Türkiye halkıyla iradî, eşit birlikteliğinin önemini ifade eder.”

Demek ki neymiş? “Türkiye halkıyla iradî, eşit birliktelik” istiyorlarmış.

Yani Türkiye’de birden fazla eşit halk olacak. Eşit halklardan biri de “ulusal birliği” ile “Kürt halkı” olacak. Peki, Demokratik Toplum Kongresi neymiş? Bunu da Hatip Dicle’nin vekilliğinin düşmesi üzerine 22 Haziran 2011’de açıklanan yedi maddelik kararın 3. md’den öğrenelim: “Kürdistan’ın en büyük sivil ve siyasi çatısı olarak kongremiz...” Demek ki Türkiye’de bir Kürdistan ve burada partiler üstünde ayrı bir siyasi çatı varmış. Yani Kürdistan Millet Meclisi.

Ya 4. maddede ne diyor bu kongre: “Aynı şekilde, (Demokratik Toplum Kongresi’nin tüm bileşenlerini, kurum ve kuruluşlarını...) seçim sonuçlarıyla onaylanan halkımızın çözüm projesi olan demokratik özerkliği tüm kurumlarıyla sahiplenmeye, inşa sürecini ilan da dâhil olmak üzere tüm boyutlarıyla tamamlamaya çağırır.”

12 Haziran seçimlerinde siz, Türkiye’nin milletvekillerini seçtiğinizi sanıyordunuz değil mi? Bu seçimde “demokratik özerklik” in de onaylandığından haberiniz var mıydı?
İş bitmedi. Şimdi ne diyorlar? Kongre dönem sözcüsü Cemal Coşkun, kongrelerini 30-31 Temmuz’da toplayacaklarını ve 850 delegenin “hazırız” demesi hâlinde “Demokratik Kürt Özerkliği”nin inşa sürecine başlanacağını ve kısa sürede ilan edileceğini bildiriyor ve “bölge kendi kendini yönetebilecek düzeydedir” diyor.

DEVLETİN DİKKATİNE:

Devlete, kurumlara ve bilhassa parlâmentoya sızmış bir takım gaflet, dalâlet ve ihanet ehli hâlâ PKK, KCK, DTK ve BDP’nin, anadillerini özgürce kullanma talebinden başkaca bir isteklerinin bulunmadığını söyleyecek kadar devleti, devlete sadakatle bağlı milleti;, ve hangi din-mezhep, ana dil ve etnik kökten olursa olsun asırlardır huzur/emniyet/refah ve barış içinde yaşayan yurttaşları aptal yerine koymaya cür’et ediyorlar. Ey devletin çimento ve omurgasını oluşturan “iyi insan ve iyi vatandaşlar” siz hâlâ, “Kürdistanî halklarla dayanışma”nın nerelere kadar gidebileceğini anlamıyorsunuz değil mi?!.. Ne yazık!...

GAFLET, DALALET VE HIYANET EHLİNE!..

Dünyada muhtelif ırk, etnik kök ve farklı ana dil unsurlarının emniyet, huzur ve barış içinde yaşayabildikleri; Türkiye’den başka ülke yok. Bize sözde medeniyet dayatan tek dişi kalmış canavar Avrupa’nın kahir ekseriyetinde asli unsur dışında herkes kaygılı. Geleceğe güvenle bakamıyorlar. Hukuken ana vatanları olmasına rağmen, kendi öz ülkelerinde yabancı milyonlarca Avrupalı var. Kara Avrupa baştanbaşa kâbus ve karanlık içinde. İnsanlar, sinsice uygulanan “derin” ırkçılık yüzünden huzursuz ve mutsuz.

GÜNCEL’DEN BİR ALINTI:

“Nazizm Avrupa'da hala çok güçlü:

Son zamanlarda gazetelerde sık sık Neo-Nazilerin Avrupa'da güç kazandıkları, gövde gösterileri yaptıkları ve eylemlerde bulundukları ile ilgili haberler okuyoruz. Üstelik eylemleri yapan gruplar bu kez hem iktidardaki hükümetlerden, hem yakın oldukları partilerden, hem de kendi halklarından çok büyük destek görüyorlar. Örneğin sadece Almanya'da Neo-Nazi olarak adlandırılan gençlerin sayısı 60 bini geçmezken, bu gençleri sempati ile bakan Almanların sayısı 10 milyona yakın. Bugün Almanya'da yasal olarak kurulmuş beşten fazla Nazi yanlısı parti bulunuyor. Hollanda, İsveç ve Fransa gibi ülkelerde de ırkçı akımlar sürekli güç kazanıyor ve her ülkede yaşayan azınlıklar üzerinde (özellikle de Kuzey Afrika kökenli Müslümanlar ve Türkler) karanlık etkileri görülüyor.”

LÜTFEN UNUTMAYIN!..

1963’den bu yana Türkiye’de anarşi, terör ve tedhiş’e dölyataklığı yapanlar: Suriye, Lübnan, Filistin, Irak, Ermenistan, Yunanistan ve İsrail;

Maddi yardım, açık-gizli destek, fiili koruma, kollama, besleme ve yataklık edenler ise: Özellikle Almanya, Fransa, Hollanda, İsveç, Norveç, Romanya, Bulgaristan, SSCB, ABD ve İsrail’dir. Yani vahşi batı ve ülkemizdeki batıcılık ihanetin başıdır.

ATATÜRK DÜŞMANI SPOR’CULUK

VE ŞİKE DOMUZLUĞU

Mustafa Nevruz SINACI

Günümüzün, kulaklara küpe atasözü şüphesiz; “Devletin malı deniz, yemeyen domuz” vecizesi olup; Başta Prof. Dr. Yaşar Nuri Öztürk olmak üzere, bazı Türk-İslâm büyükleri ve kanaat önderleri bu vecizeyi, “devletin malı deniz, haksızlık, hırsızlık ve yolsuzluk yapan domuz” biçiminde güncellemişlerdir. İşte bu açılım, tanım ve ölçüye (miyara) vurulduğunda tipik bir domuzluk; Başka bir deyişle haksızlık, hukuksuzluk, gasp-irtikap ve hırsızlık vakıası olarak karşımıza çıkıyor “futbolda/sporda şike…”

Üstelik kurumlar istismar edilerek!..

Kurumsal statü, adalet, hukuk ve taraftarlarla apaçık alay edilerek;

Ve, maalesef “dernek” statüsündeki kulüp ve federasyon acze düşürülerek…

Kısaca “futbolda şike” olarak adlandırılan insanlık dışılık, taraftarın alçakça, kalleşçe istismarı, rezillik ve ahlâksızlığın patladığı günden beri dikkat ediyorum. Tıpkı Güneydoğu da “aleni isyan, sözde özerklik ilânı ve başkaldırıyı” demokratik inisiyatif ve masum insan hakkı kullanımı biçimi tanımlayıp, beyin yıkayan provokatörler gibi;, Şike ile itham ve infaz edilen kesim için, onlar Atatürkçü, Kemalist ve Cumhuriyetçidir diyen geri zekâlı aptal ve yobazları seyretmek insanı kahrediyor.

Bu echelü cühelâ, akılsız, vicdansız ve fanatik mazarrat yoksa siyaset mi yapıyor?

Yoksa gerçekten Mustafa Kemâl Atatürk’ün spor konusunda ne düşündüğü ve neler söylediğinin; Türk gençliğine emanet ve vasiyetinin farkında mı değiller?.. Yoksa gözleri kör, kulakları sağır ve beyinden özürlü olduklarını mı düşünmek gerek!..

ATATÜRK’ÜN SPOR İLE İLGİLİ SÖZLERİ:

Spor yalnız beden kabiliyetinin bir üstünlüğü sayılmaz. İdrak ve ahlâk da bu işe yardım eder. Zekâ ve kavrayışı kısa olan kuvvetliler, zekâ kavrayışı yerinde olan daha az kuvvetlilerle başa çıkamazlar. Ben Sporcunun zeki çevik ve aynı zamanda ahlâklısını severim.

“Her çeşit spor’u Türk gençliğinin milli terbiyesinin ana unsurlarından saymak lâzımdır. Bu işte hükümetin şimdiye kadar olduğundan çok ciddi ve dikkatli davranması, Türk gençliğinin spor bakımından milli heyecan içinde, itina ile yetiştirilmesi önemli tutulmalıdır.

Türk milleti anadan doğma sporcudur. Henüz yürümeye başlayan köy çocuklarını bile harman yerinde güreşirken görürsünüz. Ata en çok ve iyi binen yalnız Türk erkekleri değildir. Türk kadını da bu işi iyi bilir.

Türk çocuklarına sporun bu günkü tekniğini öğretmek ve bunların bir kısmını bazı törenlerde ve bayramlarda dekor ortaya koymak gerekir. Buna lüzum var mı, yok mu? Gibi soruya söyle cevap verilebilir. Esasen yoktur; fakat hakikati ufak bir örnekle ispat edebilmek için gereklidir.

Müspet bilimlerin temellerine dayanan, güzel sanatları seven, fikir terbiyesinde olduğu kadar beden terbiyesinde de kabiliyetli olan erdemli ve kuvvetli bir nesil yetiştirmek ana siyasetimizin açık delilidir. Bütün millet ve memleket evlatlarını sportmen yapabilmek için sarf edilen çalışmanın ehemmiyet ve kudsiyeti aynı derecede kıymetli ve mühimdir.”

Atatürk’ün emanet ve vasiyeti mesabesindeki bu sözler, aynı zamanda spor ahlâkı, sporcu centilmenliği, yükselen insani değerler, şahsiyet, haysiyet, seviye ve seciye kriteridir.

Bu anlam ve bağlamda spor’a bakandan (izleyici-taraftar) ziyade, bizzat spor yapan ve nezaret eden yöneticilerin “ahlâken çok yüksek olmaları gerektiği” bir zorunluluk olarak işaret edilerek, bütün yurttaşlar spora özendirilmektedir. Hakikatte bu, evrensel bir olgudur.

Spor ile akıl ve beden sağlığı ilişkisi çok açık bir biçimde vurgulanmakta ve futbol dâhil olmak üzere, bütün sporcuların ahlâken çok yüksek olmaları gerektiği bildirilmektedir.

Emanet, vasiyet ve evrensel hakikat bu;

Ya şike yapan güruh için ne demeli?

Çok büyük paraların ve rantın döndüğü futbolda, şike ve teşvik primi gibi insanlık dışı menfur olayların varlığı maalesef gerçektir. 1990’lı yıllardan, günümüze süren bu durum, hep gözlerden kaçırılmak istenmiştir. Bilhassa T. Çiller’in Başbakan, Şenes Erzik’in TFF Başkanı olduğu dönemde, 1995-1996 sezonuna göz atmak gerek. TFF Başkanı Haluk Ulusoy’un görev yaptığı sırada, Macaristan, Romanya'yı yenseydi, Milli Takım grup 2. olarak 2000 yılı Avrupa Futbol Şampiyonası’na gitmeyi garantileyecekti. TFF, eski Macar teknik direktör Kalman Meszöly aracılığıyla Macaristan'a 750 bin dolar teşvik primi gönderdi. Romanya Macaristan'ı yenince bu para konsolosluk kanalıyla Türkiye'ye iade edildi..." Skandal patlayınca, dönemin F.Başkan vekili A.Aksu: “Rakiplerimiz nasıl mücadele ediyorsa, biz de öyle ediyoruz" dedi.

Futbolda yaşanan kirli ilişkiler, 2005’de TBMM Şike Tahkik Komisyonunda gündeme getirilmişti. Ortaya atılan vahim iddialar sohbet ve dedikodu kapsamında değerlendirildi yargı yoluna gidilmedi. Sonuçta: Yasa, ahlâk ve hukuk dışı Şike ve teşvik primi uygulaması, asla kabul edilemez tiksindirici bir olaydır, tam bir şerefsizlik ve ahlâksızlıktır. Hükümetlerin bu lânet kalkışma ve organize hırsızlık örgütlenmelerine karşı çok ciddi tedbirler alması; Türk sporunu şanlı ve şerefli bir yolda tutması şarttır. Aksi takdirde bu bir meşruiyet sorunu olur.

YAPILMASI GEREKEN NEDİR?..

1. Bilumum spor kulüpleri ve federasyonlar için, Dernekler Kanunundan ayrı, para söz konusu olduğu ve kazanç paylaşıldığı için TTK doğrultusunda özel ve kendine özgü, çok sıkı bir denetim mekanizması ile tahkim edilmiş yeni bir kanun çıkartılmalı;

2. Tıpkı siyasi partiler için telâffuz edildiği gibi, her düzey kulüp veya federasyonlarda şike dâhil, her hangi bir cürüm vukuu, suç işlenmesi halinde, suçu sabit failin derhal camiadan uzaklaştırılması yönünde esaslı bir düzenleme yapılmalı;

3. Bu gibi hallerde asla kurumlar ve taraftarlar cezalandırılmamalı;

4. Spor Kulüpleri kesinlikle “sivil toplum kuruluşu” bağlamında telâkki edilmemeli;

5. Devletin daimi ve tabii “kurumsal takip ve sıkı denetim hakkı” hariç olmak üzere; Bilumum spor kulüpleri, futbol kulüpleri ve bunların üst kuruluşları federasyonların tek çalı altında toplanıp, hukuken özerk faaliyet göstermeleri sağlanmalıdır.

BİRLEŞİK KIBRIS REFERANDUMU

Mustafa Nevruz SINACI


Milli Dava (Kıbrıs) Sevdalıları;

Vahşi batı ve münderecatı menfur AB, Kıbrıs Türk Cumhuriyeti hakkında (KKTC) hakkında vaki dayatmalarına hız verdi ki; Toplumlararası görüşmeler birdenbire canlandı ve hareketlendi. Annan Plânı’nı oylayacak kadar ahmak yönetimlerin; Kıbrıs’ta “tek vatan, tek bayrak, tek toprak” olarak nitelenen, Türk’ü kalleş Rum’a peşkeş damarları yine kabardı.

Dr. Rauf Denktaş’ın ani rahatsızlığı yavru vatan’ın lânetli dâhili ve hârici bedhahlarını ümitlendirdi. Bir de, Güney Kıbrıs Çete yönetiminin AB Dönem Başkanlığı sırasının gelmesi, leş kargalarının iştahını iyiden iyiye kabarttı. Şimdi, haksız, adaletsiz ve hukuksuz olarak; Londra, Zürich ve antlaşmaları ve 1974’e rağmen AB üyesi yapan “Türk ve Türkiye düşmanı” soysuz domuzlar da üzerlerine düşeni yapma çabasında…

Hem de, terör ve tedhiş örgütüne kucak açan, yardım ve yataklık yapan, Irak’ın kuzeyinde Türkiye aleyhine kumpaslar, tuzaklar kuran menfur Güney Kıbrıs Rum yönetimi ve Yunanistan nam çeteye rağmen….

BM’DE ALET EDİLİYOR

Dünyada Cemiyet-i Akvam kadar bile hükmü kalmayan, başta Srebrenicâ katliam ve soykırımı olmak üzere; En son Filistin, Afganistan, Irak, Libya ve Suriye dâhil milyonlarca insanın aleni katili;. Gözünü kan, intikam, gasp, hırsızlık ve yolsuzluk bürümüş emperyalist mason ve insanlık düşmanı gizli örgütlerin maşası; Öz’de değil, sözde “Birleşmiş Milletler” Türkiye Cumhuriyeti’nin şeref ve haysiyet meselesi ve milli davasına alet ediliyor.

Hem de buna hiç gerek yok iken…

Mesele sadece Türkiye Cumhuriyetinin meselesi iken..

Sırf acizlik ve zavallılık, şahsiyetsizlik ve uşaklık yüzünden!..

BM Genel Sekreteri Başkanlığında Cenevre’de liderlerle yapılan görüşmeler sonrası adadaki uyuşmazlığın 2011 yılı sonuna kadar çözülmesi ilke olarak kabul edildi. Buna göre Kıbrıs Türkleri ve KKTC yöneticileri bugüne kadar adadaki uyuşmazlığın çözümü yönünde sürekli çaba harcamışlardır. Bu yaklaşım BM Genel Sekreteri tarafından da kaydedilmiştir.

Şu anda KKTC egemen olarak varlığını sürdürürken, bu egemenliği yok sayarcasına Şubat ayında Birleşik Kıbrıs referandumunun yapılacağını söylemek Kıbrıs Türkünü ve Türk devletini yok saymaktır. Bu durumda çözümün ilkeleri üzerinde anlaşmanın sağlanamadığı bilinirken Birleşik Kıbrıs referandumu yapılmasını dillendirmek ada Türklerini yok saydığı gibi ve dünyaca haklılığı kabul edilen Kıbrıs Barış Harekâtı’nın amacına da aykırıdır.

Ayrıca AB’nin ada üzerindeki hukuksuzluğunu da yasallaştıracaktır.

Bunu telâffuz etmek gaflet ve dalâlet, önermekse vatana ihanettir.

Bu türden yapılan dayatmayı kabul etmeleri Kıbrıs Türklerinde ve özgür, hür ve hükümran KKTC devletinden beklenemez. Bugüne kadar adayı Yunanistan’a bağlamaktan asla vazgeçmeyen, çözümden yana olmayan Rum çetelerine herhangi bir uluslararası baskı yapılmazken Birleşik Kıbrıs söylemi karşı tarafın elini güçlendirecektir. Bu anlayış, adaya çözümü değil çözümsüzlüğü getirecektir. Getirmek isteyenler de lânetle anılacaktır.

Bu güne kadar KKTC’nin ortaya koyduğu çözüm önerilerinden iki eşit egemen devlet olgusu kabul edilmeden Birleşik Kıbrıs Cumhuriyeti’nin düşünülmemesi gerekir. Yarım asrı aşan süredir adadaki uyuşmazlığa Rumların tavrı nedeniyle çözüm bulunmadığı bilinmekle; 2011 sona ermeden uyuşmazlığı çözün talimatı Türkleri değil Rumları ilgilendirir.

Şu hale nazaran: Cumhurbaşkanı Derviş Eroğlu hiç zaman kaybetmeden Kıbrıs Türk halkının temsilcilerinden oluşan Ulusal bir Konsey toplayıp, dünya kamuoyuna gerçekleri duyurmalı; Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti adı tekrar ilk ilân edildiği gibi “Kıbrıs Türk Cumhuriyeti” olarak değiştirilmeli;, Hür, Hâkim ve hükümran Kıbrıs Türk Cumhuriyetine yönelen menfur dayatmalara karşı acilen gerekli her türlü tedbir alınmalı ve “özgür bir devlet olarak” uygulanmalıdır. Derviş Eroğlu şunu bilmelidir ki; Türk Milleti, bütün azim, irade, varlık ve kararlılık ile Milli Davasına sahip, saygılı ve yürekten takipçidir.

RAUF. R. DENKTAŞ’A;

ŞİFA DİLEKLERİMİZLE….

Kurucu Cumhurbaşkanı Dr. Rauf Denktaş yaşayan bir efsanedir.

Milli davalar ve masum insanların emperyalizme karşı mücadelesinde, Mustafa Kemâl Atatürk’den sonra gelen bir bayraktardır. Önce O’nun, şerefli, soylu, arada bir diklenen değil, hayatı boyunca Türk duran, dik duran hikâyesini hatırlatmak isterim:

27 Ocak 1924 doğum günü,

1942, 18 yaşında;

Dr. Küçük’ün yayınlamaya başladığı Halkın Sesi gazetesinde, Kıbrıs Türk’ünün haklarını koparmaya yönelik ilk inançları çıkmaya başlıyor. “5 Eylül 1942” Dağınıklıktan bir toplum yaratıyorlar… 1948 tarihinde Dr. Küçük, büyük bir mitingle ENOSİS çığlıklarına karşı cevap vermek istiyor. “Halkı toplayamayız zararlı çıkarız” diyenler çoğunluk. Dr. Küçük ve Denktaş aynı fikirde değil. “Yükselen ENOSİS sesleri karşısında sessiz ve hareketsiz kalamayız. Kalırsak kaybederiz,” diyorlar.

Dr. Küçük’e en büyük destek ona mutlak inanan Denktaş’tan geldi.

Denktaş köy ve kasabaları gezerek halkı mitinge hazırladı.

27.11.1948 günü Lefkoşa Ayasofya meydanında o zamanların görülmemiş en büyük kalabalığı toplandı. Dr. Küçük, Denktaş’ın zamana karşı liderlik direnişleri sayesinde Kıbrıs Davamız “Ankara hükümetlerine reddedilemez büyük dava olarak kabul ettirildi.” Liderler, Rumlar arasında Ada sathına serpilmiş Kıbrıs Türk Cemaatini, Türk Toplumu olarak Türkiye’ye ve dünya’ya kabul ettirecek, 11 sene soykırım çığlıkları altında ölüm kalım savaşı vererek 1974 Mutlu Barış Harekatı ile mutlu sona ulaştıracaktı.

1975 Kıbrıs Türk Federe Devleti derken,

1983 K. Kıbrıs Türk Cumhuriyeti…

Onun damarlarında kan yerine “Kıbrıs” dolaşıyordu.

“Bize ‘Kıbrıs’ demeyince, konuşamayız.”, “Biz Erenköy’e dans etmek için gitmemiştik,” der ve ruhu’nun Kıbrıs dolu olduğunu daima gösterirdi. Hasta yatağında bile espri yapıyor. Umudunu ve yaşama sevincini yitirmiyor. O, esprileri ile Kıbrıs için, Kıbrıs için zamana direniyor. Bir gün gazetecilere:

"Hz. Azrail'de o günlerde buralarda dolanmış, ancak bizi çok ağır görmüş ki bu kadar yolu tek başına taşıyamayacağını anlayınca bundan vazgeçti," diyordu.

Nereden nereye!..

Bir ömür Kıbrıs!...

Büyük geçmiş olsun der, çok çok uzun ömürler dilerim.

ANADOLU’DA YAĞMA,

FAUNA KATLİAMI

VE BÖCEK HIRSIZLIĞI

Mustafa Nevruz SINACI

Türk Milleti’nin ana vatanı, 17 Bin yıllık Türk yurdu hunharca, alçakça ve küstahça yağmalanıyor. Değerleri eritilmeye edilmeye, tarihi, tabii her tür eser ve soy endemikleri yok edilmeye çalışılıyor. Hem de içten ve dıştan. Dâhili ve harici bedhahlar el ele, kol kola Ana Vatan ANADOLU’ya karşı iş başında.

Türkiye'nin çeşitli bölgelerinden topladıkları böcekleri, yurt dışına kaçırmaya çalışan Çek Cumhuriyeti uyruklu 6 kişi yakalandı. Zanlıların aracında yapılan aramada, kutular içine gizlenmiş uğur böceği, sinek, arı, ağustos böceği gibi 48 türe ait toplam 6 bin 14 adet böcek bulundu. Geçen ay 2 Hollandalının, şimdi de 2 Rus’un Türkiye'ye özgü bitki tohumlarını ve böcekleri yurt dışına kaçırmaya çalışırken yakalanmalarının ardından bu kez Çek Cumhuriyeti vatandaşı 6 kişi, Türkiye'den topladıkları çeşitli böcek türlerini ülkelerine götürmek isterken yakalandı. Trakya Üniversitesi uzmanlarından oluşan bilirkişi heyeti, toplam 48 türe ait 6 bin 14 böcek olduğunu tespit etti. Böceklerin çoğunun “Coleoptera” familyasına ait halk arasında bilinen adıyla uğur böceği, kara fatma, geyik böcekleri türleri, “Heteroptera” familyasına ait süne, kımıl, ağustos böceği türleri, “Diptera” familyasına ait sinek türleri ve “Hymenoptera” grubuna ait arı türleri olduğu belirlendi.

NEHİR, GÖL VE DENİZLERE BAĞLANAN LÂGIMLAR

Türk geleneği ve İslâm inancında su kutsaldır. Aziz’dir. Başta denizler, göller, nehir, pınar ve dereler daha 30 yıl öncesine kadar kirlilikten uzaktı. Tarım toprağında yapılaşma nadir, akarsulara atık ve lâğım bağlama işi ancak, melânet pisliklerin yönetimi ele geçirdiği belediyelerde görülebilen olaylardandı. Şimdi Haliç, Marmara, İzmit ve İskenderun Körfezleri ile Ege (İzmir) ve Antalya kıyı şeridi örnekleri insanlık adına utanç verici. 1980’lere kadar saf, berrak ve suyu içilebilen nehirler lâğıma dönüşmüş durumda.

Tam bir şerefsizlik, soysuzluk ve sorumsuzluk bu…

Hükümet ve Belediyelerin en başta gelen görevi: Musluklardan sağlıklı, saf ve temiz, ücretsiz veya en ucuza içilebilir su akıtmak iken; Allahın belâsı melânetlerin belediye başkanı olduğu her yerde musluklardan akan su içilemiyor. Değil içilebilmek, halka abdes alırken bile insanın midesini bulandıran sular veriliyor. Şehir atık suları ve lâğımları, batılı gâvurun (!) yaptığı gibi arıtmak, temizlemek ve dönüştürmek yerine, dere, nehir, göl ve denizlere dökmek akıtmak, gaflet, dalalet, kâfirlik, alçaklık ve küstahlığında bulunuyorlar.

BÖCEKLERE 500 BİN LİRA DEĞER BİÇİLDİ

Ekspertiz raporunda; İç Anadolu'nun kuzeyi ve Karadeniz bölgesinden toplanan böceklerin “etil asetat emdirilmiş talaşlı saklama kaplarında öldürüldüğü ve stoklandığı” belirtildi. Raporda, söz konusu böceklerin maddi olarak değerinin ise 500 bin lira olduğu kaydedildi. Araçta bulunan E.H'nin yanı sıra Çek Cumhuriyeti uyruklu K.M, A.M, P.H, T.R. ve J.M. hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunuldu. Zanlıların söz konusu böcekleri Türkiye'de 1,5 ayda topladıklarını, bilimsel amaç için yurt dışına götüreceklerini öne sürdükleri öğrenildi. El konulan böcekler, Trakya Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümü Entomoloji müzesinde korumaya alındı.

“BÖCEKLERİN İÇİNDE TOPLU İĞNE UCU KADAR OLANLAR VAR”

Zanlıların söz konusu böcekleri, “atrap” olarak tabir edilen fileler yardımıyla, ışık tuzaklarıyla ve toprak eleme yöntemiyle yakaladıklarını belirlediklerini ifade eden Yurtcan, “Böceklerin içinde toplu iğne ucu büyüklüğünde olanlar var. Bunları yakalamak için 6-7 kilo toprağı özel bir elekle elemişler ve böcekleri böyle bulmuşlar; Böcek kaçakçılığı farklı amaçlarla yapılıyor. Gelişmiş ülkelerin çoğunda doğa tarihi müzeleri var. Kaçakçılar, turist olarak gittikleri ülkelerde böcekleri toplayıp bu müzelere para karşılığı satıyorlar. Böyle bir böcek borsası var. Ayrıca böcek türleri, gen çalışmalarında kullanılabiliyor. Ancak bunlar bizim ülkemizin biyolojik zenginlikleridir izin alınmadan toplanmasının önüne geçilmelidir. Bizim ülkemiz böcekler ve bitkiler açısından çok iyi bir gen kaynağı. Çünkü Avrupa, Asya ve Afrika türlerini topraklarımızda barındırıyoruz. Biyolojik açıdan çok zengin bir ülkeyiz. Bu nedenle bitki ve böcek kaçakçıları daha çok bizim ülkemizi tercih ediyor.”

TÜRKİYE'DE BÖCEK KAÇAKÇILIĞI ARTIYOR

Son yıllarda Türkiye'de endemik bitki ve böcek kaçakçılığı girişimlerinde artış olduğunu ifade eden gümrük uzmanları, son yaptıkları operasyonun Türkiye'deki en büyük böcek kaçakçılığı olduğunu belirttiler. Geçen ay da dünyada sadece Erzurum Karayazı'da yetişen bir tür ters lale olan çiçeğin son kalan 57 adet soğanını sökerek yurt dışına götürmeye çalışan 2 Hollandalı, Kapıkule Sınır Kapısı'nda yakalanmıştı. Hollandalıların kullandıkları araçta yapılan aramada çoğu endemik 160 türe ait 5 bin 236 adet bitki tohumu, bitki kökü ve fidesi ele geçirilmişti. Dün de Artvin'in Yusufeli İlçesi kırsalında kelebek ve böcek toplayan iki kişi gören köylüler, Jandarma’ya ihbarda bulunmuş ve köylülerin çektiği fotoğraf ve görüntüleri inceleyen Jandarma’nın gözaltına aldığı Rus uyruklu Elena ve Artur Shnip’in çantasında 650 kelebek ve böcek ele geçirilmişti. Türkiye'de 4 Ağustos 2007’de Makedonya uyruklu 1 kişi Artvin'de topladığı 1450 kelebekle, 2008 yılında da Alman uyruklu 1 kişi yine Artvin'de topladığı 350 adet çeşitli türde böceği yurt dışına çıkarırken İpsala ve Kapıkule gümrük kapılarında yakalanmıştı. Gümrüklerde 13 Ekim 2010 tarihinde 10 adet hamam böceği, 8 Kasım 2010'da da 20 cırcır böceği ele geçirilmişti.

***

VATANA İHANET Mİ? YOKSA PEŞKEŞ Mİ? YALAN MI?..

YUNAN İŞGALİ ALTINDAKİ TÜRK ADALARI

Kamu vicdanı gerçeği bilmek istiyor.

Gerçek nedir?

bir demokrasi utancı ve TBMM'ye saygısızlık!.....

2011-07-12T01:50:00.000-07:00

1957 Bölükbaşı Krizi;
İnsani, Medeni ve Hukuki Çözüm

Mustafa Nevruz SINACI

Gerçekte önceden bilinen ve çok özel bir senaryonun parçası olan 12 Haziran “tutuklu vekil sendromu” benzeri, tarihi ve kadim Demokrat Parti’nin başına gelen 1957 olayı ışığında çözülebilir. Umur-u devlet, hukuk’a saygı ve adalet ahlâkı da, zaten bunu gerektirir. Başkaca bir yola tevessül, bütün kaygıları haklı çıkartır ve neticesi “vatana ihanet” suçuna varır.

Neydi Osman Bölükbaşı meselesi ve 1957 vekil krizi?..

1950’li yıllarda ülkenin hemen hemen her bölgesinde yüksek oy oranlarına sahip olan DP, 1954 genel seçimlerde Kırşehir’de ciddi bir başarısızlığa uğradı. CMP Kırşehir oylarının neredeyse tümünü alarak 5 milletvekilinin tamamını kazanmıştı. Bu beş vekilin arasında da en fazla oyu CMP lideri Osman Bölükbaşı aldı. (*)

Bu durum DP’de rahatsızlığa sebep oldu. Hükümet mecliste yaptığı bir düzenleme ile Kırşehir’i cezalandırarak, Nevşehir’e bağlı bir ilçe yaptı. Düzenleme dönemin önemli tartışma konularından biri oldu. Bölükbaşı da, hükümete muhalefetini git gide artmaya başladı.

Bölükbaşı neden ve niçin mahkum edilmişti?

1957 yılının haziran ayında, DP Kırşehir’i tekrar il haline getirecek bir kanun tasarısı hazırladı. Ancak bu kez de yapılan düzenlemede Osman Bölükbaşı’nın köyü olan Hasanlar, il haline getirilen Kırşehir’e bağlanmıyor ve Nevşehir’de bırakılıyordu. Bu düzenleme sırasında mecliste gerilim arttı. Kırşehir’in tekrar il yapılma görüşmeleri sırasında Osman Bölükbaşı’nın Cumhurbaşkanı Bayar’a ‘kindar’ ve ‘onun maskesini düşüreceğiz’ demesi, Demokrat Partilileri haysiyetsizlikle itham etmesi üzerine de mecliste kıyamet kopar. Meclis başkanı, Bölükbaşı’na 3 oturuma katılmama cezasını meclisin onayına sunar. Onay üzerine Osman Bölükbaşı öfke ile kürsüden inerek genel kurulu terk eder.

Ancak çıkışı sırasında olaylar sürer. DP vekillerinden biri ‘sen kime küfrediyorsun’ diyerek Bölükbaşı’nın üzerine yürüyünce yumruklaşma olur büyük bir kavga yaşanır. Bu olay üzerine Osman Bölükbaşı’nın dokunulmazlığı TBMM’ce kaldırılmış ve 6 gün sonra Meclise hakaretten tutuklanarak 2 Temmuz 1957 tarihinde Ankara Merkez cezaevine gönderilmişti.

Bu durum üzerine Ekim ayında yapılan seçimlere O. Bölükbaşı Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi’nin Başkanı olarak cezaevinden katıldı. Ancak Kırşehirlilerin desteği devam etti. % 62 gibi bir oranla destek verdiler. Sonuçla Bölükbaşı tekrar milletvekili seçilmiş oldu.

Şerefli ve soylu, asil bir mücadele!..

Seçim sonuçlarının resmen ilânını müteakip Osman Bölükbaşı mahkemeye başvurarak tahliye talebinde bulundu. Mahkeme, onun milletvekili seçilmesini tahliye sebebi olarak kabul etmedi. Mahkûmiyetinin devamına karar verdi. Bir yanda bu gelişmeler yaşanırken; 1 Kasım 1957 günü yeni mecliste yemin töreni yapıldı. Vekiller, il’lerine göre kürsüye çağrılırken sıra Kırşehir’e geldiğinde meclis başkanı Kırşehir’i atlayarak Bölükbaşı’nın ismini okumadı.

Osman Bölükbaşı, Hapishane de yemin etti!..

Ancak mecliste yemin töreni gerçekleşirken başka bir yerde Ankara Merkez Cezaevi 10. Koğuşu’nda da ‘tarihi’ bir yemin töreni daha yapılıyordu. Bölükbaşı radyonun başındaydı. Kırşehir’e sıra geldiğinde ayağa kalkarak sanki meclisteymiş gibi yüksek sesle milletvekili yeminini mahkûmların önünde yaptı. Heyecanla alkışlandı ve içtenlikle kucaklandı, kutlandı.

Bu yeminin ardından mahkemeye reddi hâkim talebinde bulundu. Ayrıca, ilk tahliye talebine ‘karşı görüş’ belirten savcıyı da dava etti. Sonuçta 1 Aralıkta reddi hâkim talebi kabul edildi. Yeni bir mahkeme heyeti oluşturuldu. Yeni heyet oy birliği ile Bölükbaşını tahliye etti.

Bu tahliyeden bir gün sonra Osman Bölükbaşı 2 Aralık 1957’de mecliste tekrar yemin ederek görevine başladı. O’nun mücadelesi çok onurlu, sorumlu, hukuki, insani ve medeni idi. Kimseye af veya ‘hukuku dolanma’, TCK veya Anayasa değişikliği için ricacı olmadı, ilenip yalvarmadı, tehdit etmedi. Asla halkı terör, tedhiş, anarşi ve isyana teşvik etmek gibi bir lânet, cehalet ve ihanetle malul olmadı.

Alçaklık ve küstahlığa tevessül ve tenezzül etmedi.

Demokrasi, adalet ve hukuktan ileri gelen sorunu yine; Adalet, hukuk ve demokrasi içinde, milliyetçi ve medeni bir vatandaş sıfatıyla halletti.

Partisi, seçimde % 7 oy alarak 4 vekil çıkardı. Milletvekilleri Meclisi boykot etmedi.

Oturumlara katılmamak, hükümeti tehdit, dâhili ve harici bedhahlara mihnet, devlete karşı kin ve nefret, kimsenin aklından bile geçmedi.

İşte güncel sorunun hal yolu ve esası budur.

Demokratik hukuk devletinde hak, hukuk yolundan başka bir yolla elde edilmez.

Aksi taktirde memlekette ”milli şeflik” ver demektir!..

(*) (Ömer Aymalı- Dünya Bülteni)

TBMM’nin manevi şahsiyeti;

Vekâlet ve meşruiyet

Mustafa Nevruz SINACI

O’nun manevi şahsiyetinden bihaber, gaflet-dalâlet ve hıyanet içinde, dâhili bedhahlık ile malul birileri; İstiklâl Savaşı Gazisi, Peygamberlik (Halifelik) makamı “manevi şahsında” mündemiç Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne, şeref-haysiyet, din-iman, adalet ahlâkı ve fazilet cevherinden yoksun;, terörist/anarşist/hırsız/yolsuz/namussuz/şerefsiz güruhları dâhil etmek için çırpınıyorlar! Hem de güya; Cumhurun iradesi, muvafakat ve müsaadesi dairesinde tensip ve takdir edilmiş “vekil” sıfatıyla!... Yani, bu sıfatla, O kutsal mekâna münkir sokacaklar!...

BAKINIZ, EY GAFLET VE DALALET EHLİ!..

İmparatorluk bakiyesi TC’nin Meclisi; Cihanşümul adalet; vahşi kapitalizm ve mel’un emperyalizmin “insanlık/adalet/ahlâk ve hukuk düşmanlığına” karşı duran iyi-namuslu, dürüst ve demokrat halkın temsili için vardır. Bu, ütopya değil gerçektir. TBMM’de her fikre temsil hakkı tanınmasının hikmeti: Kuruluşunda var olan asalet, adalet ve yükseklikten gelen “insan” hakları, Cumhuriyet ve demokrasinin gereğidir. İdarenin gaflet, acz ve güvenlik zaafından bilistifade seçimleri istismar; baskı-dayatma ve terörle oylatılan BDP'li ‘sözde’ vekiller, güya halkın oyunu aldıkları için hapisten çıkarılmalı ve Meclis'e girmelidir sonucuna varılabilir mi?

Elbette ve kat’iyyen hayır!..

Yukarda açıklanan nevi-i şahsına münhasır tüm manâ ve muhteviyatı dışında, genel olarak Demokrasi ve Meclisler fikirlerin temsili için vardır; İhanet şebekeleri, vatan haini ve zorbaların saltanat mekânı olarak değil!.. Kaldı ki, terör-tedhiş ve anarşi bir düşünce açıklama yöntemi değildir. O nedenle teröristler, bir milletin vekili olamaz. Halk, cebren, baskı altında ve hile ile bir terör örgütü mensubuna ya da destekçisine oy vermiş olsa bile terörist Meclis'e giremez. Çünkü Meclis bir fikir kürsüsüdür, adalet hane, fazilet hanedir, terör kürsüsü değil. Ama görüyoruz ki Türkiye'de birileri çıkıp demokrasi adına teröristlere özgürlük istiyor.

Deniyor ki çıkartalım hapisten teröristleri, milletvekili yapalım. Oysa dünyanın hiçbir demokratik ülkesinde teröristler Meclis'e giremez! Değil Meclis'e girmek, seçimlerde aday bile olamaz bunlar. Bizim ülkemizde teröre her olanak ve hak sağlanmakta ve terör Meclis'te temsil hakkı bulmaktadır. Buna izin veren, müsamaha eden ve bir anlamda yardım ve yataklık yapanlar, hukuki meşruiyetlerini yitirmiş “gasp, dikta ve irtikap ehli” olsalar gerektir.

Sonuçta terör örgütü mensupları o kadar azmış ve şımarmışlardır ki artık azılı bir katili bile çıkartıp milletvekili yapmayı açıkça savunma cüretini göstermekte, münhasıran “bölgesel özerklikle” halkı ve devleti tehdit etmekte ve TBMM yerine, alenen “özerk meclis” dedikleri ve başkent olarak algıladıkları vilâyetimizde grup toplantısı (!) yapabilmektedirler..

Buna seyirci kalan yönetimin,
kadim ENDÜLÜS idaresinden farkı yoktur.

Dolayısıyla şimdi Türkiye, bir demokrasi ve hukuk sınavı vermektedir. Ya gerçekten demokrasi, adalet ve hukuku savunacak ve bunları Meclis'e hiçbir şekilde sokmayacaktır ya da, teröre teslim olup teröristleri hapisten çıkaracak ve demokrasiyi kelepçeleyecektir. Çünkü Demokrasi ve terör bir arada bulunamaz. Nitekim geçtiğimiz 4 yıl boyunca Meclis'te melânet eşkıyayı açıkça savunan bir parti vardı. Sonuç ne: Terör azaldı mı arttı mı? Görüyoruz ki terör yandaşlarına verilen taviz; demokrasiyi değil, terör örgütünü güçlendirmiş!

O halde teröre karşı isek, taviz vermemeli; Demokrasiyi geliştirmek istiyorsak, terörü savunan piyonların dokunulmazlığını derhal kaldırmalıyız. Zira teröre dokunulmazlık tanıma, eşkıyanın masum halkı öldürmesine imkân tanımak demektir. Oysa Demokrasi ilkönce halkın yaşam hakkını savunur. Teröristin olduğu yerde yaşam hakkı korunamaz. O nedenle Meclis'te terörist istemiyoruz! Askerlerimiz şehit edilmesin; Vatan bölünmesin; Adalet, huzur, barış ve demokrasi olsun; Ekonomik kalkınma ve refah gelsin; istiyorsak ihaneti Meclis'e sokamayız!

Meclis yasama için vardır. İhanetin gölgesinde, tehdit altında kanun yapılamaz. Teröre kanun yapma hakkı verilemez. Teröristin Meclis'e girmesi, TBMM düşüncesinin ruhuna tecavüz; Cumhuriyete reddiye, Atatürk’ü tekzip ve İslâm’a açıkça düşmanlıktır.
Bu vahim hal içinde tek çare: Cari hukuk ve mevzuat içinde çözüm bulmaktır.

BU SORUYU
SORMAK GEREK!..

Mustafa Nevruz SINACI

Acaba ülkemizde 50 yıldır bitmeyen ve her gün aramızdan gencecik canlar alan hain ve menfur terörün gerçek sebebi ne olabilir? Mustafa Kemâl Atatürk’den sonra ülkemizin en büyük devlet adamı ve dünya çapında liderlerinden; Son Başvekil Adnan Menderes, Polatkan ile Zorlu’nun, nâhak yere, alçakça, hunharca katledilmesinden sonra gelen “karanlık, kâbus ve mâkus” yılları bir kenara bırakalım. En yakın tarihe günümüze gelelim: Örneğin Aktütün sınır karakolumuza yapılan saldırı ve bu saldırıda verilen 17 şehit bu tür bir ayrışmayı mı tetikledi?

Belki bir payı vardır ama yine de yeterli bir açıklama değil. Asıl soru şu: Neden eşkıya karakolumuza saldırdığında, bu ülkenin insanları Türk-Kürt olarak iki ayrı kampa ayrılıyor? Bunun tek bir açıklaması var, herkes bal gibi de biliyor ama namussuzca saklıyor: Bu ülkede terörü destekleyen, yardım ve yataklık yapan geniş bir taban var. Onlar kendilerini Kürt diye açıklayıp tanımlıyorlar.

Elbet kendisine Kürt diyen herkes varlığını eşkıya ile bir tutmuyor belki, ama sonuçta çok geniş bir “eşkıya yanlısı” Kürt nüfusun olduğu çok abartılı bir biçimde maniple ediliyor. Şimdi kimileri “bu ülke bir mozaik, etle tırnak gibiyiz, bizi birbirimizden koparamazlar, aman bir iç savaş oyununa gelmeyelim” gibisinden hamaset nutukları atabilir. Bu hamaseti de sanki bilimsel analizlermiş gibi uzun yazılarla gazetelerde dergilerde yayınlayabilirler. Ancak, bazı sorular var ki tüm analizlerden daha etkili oluyor. Soralım o zaman...

Birinci soru:

Altınova’da bu kadar Kürt’ün ne işi var?

Kimileri irkilebilir ama hiç de ırkçı bir soru değil. Zaten mesele Altınova ya da diğer sahil kent ve kasabalarımızdaki Kürtlerin çokluğu değil. Hadi diyelim ki bu olguyu, basit bir göç olarak gördük!..

O zaman ikinci soru:

Tarihi Musul Vilâyetimizin öz be öz Türk kenti Kerkük’ün bir Kürt göçüne maruz kaldığını, bunun nedeninin, kentin etnik yapısını değiştirmek olduğunu, kentin zorla Kürtlerin eline geçtiğini savunan Türk Devleti, Türk Ordusu ve Türk kamuoyu, Kerkük’le Altınova arasındaki farkı nasıl açıklar acaba? Acaba diyoruz Türkiye’nin ortasındaki bu iç göçün de tıpkı Kerkük’teki gibi bir etnik amacımı mı var? Elbette bu soruları çoğaltmamız lâzım. Son yıllarda nedense Balıkesir, İzmir, Mersin, Adana gibi şehirlerimizde bu tür olaylar yaşanıyor.

Üçüncü soru:
Neden hiç bir “Kürt ilinde” böyle bir olaya rastlamadık?

Birinci sebep Türklerin çok ırkçı ve saldırgan olmasıdır, ikinci sebepse Kürtlerin çok hümanist ve barışsever. Peki, acaba şu etle tırnak gibi olmuş toplumsal mozayiğimizin Doğu kısmında, kendilerine Kürt denilen bölgenin kentlerinde ve kasabalarında acaba ben Türküm diyen bir kalabalık var mı ki, çatışma çıksın! Gerçek şu ki, bu ülkenin Batı kısmında Kürtler gelip Türklerin arasına rahatça yerleşebilmektedir. Ama tersi bir durum yoktur. Provokatörler soruyu şöyle cevaplıyor: “Elbet yok, çünkü Doğu fakir, o nedenle Türkler Doğu’ya gitmiyor.”

Hadi buna da eyvallah.
O zaman başka bir şey soralım.

Dördüncü soru: Bu ülkede ister Doğuda, ister Batıda yaşasın, kendi aralarında kimi yerlerde bir kent, kimi yerlerde bir semt, mahalle oluşturan, kendilerine Kürt diyen bölgelere bir bakalım. Çok uzağa da gitmeyelim. 17 askerimizi şehit verdiğimiz Aktütün saldırısından sonra, en ufak bir tepki, hoşnutsuzluk gördünüz mü? Tüm ülke bir yas tutarken buralarda bir yas gördünüz mü? Tüm ülkede evlere bayraklar asılırken buralarda herhangi bir eve bir Türk bayrağı asıldığını gördünüz mü? Hayır. Çünkü oradaki insan tehdit altında, bayrak asarsa evi bombalanır, ocağı söndürülür de, kimsecikler sahip çıkmaz. İşte, ileri sürülen sanılan sebep!..

Oysa bu yalan, aldatmaca ve hile, apaçık düzenbazlık ve sahtekârlık.

Tıpkı bir zamanlar Manisa’nın bir ilçesinde, “Çingene açılımına çanak tutmak” için sahnelenen kirli oyun ve menfur tezgâh gibi.. İşin doğrusu: Kendisine Kürt diyen organize bir azınlık (Ermeni diyasporası) Abd/Ab’ce oluşturulan bataklıkta; AB ulufesi, uyuşturucu parası, Soros kemikçiliğine tamah sayesinde; İnsanlıktan soyutlanmış ve ihanete soyunmuş güruhun lejyonerliğinden başka bir şey değil!.. Geçmişi de, günceli de, tüm yaşananların sebebi bu!..